16.3.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 88/113
(649) Ponadto uznanie i przyjęcie działania przez państwo może być wyraźne lub można je wywnioskować z działań danego państwa (np. w przypadkach, gdy państwo przynajmniej wie o danym działaniu i zgadza się na nie).
W każ­ dym razie akt uznania i przyjęcia, niezależnie od tego, czy przybiera formę słów czy działania, musi być jasny i jed­ noznaczny.
W związku z tym w art. 11 Artykułów Komisji Prawa Międzynarodowego wymaga się przeprowadzenia analizy in concreto działania państwa wywozu, wskazującej, że uznało ono i przyjęło jako własne działanie obcego rządu.
(650) W tym względzie zamiast bezpośredniego zapewniania subsydiów Komisja zbada, czy postępowanie rządu zagra­ nicznego (tj. rządu ChRL przyznającego pożyczki preferencyjne) powinno być przypisane państwu wywozu (tj. rzą­ dowi Indonezji) jako zapewniające te subsydia pośrednio przez rząd zagraniczny, zgodnie z ustaleniami obu rządów.
Należy ustanowić dający się wykazać/wyraźny związek między rządem Indonezji a działaniami podjętymi przez rząd ChRL w celu zapewnienia uzgodnionego preferencyjnego wsparcia producentom eksportującym w Indonezji.
W takim przypadku rząd Indonezji byłby odpowiedzialny za aktywne zabieganie, zaakceptowanie i przyjęcie takich subsydiów jako swoich z korzyścią dla produktów wytwarzanych w Indonezji.
(651) Komisja miała zatem prawo sprawdzić, czy środki przekazane grupie IRNC można uznać za subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych, przyznane przez rząd Indonezji w rozumieniu art. 2, 3 i 4 rozporządzenia podstawowego.
4.5.8.1.
W k ł a d f i n a n s o w y r z ą d u l u b i n s t y t u c j i p u b l i c z n e j
(652) Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego subsydium istnieje, jeżeli władze publiczne kraju pocho­ dzenia lub wywozu wniosły wkład finansowy.
Podobnie art. 1 ust.
1 lit. a) pkt 1 porozumienia SCM stanowi, że sub­ sydium uznaje się za istniejące, gdy „występuje finansowy wkład rządu lub jakiejkolwiek instytucji publicznej”.
(653) Rząd Indonezji zapewnił Grupie IRNC rudę niklu, grunty oraz szereg dodatkowych subsydiów.
Subsydia te są zatem obsługiwane i przydzielane bezpośrednio przez rząd Indonezji.
(654) Od czasu rozpoczęcia współpracy dwustronnej w ramach wspólnej deklaracji Indonezji i Chin z 2005 r. oraz proto­ kołu ustaleń w sprawie współpracy w zakresie infrastruktury i zasobów naturalnych, zgodnie z motywem 563 i nast., rząd Indonezji aktywnie nakłaniał rząd ChRL do zapewnienia wsparcia finansowego przedsiębiorstwom w Indonezji, w szczególności poprzez wkład w tworzenie i rozwój przemysłu stali nierdzewnej w Indonezji za pośrednictwem kompleksu Morowali.
Zostało to wyraźnie stwierdzone w planie działania Indonezja-Chiny z 2010 r., a mianowicie w rozdziale „Współpraca inwestycyjna” (zob. motyw 563).
Współpraca została dodatkowo zacieśniona przez trzy dokumenty podpisane przez rządy Indonezji i ChRL w 2011 r. (zob. motywy 548 i nast).
W porozumieniu z dnia 29 kwietnia 2011 r. (motyw 566) rządy „postanowiły zachęcać swoje odpowiednie instytucje finansowe i ubezpiecze­ niowe do priorytetowego traktowania finansowania i wsparcia ubezpieczeniowego tych projektów”, w tym w prze­ myśle stalowym i kompleksach przemysłowych (takich jak Morowali).
Rząd Indonezji, za pośrednictwem Rady ds. Koordynacji Inwestycji (BKPM), wyraźnie zwrócił się do Chin o zainwestowanie w przetwórstwo niklu na połud­ niowo-wschodnim Celebesie, tj. tam, gdzie znajduje się kompleks Morowali (zob. motyw 603).
(655) Kluczowym rokiem w zacieśnianiu współpracy był rok 2013.
Rządy Indonezji i ChRL podpisały pięcioletni program rozwoju współpracy gospodarczej i handlowej Indonezja-Chiny, w którym określono kluczowe obszary współpracy, w tym przemysł metalurgiczny, projekty dotyczące niklu i kompleksy przemysłowe, oraz zachęcono chińskie przed­ siębiorstwa i instytucje finansowe do udziału w rozwoju korytarzy gospodarczych i konkretnych projektów priory­ tetowych (zob. motywy 604 i 609).
Współpraca ta została następnie przypieczętowana na najwyższym szczeblu politycznym wspomnianą wizytą prezydenta Chin u prezydenta Indonezji w październiku 2013 r.