L 64/34
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
2.3.2022
skich (60) Komisja uważa, że zmiana (tj. przedłużenie) czasu trwania programu pomocy o jasno określonym ter­ minie zakończenia (tj. 31 grudnia 2008 r.) jest wystarczająca, aby sprawić, że jest to nowa pomoc, niezależnie od tego, czy inne cechy środka się zmieniły.
(184) Z powyższych powodów Komisja jest zdania, że niezależnie od faktu, że rekompensatę przyznaną przedsiębiorstwu Toremar do końca 2008 r. zaklasyfikowano jako istniejącą pomoc (61), rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych wypłaconą na podstawie przedłużenia początkowej umowy należy uznać za nową pomoc.
Powyższy wniosek dotyczy również pierwszeństwa przybijania do nabrzeża.
6.1.2.
Udzielenie przedsiębiorstwu Moby/Toremar nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z działalnością przedsiębior­ stwa Toremar (185) Aby stwierdzić, czy udzielenie zamówienia na podstawie nowego zamówienia publicznego na usługi w pakiecie z działalnością przedsiębiorstwa Toremar stanowi korzyść na rzecz przedsiębiorstwa Moby/Toremar w rozumieniu art. 107 ust.
1 TFUE, Komisja musi dokonać oceny spełnienia kryteriów określonych w wyroku w sprawie Altmark (zob. motyw 170).
6.1.2.1.
Pierwsze kryterium określone w wyroku w sprawie Altmark (186) Komisja przypomina, że nie ma jednolitej i dokładnej definicji usługi, która może stanowić UOIG na mocy prawa Unii, w rozumieniu pierwszego warunku określonego w wyroku w sprawie Altmark ani w rozumieniu art. 106 ust.
2 TFUE (62).
Pkt 46 komunikatu w sprawie UOIG stanowi: „Przy braku szczegółowych unijnych reguł definiujących zakres istnienia UOIG państwa członkowskie dysponują dużą swobodą przy definiowaniu określonej usługi jako UOIG i przy przyznawaniu usługodawcy rekompensaty.
Kompetencje Komisji w tym zakresie są ograniczone do sprawdzania, czy odnośne państwo członkowskie nie popeł­ niło oczywistego błędu przy definiowaniu określonej usługi jako UOIG, oraz do oceny wszelkiej pomocy państwa związanej z odnośną rekompensatą.
Gdy istnieją szczegółowe reguły unijne, ograniczają one jeszcze bardziej swo­ bodę przysługującą państwom członkowskim, bez uszczerbku dla spoczywającego na Komisji obowiązku sprawdze­ nia, czy UOIG prawidłowo zdefiniowano na potrzeby kontroli pomocy państwa”.
(187) Organy krajowe mogą zatem przyjąć stanowisko, że niektóre usługi świadczy się w ogólnym interesie gospodar­ czym, a ich świadczenie musi się odbywać w ramach obowiązków świadczenia usług publicznych w celu zapewnie­ nia ochrony interesu publicznego, w przypadku gdy mechanizmy rynkowe nie są wystarczające do zapewnienia, aby świadczenie tego rodzaj usług odbywało się na wymaganym poziomie lub zgodnie z wymaganymi warunkami.
(188) W dziedzinie kabotażu szczegółowe przepisy unijne regulujące obowiązki świadczenia usług publicznych określono w rozporządzeniu w sprawie kabotażu morskiego, a do celów zbadania potencjalnej pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie transportu morskiego – w wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa dla transportu morskiego (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie transportu mor­ skiego”) (63).
(189) Art. 4 ust.
1 rozporządzenia w sprawie kabotażu morskiego stanowi: „Państwo członkowskie może udzielać zamówień na usługi publiczne lub nakładać obowiązek świadczenia usług publicznych jako warunek prowadzenia usług kabotażowych, na spółki żeglugowe uczestniczące w świadczeniu regularnych usług na, z i między wyspami.
Zawsze wtedy, gdy państwo członkowskie udziela zamówień na usługi publiczne lub nakłada obowiązek świadczenia usług publicznych, postępować będzie, stosując zasadę niedyskrymi­ nowania wobec armatorów Wspólnoty”.
(60) Wyrok w sprawach połączonych T-127/99, T-129/99 i T-148/99, Territorio Histórico de Álava – Diputación Foral de Álava i in./Komisja, ECLI:EU:T:2002:59, pkt 175.
(61) Decyzja Komisji (UE) 2020/1411 z dnia 2 marca 2020 r. w sprawie pomocy państwa nr C 64/99 (ex NN 68/99) wdrożonej przez Włochy na rzecz przedsiębiorstw żeglugowych Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar i Toremar (Grupa Tirrenia).
(62) Sprawa T-289/03 BUPA i in./Komisja [2008] Zb.Orz.
II 81, pkt 96.
Zob. również opinia rzecznika generalnego Tizzano w sprawie C-53/00, Ferring, Zb.Orz.
I 9069, i opinia rzecznika generalnego Jacobs w sprawie C-126/01, GEMO, [2003] Zb.Orz.
I 13769.
(63) Komunikat Komisji C(2004) 43 – wspólnotowe wytyczne w sprawie pomocy państwa dla transportu morskiego (Dz.U.
C 13 z 17.1.2004, s. 3).