12.12.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 472/25
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court (Irlandia) w dniu 9 grudnia 2021 r. – X/International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Irlandia i Attorney General (Sprawa C-756/21) (2022/C 472/30) Język postępowania: angielski Sąd odsyłający High Court (Irlandia)
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: X Druga strona postępowania: International Protection Appeals Tribunal, Minister for Justice and Equality, Irlandia i Attorney General
Pytania prejudycjalne 1) Czy w okolicznościach, w których doszło do całkowitego naruszenia obowiązku współpracy, tak jak został on opisany w pkt 66 wyroku M./Minister for Justice, Equality and Law Reform i in.
(C-277/11) (1), w kontekście wniosku o udzielenie ochrony uzupełniającej należy uznać, że procedura rozpatrywania tego wniosku została pozbawiona „wszelkiej skuteczności” w rozumieniu wyroku Komisja/Niemcy (C-137/14) (2)?
2) Na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy takie naruszenie obowiązku współpracy uprawnia, samo w sobie, wnioskodawcę do żądania uchylenia decyzji?
3) Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie drugie: na kim, o ile w ogóle, spoczywa wówczas ciężar dowodu w zakresie wykazania, że istniałaby możliwość wydania decyzji innej niż odmowna, gdyby podmiot odpowiedzialny za podejmowanie decyzji należycie współpracował?
4) Czy niewydanie w rozsądnym terminie decyzji w przedmiocie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej uprawnia wnioskodawcę do żądania uchylenia wydanej decyzji?
5) Czy czas potrzebny na zmianę obowiązujących ram ochrony azylowej w państwie członkowskim zwalnia to państwo członkowskie z obowiązku stosowania systemu ochrony międzynarodowej, który pozwoliłby na wydanie w rozsądnym terminie decyzji w przedmiocie takiego wniosku o udzielenie ochrony?
6) Jeżeli podmiot odpowiedzialny za podejmowanie decyzji w sprawach ochrony międzynarodowej nie dysponuje wystarczającymi dowodami co do stanu zdrowia psychicznego wnioskodawcy, lecz istnieją pewne dowody świadczące o tym, że wnioskodawca może doświadczać problemów ze zdrowiem psychicznym, czy na takim podmiocie odpowiedzialnym za podejmowanie decyzji spoczywa – ze względu na obowiązek współpracy, o którym mowa w wyroku M./Minister for Justice, Equality and Law Reform i in.
(C-277/11, pkt 66), lub ze względu na jakąkolwiek inną podstawę – obowiązek poczynienia dalszych ustaleń albo też jakikolwiek inny obowiązek, którego powinien dopełnić przed podjęciem ostatecznej decyzji?
7) Jeżeli państwo członkowskie wykonuje ciążący na nim na mocy art. 4 ust.
1 dyrektywy 2004/83/WE w sprawie kwalifikowania (3) obowiązek dokonania oceny odpowiednich elementów wniosku, czy można uznać, że ogólna wiarygodność wnioskodawcy nie została potwierdzona tylko i wyłącznie z powodu jednego fałszywego oświadczenia, które zostało następnie wyjaśnione i wycofane przy pierwszej nadarzającej się sposobności?
(1) (2) (3)
EU:C:2012:744.
EU:C:2015:683.
Dyrektywa Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych standardów dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub osób, które, z innych powodów, potrzebują ochrony międzynarodowej, oraz zakresu przyznanej ochrony (Dz.U. 2004, L 304, s.
12 – wyd. spec. w jęz.
polskim, rozdz.
19, t. 7, s. 96).