L 64/28
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
2.3.2022
(137) Italië is van mening dat de voorrang bij het aanmeren de ondernemingen van de voormalige Gruppo Tirrenia, waaronder Toremar en de overnemer Moby, geen wezenlijk voordeel verschaft.
Meer bepaald stellen zij dat de voorrang bij het aanmeren in de praktijk slechts in een zeer beperkt aantal situaties wordt toegepast.
Dankzij de omvang van de meeste havens en de dienstregeling voor aankomsten en afvaarten is er onder normale omstandigheden — vertragingen en extreme weersomstandigheden uitgezonderd — geen sprake van overlap bij het gebruik van specifieke aanlegplaatsen door verschillende maatschappijen.
Gezien het feit dat Toremar en Moby hun diensten het hele jaar door aanbieden (in tegenstelling tot maatschappijen die bijvoorbeeld alleen in het hoogseizoen actief zijn), is het bovendien logisch dat havens hen, ook zonder formele voorrang bij het aanmeren, als eerste aanlegplaatsen laten uitkiezen.
Om die redenen meent Italië dat de voorrang bij het aanmeren Toremar en Moby geen wezenlijk voordeel kan hebben verschaft.
4.6.
Over de in de wet van 2010 vastgestelde maatregelen (138) Wat de in de wet van 2010 vastgestelde maatregelen betreft (zie hierboven overwegingen 91 en 92), voert Italië aan dat de financiële middelen die reeds waren vastgelegd door middel van wet 102/2009 zijn toegewezen aan Toremar en daadwerkelijk voor het initiële doel zijn gebruikt.
Meer bepaald heeft Toremar 1 617 300 EUR gebruikt om de vloot te moderniseren teneinde te voldoen aan internationale veiligheidsnormen (d.w.z.
808 650 EUR voor verbeteringen aan het schip Aethalia en 808 650 EUR voor verbeteringen aan het schip Liburna).
Er werd ook aangevoerd dat deze middelen niet voor liquiditeitsdoeleinden werden gebruikt.
(139) Inzake de fiscale vrijstellingen in verband met het privatiseringsproces heeft Italië betoogd dat wat de vennootschapsbelasting betreft de maatregel niet is toegepast vanwege het feit dat de overdracht van Caremar, Saremar en Toremar aan de regio’s kosteloos heeft plaatsgevonden.
Omdat er geen sprake is van enige vorm van vergoeding, is artikel 86, lid 1, punt a), van de geconsolideerde wet op de inkomstenbelasting inzake vermogenswinst bij de overdracht van activa onder bezwarende titel niet van toepassing.
Met betrekking tot de btw wijst Italië erop dat het bij de overdracht van Caremar, Saremar en Toremar om transacties ging die uit hoofde van artikel 10, lid 1, punt 4, van presidentieel besluit nr.
633 van 26 oktober 1972 zijn vrijgesteld van btw.
Ten aanzien van andere indirecte belastingen dan de btw benadrukt Italië dat de vrijstelling waarin de wet van 2010 voorziet, is opgezet met het oog op administratieve vereenvoudiging.
Vanuit fiscaal oogpunt kunnen de gevolgen ervan als verwaarloosbaar worden beschouwd en van geringe betekenis in vergelijking met forfaitaire belastingen.
Meer bepaald gaat het om het registratierecht (168 EUR per document), overschrijvings- en kadasterbelastingen (ieder 168 EUR) en het zegelrecht (14,62 EUR per vier bladzijden).
(140) Wat de FAS-middelen betreft, voert Italië aan dat Toremar daar geen voordeel uit heeft gehaald.
Bovendien werd verduidelijkt dat de FAS-middelen niet zijn gebruikt als extra compensatie aan de ondernemingen van de voormalige Gruppo Tirrenia, waaronder Toremar.
In plaats daarvan zijn deze middelen ter beschikking gesteld als aanvulling op de begrotingskredieten die waren vastgelegd voor het uitkeren van de compensaties voor de openbare dienst aan de ondernemingen van de voormalige Gruppo Tirrenia, voor het geval die begrotingskredieten onvoldoende zouden blijken.
Italië merkt op dat artikel 1, lid 5-ter, van wetsbesluit nr.
125/2010 de regio’s de gelegenheid bood om de FAS-middelen te gebruiken voor de financiering van (een deel van) de gebruikelijke compensatie voor openbare diensten en zodoende de continuïteit van de maritieme openbare diensten te waarborgen.
Bovendien verduidelijkt Italië dat krachtens artikel 26 van wetsbesluit nr.
185/2008 65 miljoen EUR voor elk van de jaren 2009, 2010 en 2011 bestemd was voor de Gruppo Tirrenia en dat bijgevolg 195 miljoen EUR aan de FAS-middelen werd onttrokken.
Die middelen werden vervolgens overgemaakt naar de rekening van het Ministerie van Vervoer die bestemd was voor de uitkering van de compensatie voor openbare diensten aan de ondernemingen van de voormalige Gruppo Tirrenia (Tirrenia, Siremar, Caremar, Toremar en Saremar).
Deze maatregel zou daarom louter betrekking hebben op de toewijzing van middelen binnen de Italiaanse begroting voor de uitkering van compensaties voor openbaredienstverlening.
4.7.
Over de vervulling van het DAEB-besluit van 2011 door de verlenging van de initiële overeenkomst en door het nieuwe openbaredienstcontract (141) Hoewel Italië van oordeel is dat de compensatie voor openbare diensten die in het kader van het nieuwe openbaredienstcontract aan Toremar werd betaald geen staatssteun vormt, heeft Italië ook betoogd waarom deze maatregel, indien die wel steun inhield, aan het DAEB-besluit van 2011 zou voldoen.
(142) In zijn reactie voert Italië het gemiddelde jaarlijkse verkeer tijdens de periode 2010-2016 aan, gebaseerd op het totaal van de routes.
Op grond daarvan legde Italië gegevens over de jaarlijkse passagiersaantallen voor om aan te tonen dat de drempel van 300 000 passagiers, zoals vastgelegd in artikel 2, lid 1, punt d), van het DAEB-besluit van 2011, tot het einde van 2011 niet was overschreden op de door Toremar onderhouden verbindingen en vanaf 2012 niet was overschreden door Moby/Toremar.