29.12.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 495/17
Το κράτος μέλος υποδοχής και το συνεισφέρον κράτος μέλος υπογράφουν συμφωνία συνεργασίας για το κοινό έργο.
Στην πολιτική συμφωνία υψηλού επιπέδου αναφέρεται ότι σε κάθε κράτος μέλος κατανέμεται η ποσότητα των στατιστικών οφελών ΑΠΕ από το έργο που αντιστοιχεί στην ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που λαμβάνει στήριξη από την εν λόγω χώρα.
Δεδομένου ότι το υπεράκτιο αιολικό πάρκο βρίσκεται στην ΑΟΖ της χώρας υποδοχής, θα της κατανεμηθούν εξ ορισμού τα στατιστικά οφέλη των ΑΠΕ, τα οποία στη συνέχεια θα πρέπει να ανακατανεμηθούν όπως ορίζει η συμφωνία.
Η χώρα υποδοχής και η συνεισφέρουσα χώρα διεξάγουν ανάλυση κόστους-οφέλους, προσδιορίζοντας τα σημαντικότερα στοιχεία κόστους και οφέλους και τις επιπτώσεις τους.
Στην ανάλυση κόστους-οφέλους, αποφασίζουν να επικεντρωθούν στο κόστος της παραγωγής ενέργειας, στο κόστος ενσωμάτωσης στο σύστημα, στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, στην ατμοσφαιρική ρύπανση και άλλη τοπική ρύπανση, στην ασφάλεια του εφοδιασμού και στις επιπτώσεις στην καινοτομία.
Για τον προσδιορισμό των επιπτώσεών τους όσον αφορά τον επιμερισμό κόστους-οφέλους, περιλαμβάνουν επίσης και αξιολογούν το κόστος στήριξης, καθώς και τις επιπτώσεις στα στατιστικά οφέλη ΑΠΕ.
Κράτος μέλος A (υποδοχής)
Κράτος μέλος Β (συνεισφέρον)
Κράτος μέλος Γ (στατιστική μεταβίβαση)
Παραγόμενη ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές
40 %
60 %
Ά.Α.
Στατιστικά οφέλη ΑΠΕ
40 %
50 %
10 %
Κόστος στήριξης
40 %
60 %
Ά.Α.
Κόστος ενσωμάτωσης στο σύστημα (1)
100 %
Ά.Α.
Ά.Α.
Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου
40 %
60 %
Ά.Α.
Ατμοσφαιρική ρύπανση και άλλη τοπική ρύπανση
40 %
60 %
Ά.Α.
Ασφάλεια εφοδιασμού
40 %
60 %
Ά.Α.
(1) Βαρύνει τον ΔΣΜ.
Τα δύο συνεργαζόμενα μέρη συμφωνούν να επικεντρωθούν στο κόστος στήριξης, στα στατιστικά οφέλη των ΑΠΕ και στο κόστος ενσωμάτωσης στο σύστημα αποκλειστικά για τον επιμερισμό κόστους-οφέλους και να απορρίψουν όλα τα άλλα στοιχεία κόστους και οφέλους.
Στο επόμενο βήμα, η χώρα υποδοχής και η συνεισφέρουσα χώρα προβαίνουν σε άθροιση όλων των δαπανών και οφελών για καθεμία από αυτές, με αποτέλεσμα ένα συνολικό καθαρό όφελος/κόστος ανά κράτος μέλος.
Δεδομένου ότι η χώρα υποδοχής αναλαμβάνει το συνολικό κόστος ενσωμάτωσης στο σύστημα, επιβαρύνεται με ένα καθαρό κόστος και απαιτεί να συνεκτιμηθεί στην τιμή μεταβίβασης το κόστος ενσωμάτωσης στο σύστημα.
Γενικά, το περιθώριο διαπραγμάτευσης για την τιμή μεταβίβασης καθορίζεται από τη σχετική συμβολή των συνεργαζόμενων κρατών μελών στο κόστος στήριξης.
Αναλόγως αν το κόστος στήριξης είναι υψηλότερο στο συνεισφέρον κράτος μέλος ή στο κράτος μέλος υποδοχής σε σχέση με το άλλο, το ένα ή το άλλο θα έχουν όφελος από τη συνεργασία όσον αφορά τις πληρωμές στήριξης.
Γενικά, το κατώτατο όριο για την τιμή μεταβίβασης καθορίζεται από το πρόσθετο κόστος στήριξης που βαρύνει το κράτος μέλος Α ή το κράτος μέλος Β, και το ανώτατο όριο είναι η συνολική εξοικονόμηση του κόστους στήριξης.
Έστω ότι το κόστος στήριξης που αφορά την τεχνολογία είναι υψηλότερο στο συνεισφέρον κράτος μέλος σε σύγκριση με το κράτος μέλος υποδοχής.
Ως εκ τούτου, η συνεργασία οδηγεί σε εξοικονόμηση κόστους στο συνεισφέρον κράτος μέλος, ενώ το κόστος στήριξης στο κράτος μέλος υποδοχής ενδέχεται να αυξηθεί (σε σύγκριση με την περίπτωση που δεν προβεί σε συνεργασία).
Ωστόσο, η συνεργασία οδηγεί σε καθαρή εξοικονόμηση κόστους, καθώς το συνολικό κόστος στήριξης είναι χαμηλότερο στην περίπτωση της συνεργασίας σε σύγκριση με την περίπτωση που δεν προβεί σε συνεργασία.
Στο παράδειγμα, το κράτος μέλος υποδοχής επιβαρύνεται με υψηλότερο κόστος στήριξης απ’ ό,τι σε περίπτωση που δεν προβεί σε συνεργασία, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική αποζημίωση με τη μορφή μεταβίβασης στο κράτος μέλος υποδοχής.
Το επίπεδο της τιμής μεταβίβασης θα καθοριστεί με διαπραγμάτευση, αλλά θα πρέπει να καθοριστεί κατά τρόπο που να παρέχει επαρκή κίνητρα και στις δύο χώρες ώστε να θεωρούν τη συνεργασία επωφελή, δηλαδή για το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να είναι τουλάχιστον εξίσου υψηλή, και ιδανικά υψηλότερη, με το πρόσθετο κόστος στήριξης που προκύπτει, και για το συνεισφέρον κράτος μέλος θα πρέπει να είναι χαμηλότερη από τη συνολική εξοικονόμηση κόστους.
Φυσικά, οι χώρες ενδέχεται επίσης να έχουν μη οικονομικά κίνητρα να προβούν στη συνεργασία, γεγονός που θα μπορούσε να επηρεάσει την προθυμία τους να αποδεχθούν χαμηλότερη/υψηλότερη τιμή μεταβίβασης.
Με αφετηρία τον συνολικό όγκο της προβλεπόμενης παραγόμενης ανανεώσιμης ενέργειας και το κόστος με το οποίο επιβαρύνονται και οι δύο χώρες, υπολογίζουν μια τιμή μεταβίβασης (EUR/kWh) που λαμβάνει επίσης υπόψη την ισότιμη κατανομή του κόστους ενσωμάτωσης στο σύστημα.