C 493/14
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
27.12.2022
Dinsdag, 7 juni 2022
36. prijst de inspanningen van Turkije om het grootste aantal vluchtelingen ter wereld te blijven opvangen; juicht in dit verband toe dat de EU middelen blijft verstrekken voor vluchtelingen en gastgemeenschappen in Turkije, en zegt toe deze steun in de toekomst te blijven verlenen; verzoekt de Commissie volledige transparantie en nauwkeurigheid te waarborgen bij de toewijzing van fondsen onder de paraplu van de opvolger van de EU-faciliteit voor vluchtelingen in Turkije, en ervoor te zorgen dat deze fondsen in de eerste plaats rechtstreeks aan de vluchtelingen en gastgemeenschappen worden gegeven en worden beheerd door organisaties die verantwoordingsplicht en transparantie garanderen; steunt een objectieve beoordeling van de samenwerking tussen de EU en Turkije op het gebied van vluchtelingen en migratie en onderstreept hoe belangrijk het is dat beide partijen hun respectieve toezeggingen in het kader van de gezamenlijke verklaring EU-Turkije van 2016 en de overnameovereenkomst tussen de EU en Turkije ten aanzien van alle lidstaten nakomen, met inbegrip van de hervatting van de overname van repatrianten van de Griekse eilanden, die in maart 2020 werd onderbroken, of de activering van de vrijwillige regeling voor toelating op humanitaire gronden; stelt met klem dat eerbiediging van de fundamentele vrijheden centraal moet staan bij het uitvoeringsproces van de Verklaring EU-Turkije; prijst ten zeerste de essentiële bijdrage van het maatschappelijk middenveld en lokale autoriteiten in Turkije aan de integratie van vluchtelingen; is voorstander van betere en meer toegang tot beschermingsdiensten voor specifieke kwetsbare groepen; verzoekt de Turkse regering de toegang tot de arbeidsmarkt voor Syrische vluchtelingen te verbeteren en maatregelen te nemen om het risico van staatloosheid voor een generatie Syrische kinderen die in Turkije zijn geboren, te voorkomen; erkent de migratiedruk waar Turkije aan wordt blootgesteld, maar is fel tegenstander van de instrumentalisering van migranten door de Turkse regering; is bezorgd over de aanhoudende meldingen van onverwijlde pushbacks van Afghanen en anderen die zijn aangehouden om de grens over te steken, en over willekeurige deportaties naar Syrië; betreurt de mensensmokkel en schendingen van de mensenrechten waaraan vluchtelingen in Turkije zijn blootgesteld; dringt erop aan dat de terugkeer van vluchtelingen alleen op vrijwillige basis en in veiligheid mag plaatsvinden, en dringt er bij Turkije op aan internationale en nationale organisaties betere toegang tot uitzettingscentra te bieden om toezicht te houden op en bijstand te verlenen aan degenen die zich in het terugkeerproces bevinden; neemt met bezorgdheid kennis van tekenen van toenemende racistische en xenofobe aanvallen op buitenlanders, alsook van het gebruik van een antivluchtelingendiscours en een toenemend anti-immigratiesentiment in de Turkse politiek en samenleving; merkt op dat in 2021 op Cyprus een aanhoudende toename van het aantal asielaanvragen werd geregistreerd en herinnert aan de verplichting van Turkije om alle nodige maatregelen te nemen om te voorkomen dat er nieuwe zee- of landroutes worden gecreëerd voor illegale migratie vanuit Turkije naar de EU;
37. herhaalt zijn steun voor de douane-unie en verzoekt Turkije zijn verplichtingen na te komen, onder meer door het wegnemen van niet-tarifaire belemmeringen voor het vrije verkeer; is van mening dat versterking van de handelsbetrek­ kingen concrete voordelen kan opleveren voor de burgers in Turkije en de EU en steunt derhalve het voorstel van de Commissie om onderhandelingen te beginnen over het opwaarderen van de wederzijds voordelige douane-unie, vergezeld van een doeltreffend en doelmatig mechanisme voor geschillenbeslechting; waarschuwt echter dat een dergelijke modernisering van de douane-unie gebaseerd zou moeten zijn op strenge voorwaarden wat de mensenrechten en fundamentele vrijheden, eerbiediging van het internationale recht en goede nabuurschapsbetrekkingen betreft, en dat dit slechts kan worden bereikt als Turkije het aanvullend protocol bij de Overeenkomst van Ankara zonder voorbehoud en op niet-discriminerende wijze ten aanzien van alle lidstaten toepast; benadrukt dat beide partijen zich vanaf het begin van de onderhandelingen ten volle bewust moeten zijn van deze democratische voorwaarde, aangezien het Parlement geen toestemming voor de definitieve overeenkomst zal geven wanneer er geen resultaten zijn geboekt op dit gebied;
38. wijst erop dat visumliberalisering een belangrijke stap zou zijn voor de bevordering van interpersoonlijke contacten en dat dit van groot belang is voor de Turkse burgers, met name voor studenten, academici, vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en mensen met familiebanden in de EU-lidstaten; verklaart nogmaals zijn steun aan het proces van visumliberalisering zodra aan de vastgestelde voorwaarden is voldaan, en moedigt de Turkse regering aan zijn visumbeleid met dat van de EU in overeenstemming te brengen, en ten opzichte van alle lidstaten op niet-discriminerende wijze volledig te voldoen aan de 72 criteria zoals vastgesteld in de visumroutekaart; benadrukt dat er zeer weinig daadwerkelijke vorderingen zijn gemaakt ten aanzien van de door Turkije te behalen zes resterende benchmarks; merkt op dat het nieuwe actieplan inzake mensenrechten in een versnelde verwezenlijking van de resterende benchmarks voorziet; benadrukt dat de herziening van de Turkse wetgeving op het gebied van terrorismebestrijding en de wet inzake de bescherming van persoonsgegevens essentiële voorwaarden zijn voor het waarborgen van de grondrechten en fundamentele vrijheden;
39. betreurt de recente organisatorische wijzigingen in het directoraat-generaal Nabuurschapsbeleid en Uitbreidings­ onderhandelingen (DG NEAR) van de Commissie door commissaris Varhélyi, waarbij de afdeling die belast is met Turkije en de afdelingen die verantwoordelijk zijn voor het zuidelijke nabuurschap zijn samengevoegd; ziet deze stap, die zou zijn genomen om redenen van doelmatigheid en om de interne organisatie te stroomlijnen, als een grote politieke fout waarop een golf van kritiek is gevolgd, niet alleen van de regering van Turkije, maar ook van alle pro-Europese Turkse actoren;