30.12.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 498/19
17.
Apeluje o wprowadzenie kolejnej klasy emisji EURO dla samochodów osobowych, dostawczych, ciężarowych i autobusów (Euro 7/VII) w celu ograniczenia emisji toksycznych zanieczyszczeń (tj. tlenku azotu, amoniaku, tlenku węgla i cząstek stałych PM10 i PM2,5) oraz uniknięcia co roku dziesiątek tysięcy przedwczesnych zgonów.
Głęboko ubolewa nad decyzją Komisji Europejskiej o ponownym opóźnieniu wniosków dotyczących Euro 7/VII w jej programie prac na 2022 r., co budzi wątpliwości co do jej strategii „zero zanieczyszczeń” i zaangażowania w Europejski Zielony Ład, a także zagraża zdolności przemysłu do planowania zmian inżynieryjnych.
Mobilność dostępna dla wszystkich 18.
Domaga się, aby poprzez uwzględnienie inkluzywności systemu transportu publicznego już w fazie projektu był on dostępny dla wszystkich obywateli, zwłaszcza dla osób z niepełnosprawnościami.
Podkreśla korzyści płynące z włączenia użytkowników już na wczesnym etapie planowania infrastruktury i usług transportowych.
Potwierdza znaczenie dostępności podkreślone w ramach europejskiej strategii na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami na lata 2021–2030 oraz w europejskim akcie prawnym w sprawie dostępności; zwraca uwagę na znaczenie takich projektów, jak nagroda „Access City Award”.
19.
Wzywa do przyjęcia bardziej kompleksowego podejścia, aby zapewnić dostępność na wszystkich etapach podróży.
20.
Podkreśla, że konieczność rozwiązania problemu ubóstwa związanego z mobilnością ma kluczowe znaczenie dla spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej.
Apeluje zatem o multimodalne i zintegrowane podejście do zwalczania wykluczenia komunikacyjnego i zapewnienia równego dostępu do ośrodków miejskich.
Dlatego też z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji zawarte w nowych ramach mobilności miejskiej do wyeliminowania „nierówności w dostępie do sieci transportu publicznego, uwzględniając poprawę dostępu do stacji kolejowych”.
Apeluje również o dodatkowe wsparcie dla mniejszych miast, obszarów podmiejskich oraz zależnych obszarów wiejskich i górskich, zwłaszcza w słabiej rozwiniętych regionach, aby zapewnić jakość sieci połączeń z tymi obszarami i równy dostęp ich mieszkańców do przejścia na zrównoważoną mobilność.
Wzmocnienie transportu publicznego jako fundamentu mobilności miejskiej 21.
Z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by „współpracowa[ć] z organami administracji na szczeblu krajowym i lokalnym oraz ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, aby zagwarantować, że [transport publiczny] pozostanie fundamentem mobilności miejskiej”.
Podkreśla potrzebę koordynowania w tym celu wszystkich dostępnych narzędzi i zasobów, w tym ważnej roli obowiązku świadczenia usług publicznych w zapewnianiu jakości sieci połączeń z ośrodkami miejskimi. 22.
Podkreśla pilną potrzebę ogólnego zwiększenia zdolności przewozowej transportu publicznego, zarówno pod względem zasięgu geograficznego, jak i zwiększonej częstotliwości, aby sprostać spodziewanemu wzrostowi liczby pasażerów.
Przypomina o chronicznym niedoinwestowaniu w ostatnich dziesięcioleciach oraz o luce inwestycyjnej, z którą borykają się przewoźnicy publiczni, co podkreślił Europejski Trybunał Obrachunkowy. 23.
Podkreśla, że transport publiczny należy uzupełnić alternatywnymi ofertami i koncepcjami multimodalnymi.
W związku z tym wzywa do opracowania elastycznych i opartych na zapotrzebowaniu rozwiązań dotyczących „pierwszej i ostatniej mili”.
Z równą siłą podkreśla znaczenie propagowania aktywnej mobilności, zwłaszcza jazdy na rowerze. 24.
Zwraca uwagę na potrzebę zapewnienia i rozbudowy infrastruktury zrównoważonego transportu publicznego, w tym odpowiednich systemów ładowania autobusów elektrycznych, które umożliwią przejazdy między miastami w niekorzystnych warunkach klimatycznych i terenowych oraz przy zwiększonej prędkości. 25.
Wzywa do wzmocnienia węzłów multimodalnych, aby zapewnić płynne przesiadki między różnymi środkami transportu, w tym do poprawy dostępności dla uczestników aktywnej mobilności i do stworzenia bezpiecznych miejsc parkingowych dla rowerów, w celu zagwarantowania szybszego i skuteczniejszego transferu osób i towarów. 26.
Podkreśla znaczenie połączeń z obszarami podmiejskimi, w tym połączeń transgranicznych, ponieważ dojazdy do pracy nie kończą się na granicach miast i należy je ułatwiać także na obszarach wiejskich i poza granicami kraju w regionach przygranicznych.
Rolę taką pełnią np. obiekty typu „parkuj i jedź” połączone z siecią transportową. 27.
Zwraca uwagę na potrzebę wprowadzenia środków zachęcających do rozwijania usług transportu publicznego na żądanie, zwłaszcza na peryferyjnych i najbardziej oddalonych obszarach wiejskich, i wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia przy testowaniu takich rozwiązań oraz do zaproponowania systemu finansowania i dotowania tego rodzaju usług.