29.12.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 495/17
Het gastheerland en het afnemende land ondertekenen een samenwerkingsovereenkomst voor het gezamenlijke project.
De politieke overeenkomst op hoog niveau bepaalt dat aan elk van hen de hoeveelheid statistieken inzake hernieuwbare energiebronnen uit het project wordt toebedeeld die overeenkomt met de hoeveelheid elektriciteit die door dat land wordt gesteund.
Aangezien het windmolenpark op zee zich in de EEZ van het gastheerland bevindt, krijgt het standaard de statistieken inzake hernieuwbare energiebronnen toebedeeld, die dan volgens de overeenkomst moeten worden herverdeeld.
Het gastheerland en het afnemende land voeren een kosten-batenanalyse uit, waarbij de meest relevante kosten- en batenposten en hun effecten worden vastgesteld.
In hun kosten-batenanalyse besluiten zij zich te concentreren op de kosten van energieopwekking, de systeemintegratiekosten, de broeikasgasemissies, de luchtverontreiniging en andere plaatselijke verontreiniging, de voorzieningszekerheid en effecten van de innovatie.
Om de gevolgen hiervan voor de kosten-batenverdeling te bepalen, worden ook de steunkosten meegenomen en worden de effecten ervan op de statistieken inzake hernieuwbare energiebronnen beoordeeld.
Lidstaat A (gastheerland)
Lidstaat B (afnemend land)
Lidstaat C (statistische overdracht)
Opgewekte hernieuwbare energie
40 %
60 %
n.v.t.
Statistieken inzake hernieuwbare energie
40 %
50 %
10 %
Steunkosten
40 %
60 %
n.v.t.
Kosten systeemintegratie (1)
100 %
n.v.t.
n.v.t.
Reductie broeikasgasemissies
40 %
60 %
n.v.t.
Luchtverontreiniging en andere plaatselijke verontreiniging
40 %
60 %
n.v.t.
Voorzieningszekerheid
40 %
60 %
n.v.t.
( ) Kosten gedragen door de TSB.
1
De twee samenwerkende partijen komen overeen zich voor de verdeling van de kosten en baten uitsluitend te concentreren op de steunkosten, de statistieken inzake hernieuwbare energiebronnen en de systeemintegratiekosten, en alle andere kosten- en batenelementen buiten beschouwing te laten.
In de volgende stap tellen het gastland en het afnemende land alle kosten en baten voor elk van hen op, wat leidt tot een totaal nettobedrag aan baten/kosten per lidstaat.
Aangezien het gastland alle kosten voor systeemintegratie draagt, maakt het nettokosten en eist het dat de kosten voor systeemintegratie in de overdrachtsprijs worden verdisconteerd.
In het algemeen wordt de onderhandelingsruimte voor de overdrachtsprijs bepaald door de relatieve bijdrage van de samenwerkende lidstaten aan de steunkosten.
Naargelang de steunkosten in het afnemende land of het gastheerland hoger zijn dan in de andere lidstaat, zal de ene of de andere lidstaat een voordeel hebben bij de samenwerking wat de steunbetalingen betreft.
In het algemeen wordt de ondergrens voor de overdrachtsprijs bepaald door de extra steunkosten van hetzij lidstaat A, hetzij lidstaat B; de bovengrens is de totale besparing op de steunkosten.
Laten we aannemen dat de technologiespecifieke steunkosten in het afnemende land hoger zijn dan in het gastheerland.
Samenwerking leidt dus tot kostenbesparingen in het afnemende land, terwijl de steunkosten in het gastheerland kunnen toenemen (in vergelijking met wanneer er geen samenwerking zou zijn).
De samenwerking leidt echter tot een nettokosten­ besparing, aangezien de totale steunkosten in het geval van samenwerking lager zijn dan wanneer er geen samenwerking zou zijn.
In het voorbeeld maakt het gastheerland hogere steunkosten dan wanneer er geen samenwerking zou zijn, hetgeen zou leiden tot een financiële compensatie in de vorm van een overdracht aan het gastheerland.
De hoogte van de overdrachtsprijs wordt door onderhandelingen bepaald, maar moet zodanig worden vastgesteld dat hij voor beide landen voldoende prikkels biedt om de samenwerking nuttig te achten, d.w.z. voor het gastheerland moet hij ten minste even hoog zijn als, idealiter hoger zijn dan, de extra steunkosten, en voor het afnemende land moet hij lager zijn dan zijn totale kostenbesparingen.
Uiteraard kunnen landen ook niet-financiële motieven hebben om de samenwerking voort te zetten, die van invloed kunnen zijn op hun bereidheid om een lagere/hogere overdrachtsprijs te aanvaarden.
Uitgaande van het totale volume van de verwachte hoeveelheid opgewekte hernieuwbare energie en de door beide landen gemaakte kosten, berekenen zij een overdrachtsprijs (€/kWh) die ook rekening houdt met een gelijke verdeling van de systeemintegratiekosten.