21.12.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 486/63
Energia elektryczna ze źródeł odnawialnych 2.21.
Energia elektryczna ze źródeł odnawialnych, jak energia wiatrowa, słoneczna i biogazowa, jest jednym z głównych elementów krajobrazu wiejskiego.
Harmonizacja ustawodawstw państw członkowskich musi wspierać i chronić interesy prosumentów oraz sprzyjać inwestycjom w infrastrukturę energii odnawialnej.
Wszystkie państwa członkowskie muszą umożliwić sprzedaż wytworzonej energii do sieci krajowych.
Aby zapewnić niezależność energetyczną obszarów wiejskich, konieczne są odpowiednie systemy rozliczania energii produkowanej przez prosumentów ze źródeł odnawialnych i energii zużytej. 2.22.
Niedawne aukcje dla scentralizowanych zamówień na energię elektryczną ze źródeł odnawialnych stają się coraz bardziej rozpowszechnione i w wielu przypadkach udało się obniżyć koszty budowy instalacji wiatrowych i słonecznych.
Ogólnie rzecz biorąc, rozwój energii elektrycznej na obszarach wiejskich wiąże się przede wszystkim z obniżaniem emisyjności sektora energetycznego i brakuje synergii z celami rozwoju obszarów wiejskich.
Mieszkańcy obszarów wiejskich często sprzeciwiają się takim zmianom, ponieważ nie widzą korzyści dla społeczności lokalnej. 2.23.
Spółdzielnie i inne organizacje lokalne muszą być zaangażowane w uzgadnianie lokalizacji instalacji wytwarzających energię ze źródeł odnawialnych, zarówno na lądzie, jak i w regionach przybrzeżnych.
Społeczności lokalne muszą posiadać udziały w takich obiektach i czerpać z nich korzyści na poziomie lokalnym. 2.24.
W tych dużych projektach rozwój energii elektrycznej wiąże się przede wszystkim z obniżaniem emisyjności sektora energetycznego.
Niewiele uwagi poświęca się rozwojowi obszarów wiejskich.
Małe farmy wiatrowe i słoneczne oraz małe komory fermentacyjne eksploatowane przez spółdzielnie i ludność lokalną mogą być w większym stopniu ukierunkowane na rozwój obszarów wiejskich, a także na włączenie społeczne i gospodarcze społeczności wiejskich.
Musimy zapewnić równowagę między tymi dwoma systemami.
Społeczności energetyczne działające w zakresie energii odnawialnej i obywatelskie społeczności energetyczne stanowią sposób na osiągnięcie sprawiedliwej transformacji energetycznej w połączeniu z rozwojem społeczności. 2.25.
W studium przypadku przeprowadzonym na obszarach wiejskich w Szwecji (Ejdemo i Söderholm, 2015 r.) stwierdzono w kontekście rozwoju obszarów wiejskich, że wobec braku programów korzyści dla społeczności możliwości zatrudnienia były bardzo skromne. 2.26.
Obywatelska społeczność energetyczna jest podmiotem prawnym, który łączy obywateli, MŚP i władze lokalne jako użytkowników końcowych z myślą o współpracy w zakresie wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych.
Jednym z takich przykładów jest gmina Feldheim (mała wieś na południowy zachód od Berlina), która stała się samowystarczalna pod względem energetycznym.
Zainstalowano tam turbiny wiatrowe na podwórkach oraz stworzono niezależną sieć.
Mieszkańcy płacą minimalne ceny za energię elektryczną.
Zbudowanie wytwórni biogazu umożliwiło utworzenie sieci ciepłowniczej.
Jest to doskonały przykład funkcjonowania społeczności energetycznej działającej w zakresie energii ze źródeł odnawialnych.
Pokazuje również, że podejście oddolne ma kluczowe znaczenie dla przyszłości obszarów wiejskich (5). 2.27.
Reakcja strony popytowej prowadzi do przesunięcia zużycia energii elektrycznej na okresy, w których system jest w stanie zaspokoić zapotrzebowanie.
W miarę wytwarzania większej ilości zielonej energii konieczne jest spłaszczenie krzywej zapotrzebowania netto na energię elektryczną w okresach obciążenia szczytowego, aby uniknąć przerw w dostawie.
Wykorzystanie magazynowania energii w akumulatorach, hydroelektrowni szczytowo-pompowych i inteligentnej elektryfikacji zapewni elastyczność w spłaszczaniu krzywej zapotrzebowania netto. 2.28.
Komisarz do spraw energii Kadri Simson, przemawiając w Dublinie do irlandzkich parlamentarzystów, powiedziała, że wojna w Ukrainie zmusiła Brukselę do szybszych i szerzej zakrojonych działań, aby móc położyć kres importowi rosyjskiego paliwa.
Zadeklarowała, że w ramach wniosków, które zostaną jeszcze uzgodnione, UE będzie dążyć do tego, by do 2030 r.
45 % jej zużycia energii pochodziło ze źródeł odnawialnych.
Będzie to zatem wzrost w stosunku do obecnego celu wynoszącego 32 %, a w porównaniu z poziomem 22 % z 2020 r. jest to ponad dwukrotnie więcej.
EKES popiera ten nowy cel, ale ostrzega, że będzie on realistyczny tylko dzięki znacznie szybszemu uruchomieniu nowych i większych inwestycji w transformację energetyki na obszarach wiejskich. 2.29.
Trzeba pamiętać o tym, że wiatr nie zawsze wieje, w związku z czym konieczne będzie zapewnienie rozwiązań zapasowych.
Ekologiczny wodór może stanowić rezerwę umożliwiającą zaspokojenie zróżnicowanego zapotrzebowania na energię elektryczną i może być magazynowany do momentu, gdy będzie potrzebny.
(5)
Sprawozdanie z warsztatów Europejskiego Parlamentu Wiejskiego, warsztaty nr 21.