16.3.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 88/65
4.4.3.
Συμπεράσματα της έρευνας (329) Αρχικά, η Επιτροπή παρατήρησε ότι ένας παραγωγός-εξαγωγέας SSCR αγόραζε το μετάλλευμα νικελίου στην εγχώρια αγορά είτε από συνδεδεμένες είτε από μη συνδεδεμένες εταιρείες για να το λιώσει και να το χρησιμοποιήσει για την κατασκευή προϊόντων SSCR.
(330) Η παροχή μεταλλεύματος νικελίου έναντι τιμήματος χαμηλότερου του κανονικού είναι ένα από τα βασικά μέτρα που εφάρμοσε η κυβέρνηση της Ινδονησίας στο πλαίσιο της συνεργασίας με την κινεζική κυβέρνηση, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανάπτυξη ολόκληρης της βιομηχανικής αξιακής αλυσίδας του κλάδου παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα στην Ινδονησία.
(331) Το 2007 η κυβέρνηση της Ινδονησίας θέσπισε τον νόμο αριθ.
27 σχετικά με το μακροπρόθεσμο εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο (στο εξής: RPJPN) (72) για την περίοδο 2005-2025.
Στο RPJPN ο βιομηχανικός τομέας αναγνωρίστηκε ως ατμομηχανή ανάπτυξης για την ενίσχυση της οικονομικής δομής.
Η εν λόγω ενίσχυση επρόκειτο να υποστηριχθεί, μεταξύ άλλων, από τον εξορυκτικό τομέα, συμπεριλαμβανομένου του μεταλλεύματος νικελίου.
Η βελτίωση της προστιθέμενης αξίας στον πρωτογενή τομέα, συμπεριλαμβανομένου του εξορυκτικού τομέα, επισημάνθηκε ως κύριος στόχος για την προώθηση της τοπικής και διεθνούς ανταγωνιστικότητας και την ενίσχυση της εθνικής βιομηχανικής βάσης.
Η ανάπτυξη της αξιακής αλυσίδας μέσω της μεταποίησης και της διαφοροποίησης των προϊόντων (κατάντη ανάπτυξη), της διαρθρωτικής εμβάθυνσης (ανάντη ανάπτυξη) και της κάθετης ολοκλήρωσης (ανάντη και κατάντη ανάπτυξη) αναφερόταν ρητά στο RPJPN.
Η ανάπτυξη της μεταποιητικού κλάδου θα επικεντρωνόταν σε υποτομείς που πληρούσαν διάφορα κριτήρια, μεταξύ άλλων, στη μεταποίηση εγχώριων φυσικών πόρων και στην ανάπτυξη των εξαγωγών.
(332) Όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 317 και επόμενες, σύμφωνα με τον στόχο της για αύξηση της προστιθέμενης αξίας των ορυκτών στην Ινδονησία, το 2009 η κυβέρνηση της Ινδονησίας θέσπισε τον νόμο περί εξόρυξης του 2009.
Η κυβέρνηση της Ινδονησίας εξέδωσε αρκετούς εκτελεστικούς κανονισμούς, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων τροποποιήσεων, για την επίτευξη των στόχων του νόμου περί εξόρυξης του 2009.
Ο νόμος περί εξόρυξης του 2009 εισήγαγε ορισμένες σημαντικές κανονιστικές αλλαγές στο σύστημα αδειοδότησης, τα δικαιώματα εκμετάλλευσης, την ξένη ιδιοκτησία και τις εξαγωγές πρώτων υλών.
Το 2020 ο νόμος περί εξόρυξης του 2009 τροποποιήθηκε με τον νόμο περί εξόρυξης του 2020, ο οποίος θεσπίστηκε στις 10 Ιουνίου 2020.
Ο νέος αυτός νόμος, ο οποίος έχει περιορισμένη σημασία για την παρούσα έρευνα, δεδομένου ότι τέθηκε σε ισχύ στο τέλος της ΠΕ, επιβεβαίωσε ή επέκτεινε περαιτέρω ορισμένες απαιτήσεις για τις εξορυκτικές εταιρείες.
(333) Ο νόμος περί εξόρυξης του 2009 παρείχε εξουσίες αδειοδότησης τόσο στην κεντρική κυβέρνηση όσο και στις περιφερειακές κυβερνήσεις, ανάλογα με την τοποθεσία της περιοχής εξόρυξης, την προέλευση της άδειας και τη φύση της επένδυσης που πραγματοποιούσε η εξορυκτική εταιρεία.
(334) Ο νόμος περί εξόρυξης του 2009 εισήγαγε ένα νέο σύστημα αδειοδότησης που αντικατέστησε το παλαιό σύστημα συμβάσεων εργασίας και το τοπικό σύστημα Kuasa Pertambangan ή σύστημα δικαιωμάτων εξόρυξης.
Στο πλαίσιο του νέου συστήματος, υπάρχουν δύο τύποι αδειών εξόρυξης που είναι σημαντικές από εμπορική άποψη: α.
Η άδεια άσκησης δραστηριοτήτων εξόρυξης (στο εξής: IUP) είναι άδεια άσκησης δραστηριοτήτων εξόρυξης η οποία απαιτείται για την εκτέλεση εξορυκτικών δραστηριοτήτων εντός καθορισμένης περιοχής IUP.
Η εν λόγω άδεια υποδιαιρείται στα εξής: i) IUP εξερεύνησης, η οποία έχει μέγιστη διάρκεια 8 ετών και αφορά ορυχεία μεταλλικών ορυκτών· ii) IUP δραστηριοτήτων παραγωγής (IUP-OP), η οποία έχει μέγιστη διάρκεια 20 ετών και αφορά ορυχεία μεταλλικών ορυκτών, ορυχεία συγκεκριμένων μη μεταλλικών ορυκτών και ανθρακωρυχεία, και η οποία μπορεί να παραταθεί για δύο επιπλέον περιόδους 10 ετών.
Ως εκ τούτου, ο νόμος περί εξόρυξης του 2009 παρέχει διαβεβαίωση ότι στους κατόχους αδειών εξερεύνησης θα χορηγούνται άδειες παραγωγής. β.
Η ειδική άδεια άσκησης δραστηριοτήτων εξόρυξης (στο εξής: IUPK), είναι ειδική άδεια άσκησης δραστηριοτήτων εξόρυξης που εκδίδεται από το ΥΕΟΠ για περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί ως κρατικές προστατευόμενες περιοχές.
Η εν λόγω άδεια υποδιαιρείται στα εξής: i) IUPK εξερεύνησης, η οποία έχει μέγιστη διάρκεια 8 ετών και αφορά ορυχεία μεταλλικών ορυκτών και ii) IUPK δραστηριοτήτων παραγωγής (IUPK-OP), η οποία έχει μέγιστη διάρκεια 20 ετών και αφορά ορυχεία μεταλλικών ορυκτών.
Σύμφωνα με τον νόμο περί εξόρυξης του 2009, η άδεια IUPK πρέπει πρώτα να προσφέρεται μέσω διαγωνισμού σε εταιρείες που ανήκουν στο κράτος ή σε περιφέρειες.
Εάν δεν υπάρχει ενδιαφέρον από αυτά τα μέρη, η άδεια IUPK μπορεί να διατίθεται μέσω διαγωνισμού στον ιδιωτικό τομέα.
Οι άδειες IUPK εκδίδονται μόνο για έναν συγκεκριμένο τύπο ορυκτών και απαιτούνται χωριστές IUPS για την εξαγωγή άλλου τύπου ορυκτού από την ίδια περιοχή άδειας.
(72) https://perpustakaan.bappenas.go.id/e-library/file_upload/koleksi/migrasi-data-publikasi/file/RP_RKP/RPJPN%202005-2025-english.pdf