16.3.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
L 88/65
4.4.3.
Bevindingen van het onderzoek (329) De Commissie had bij aanvang vastgesteld dat één producent-exporteur van SSCR het nikkelerts in eigen land kocht van verbonden of niet-verbonden ondernemingen om het vervolgens te smelten en te gebruiken bij de vervaardiging van SSCR-producten.
(330) De levering van nikkelerts tegen een ontoereikende prijs is een van de belangrijkste maatregelen die door de Indonesische overheid in het kader van de samenwerking met de Chinese overheid is genomen om de ontwikkeling van de hele industriële waardeketen van de roestvrijstaalsector in Indonesië te waarborgen.
(331) In 2007 voerde de Indonesische overheid Wet nr.
27 inzake het nationaal ontwikkelingsplan op lange termijn (72) voor de periode 2005-2025 in.
Het plan zag voor de industrie een voorname rol weggelegd als groeiaanjager om de economische structuur te versterken.
Dit moest onder meer worden ondersteund door de mijnbouwsector, waaronder nikkelerts.
Vergroting van de toegevoegde waarde in de primaire sector, waaronder mijnbouw, werd genoemd als de voornaamste doelstelling om lokale en internationale concurrentiekracht te bevorderen en de nationale industriële basis te versterken.
De ontwikkeling van de waardeketen door productverwerking en -diversificatie (downstreamontwikkeling), structurele verdieping (upstreamontwikkeling) en verticale integratie (upstream- en downstreamontwikkeling) werd in het meerjarenplan uitdrukkelijk genoemd.
De ontwikkeling van de verwerkende industrie zou worden toegespitst op subsectoren die voldeden aan diverse criteria, waaronder het verwerken van binnenlandse natuurlijke hulpbronnen en het ontwikkelingspotentieel voor de uitvoer.
(332) Zoals beschreven in de overwegingen 317 en volgende, heeft de Indonesische overheid in 2009 de Mijnbouwwet van 2009 ingevoerd overeenkomstig haar doelstelling om de toegevoegde waarde van de winning van mineralen in Indonesië te vergroten.
Diverse uitvoeringsbesluiten, waaronder een aantal amendementen, zijn door de Indonesische overheid uitgevaardigd om de doelen van de Mijnbouwwet van 2009 te verwezenlijken.
De Mijnbouwwet van 2009 introduceerde een aantal belangrijke wijzigingen in de regelgeving met betrekking tot het vergunningensysteem, royalty’s, buitenlands eigenaarschap en de uitvoer van grondstoffen.
In 2020 werd de Mijnbouwwet van 2009 vervangen door de Mijnbouwwet van 2020, die op 10 juni 2020 werd vastgesteld.
Deze nieuwe wet, die van beperkte relevantie is voor dit onderzoek aangezien zij pas helemaal aan het einde van het OT in werking trad, bevestigde bepaalde vereisten voor mijnbouwbedrijven, of breidde deze verder uit.
(333) De Mijnbouwwet van 2009 verleende vergunningsbevoegdheden aan zowel de centrale overheid als de regionale overheden, al naar gelang de locatie van het mijnbouwgebied, de oorsprong van de vergunning en de aard van de door het mijnbouwbedrijf verrichte investering.
(334) De Mijnbouwwet van 2009 introduceerde een nieuw vergunningenstelsel dat in de plaats kwam van de oude regeling inzake werkcontracten (“Contracts of Work”, “CoW”) en het lokale systeem van mijnbouwrechten (“Kuasa Pertambangan”, “KP”).
Op grond van het nieuwe systeem zijn er twee soorten commercieel relevante mijnbouwver­ gunningen: a.
Mining Business License (“IUP”) is een mijnbouwvergunning die vereist is om mijnbouwactiviteiten te verrichten binnen een aangewezen IUP-gebied, die is onderverdeeld in: i) IUP voor exploratiewerkzaamheden, die maximaal acht jaar geldig is voor metaalhoudende mineralenmijnen; ii) IUP voor exploitatie- en productiewerkzaamheden (IUP-OP), die maximaal twintig jaar geldig is voor metaalhoudende mineralenmijnen, bepaalde mineralenmijnen waar geen metaal wordt gewonnen en steenkoolmijnen; deze termijn kan tweemaal met tien jaar worden verlengd.
De Mijnbouwwet van 2009 biedt derhalve de garantie dat aan houders van exploratievergunningen ook productievergunningen worden verleend. b.
Special Mining Business License (“IUPK”), een bijzondere mijnbouwvergunning die door het MEMR wordt afgegeven voor gebieden die zijn aangemerkt als staatsreservaten, en die is onderverdeeld in: i) IUPK voor exploratiewerkzaamheden die maximaal acht jaar geldig is voor metaalmineralenmijnen en ii) IUPK voor exploitatie-/productiewerkzaamheden (IUPK-OP) die maximaal twintig jaar geldig is voor metaalminera­ lenmijnen.
Op grond van de Mijnbouwwet van 2009 moet een IUPK eerst via een aanbesteding worden aangeboden aan ondernemingen die in handen zijn van de staat of regionale overheden.
Als deze partijen geen belangstelling tonen, dan kan de IUPK via een aanbesteding worden aangeboden aan de particuliere sector.
IUPK’s worden verleend voor slechts één specifieke mineraalsoort, en aparte IUP’s zijn vereist als een andere mineraalsoort moet worden gewonnen uit hetzelfde vergunningsgebied.
(72) https://perpustakaan.bappenas.go.id/e-library/file_upload/koleksi/migrasi-data-publikasi/file/RP_RKP/RPJPN%202005-2025-english.pdf