MT
C 472/24
Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
12.12.2022
għandu jiġi interpretat fis-sens li: ma jipprekludix leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li tipprovdi li, meta jingħata dritt ta’ residenza lil ċittadin ta’ pajjiż terz li jkun qiegħed jirrisjedi b’mod irregolari fit-territorju tiegħu fl-istennija tal-eżitu tal-ipproċessar ta’ applikazzjoni għal awtorizzazzjoni ta’ residenza għal waħda mir-raġunijiet li jaqgħu taħt din id-dispożizzjoni, minħabba n-natura ammissibbli ta’ din l-applikazzjoni, l-għoti ta’ dan id-dritt jimplika l-irtirar impliċitu ta’ deċiżjoni ta’ ritorn adottata preċedentement fil-konfront ta’ dan iċ-ċittadin wara ċ-ċaħda tal-applikazzjoni tiegħu għal protezzjoni internazzjonali.
(1)
ĠU C 158, 11.4.2022
Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (Awla Manja) tat-28 ta’ Ottubru 2022 (talba għal deċiżjoni preliminari tal-Oberlandesgericht München – il-Ġermanja) – proċeduri kriminali kontra HF (Kawża C-435/22 PPU) (1) (Rinviju għal deċiżjoni preliminari – Proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari – Kooperazzjoni ġudizzjarja f’materji kriminali – Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea – Artikolu 50 – Konvenzjoni li timplimenta l-Ftehim ta’ Schengen – Artikolu 54 – Prinċipju ta’ ne bis in idem – Ftehim dwar l-estradizzjoni bejn l-Unjoni Ewropea u l-Istati Uniti tal-Amerika – Estradizzjoni ta’ ċittadin ta’ Stat terz lejn l-Istati Uniti bis-saħħa ta’ trattat bilaterali konkluż minn Stat Membru – Ċittadin li ġie ikkundannat definittivament għall-istess fatti u li skonta l-piena kollha tiegħu fi Stat Membru ieħor) (2022/C 472/29) Lingwa tal-kawża: il-Ġermaniż Qorti tar-rinviju Oberlandesgericht München
Parti fil-proċedura kriminali prinċipali HF fil-preżenza ta’: Generalstaatsanwaltschaft München
Dispożittiv L-Artikolu 54 tal-Konvenzjoni li timplimenta l-Ftehim ta’ Schengen tal-14 ta’ Ġunju 1985 bejn il Gvernijiet ta’ l-Istati ta’ l-Unjoni Ekonomika tal-Benelux, ir-Repubblika Federali tal Ġermanja u r-Repubblika Franċiża dwar it-tneħħija bil-mod ta’ kontrolli fil-fruntieri komuni tagħhom, iffirmata f’Schengen fid-19 ta’ Ġunju 1990 u li daħlet fis-seħħ fis-26 ta’ Marzu 1995, kif emendata bir-Regolament (UE) Nru 610/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-26 ta’ Ġunju 2013, moqri fid-dawl tal-Artikolu 50 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, għandu jiġi interpretat fis-sens li: jipprekludi l-estradizzjoni, mill-awtoritajiet ta’ Stat Membru, ta’ ċittadin ta’ Stat terz lejn Stat terz ieħor meta, minn naħa, dan iċ-ċittadin ikun ġie kkundannat definittivament fi Stat Membru ieħor għall-istess fatti bħal dawk imsemmija fit-talba għal estradizzjoni u jkun skonta l-piena mogħtija fih u, min-naħa l-oħra, it-talba għal estradizzjoni tkun ibbażata fuq trattat bilaterali ta’ estradizzjoni li jillimita l-portata tal-prinċipju ta’ ne bis in idem għas-sentenzi mogħtija fl-Istat Membru rikjest.
(1)
ĠU C 326, 29.8.2022.