21.12.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 486/63
Hernieuwbare elektriciteit 2.21.
Hernieuwbare elektriciteit, zoals wind, zon en biogas, is een belangrijk onderdeel van het rurale landschap.
De harmonisatie van de wetgeving tussen de lidstaten moet de belangen van prosumenten bevorderen en beschermen en moet aanzetten tot investeringen in infrastructuur voor hernieuwbare energie.
De capaciteit om de geproduceerde energie aan het nationale net te verkopen, moet in alle lidstaten mogelijk worden gemaakt.
Er moeten adequate compensatieregelingen komen voor de hernieuwbare energie die door de prosumenten wordt geproduceerd en de energie die wordt verbruikt om de energieonafhankelijkheid van plattelandsgebieden te waarborgen.
2.22.
Recente veilingen voor de gecentraliseerde inkoop van hernieuwbare elektriciteit zijn steeds wijder verbreid en hebben in veel gevallen de bouwkosten van wind- en zonne-energie-installaties omlaag weten te brengen.
In het algemeen is de ontwikkeling van elektriciteit op het platteland in de eerste plaats gekoppeld aan het koolstofvrij maken van de energiesector en zijn er geen synergieën met de doelstellingen voor plattelandsontwikkeling.
Plattelandsbewoners maken vaak bezwaar tegen dergelijke ontwikkelingen omdat zij weinig voordeel voor de plaatselijke gemeenschap verwachten.
2.23.
Coöperaties en andere plaatselijke organisaties moeten worden betrokken bij het maken van afspraken over locaties voor installaties voor duurzame elektriciteit, zowel op het land als in kustgebieden.
Plaatselijke gemeenschappen moeten een aandeel hebben in dergelijke faciliteiten en er een plaatselijk voordeel uit halen.
2.24.
In deze grote projecten wordt de ontwikkeling van hernieuwbare energie in de eerste plaats gekoppeld aan het koolstofvrij maken van de energiesector; er is weinig aandacht voor plattelandsontwikkeling.
Kleinschalige windmo­ lenparken, kleine zonne-energiecentrales en anaerobe vergisters die door coöperaties en de plaatselijke bevolking worden geëxploiteerd, kunnen meer gericht worden ingezet voor plattelandsontwikkeling en de sociale en economische integratie van plattelandsgemeenschappen.
Deze twee systemen moeten met elkaar in evenwicht worden gebracht.
Hernieuw­ bare-energiegemeenschappen en energiegemeenschappen van burgers zijn een manier om een rechtvaardige energietransitie te bewerkstelligen in combinatie met gemeenschapsontwikkeling.
2.25.
Uit een casestudy op het Zweedse platteland (Ejdemo en Söderholm, 2015) bleek dat de werkgelegenheidskansen in de context van plattelandsontwikkeling zeer bescheiden waren bij afwezigheid van regelingen voor gemeenschapsuit­ keringen.
2.26.
Een energiegemeenschap van burgers is een rechtspersoon waarin burgers, kmo’s en lokale overheden zich als eindgebruikers verenigen om samen te werken bij de opwekking van hernieuwbare energie.
Een voorbeeld daarvan is de gemeente Feldheim (een klein dorp ten zuidwesten van Berlijn), die zelfvoorzienend is geworden op energiegebied.
Zij hebben in hun achtertuin windturbines geplaatst en een onafhankelijk net geïnstalleerd.
De bewoners betalen minimumprijzen voor elektriciteit.
Dankzij de bouw van een biogasinstallatie kon het dorp een stadsverwarmingsnet aanleggen.
Dit is een uitstekend voorbeeld van een functionerende gemeenschap voor hernieuwbare energie.
Het toont ook aan dat een bottom-upbenadering van vitaal belang is voor de toekomst van de plattelandsgebieden (5).
2.27.
Vraagsturing verschuift het elektriciteitsverbruik naar perioden waarin het systeem aan de vraag kan voldoen.
We moeten de nettovraagcurve voor elektriciteit tijdens piekperioden afvlakken om stroomonderbrekingen te voorkomen wanneer meer groene elektriciteit wordt geproduceerd.
Het gebruik van batterijopslag, waterkrachtopslag en slimme elektrificatie zal zorgen voor flexibiliteit bij het afvlakken van de nettovraagcurve.
2.28.
De Europees commissaris voor Energie, Kadri Simson, zei in een toespraak tot Ierse parlementsleden in Dublin dat Brussel door de oorlog in Oekraïne gedwongen is om sneller een einde te maken aan de invoer van Russische brandstof.
Ze zei dat de EU, in het kader van de nog overeen te komen voorstellen, ernaar zal streven om tegen 2030 45 % van haar energieverbruik uit hernieuwbare bronnen te halen.
Dat is een stijging ten opzichte van het huidige streefcijfer van 32 % en meer dan het dubbele van het aandeel van 22 % in 2020.
Het EESC onderschrijft deze nieuwe doelstelling, maar waarschuwt dat deze alleen kan worden bereikt indien snel vooruitgang wordt geboekt met nieuwe en grotere investeringen in de energietransitie op het platteland.
2.29.
De wind waait niet altijd, dus een back-up zal nodig zijn.
Groene waterstof kan als back-up dienen om aan de wisselende vraag naar elektriciteit te voldoen en kan worden opgeslagen tot het nodig is.
(5)
Verslag Workshop Europees Plattelandsparlement — Workshop 21.