PL
C 472/6
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
12.12.2022
3) Artykuł 2 pkt 8 dyrektywy 2011/7 należy interpretować w ten sposób, że: uwzględnienie, z tytułu „należnej kwoty” określonej w tym przepisie, kwoty VAT wymienionej na fakturze lub w równoważnym wezwaniu do zapłaty nie zależy od tego, czy w dniu, w którym doszło do opóźnienia w płatnościach, podatnik zapłacił już tę kwotę na rzecz skarbu państwa.
(1)
Dz.U. C 53 z dnia 15.2.2021.
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 października 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht – Niemcy) – ROI Land Investments Ltd./FD (Sprawa C-604/20) (1) [Odesłanie prejudycjalne – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 – Artykuł 6 – Pozwany niemający miejsca zamieszkania w państwie członkowskim – Artykuł 17 – Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów konsumenckich – Pojęcie „działalności zawodowej lub gospodarczej” – Artykuł 21 – Jurysdykcja w zakresie indywidualnych umów o pracę – Pojęcie „pracodawcy” – Stosunek podporządkowania – Rozporządzenie (WE) nr 593/2008 – Prawo właściwe – Artykuł 6 – Indywidualna umowa o pracę – Umowa gwarancyjna zawarta pomiędzy pracownikiem a firmą zewnętrzną zapewniającą wykonanie zobowiązań ciążących na pracodawcy wobec tego pracownika] (2022/C 472/07) Język postępowania: niemiecki Sąd odsyłający Bundesarbeitsgericht
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: ROI Land Investments Ltd.
Strona przeciwna: FD
Sentencja 1) Artykuł 21 ust.
1 lit. b) ppkt (i) i art. 21 ust.
2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że: pracownik może pozwać przed sąd ostatniego miejsca, w którym lub z którego zazwyczaj świadczył pracę, osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim względnie niemającą takiego miejsca zamieszkania lub siedziby, z którą to osobą nie jest związany formalną umową o pracę, ale która – na mocy umowy gwarancyjnej, od której zawarcia uzależniono zawarcie tej umowy o pracę z osobą trzecią – jest bezpośrednio odpowiedzialna za wykonanie zobowiązań tej osoby trzeciej wobec tego pracownika, pod warunkiem że pomiędzy tą osobą a pracownikiem zachodzi stosunek podporządkowania.
2) Artykuł 6 ust.
1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że: zastrzeżenie dotyczące stosowania art. 21 ust.
2 tego rozporządzenia wyłącza możliwość oparcia się przez sąd państwa członkowskiego na uregulowaniu tego państwa w dziedzinie jurysdykcji, jeżeli spełnione są przesłanki zastosowania art. 21 ust.
2, nawet jeśli owo uregulowanie krajowe jest korzystniejsze dla pracownika.
Jeżeli natomiast nie są spełnione przesłanki zastosowania ani art. 21 ust.
2, ani żadnego z innych przepisów wymienionych w art. 6 ust.
1 tego rozporządzenia, sąd taki może – zgodnie z tym ostatnim przepisem – stosować rzeczone uregulowanie krajowe w celu ustalenia jurysdykcji.