EL
C 472/44
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
12.12.2022
4.
Με τον τέταρτο λόγο, οποίος αναφέρεται στην απαίτηση της μη πρόκλησης σημαντικής επιβάρυνσης, προβάλλονται παραβάσεις του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 2020/852 και του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 1367/2006. 5.
Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης.
(1)
(2) (3) (4)
Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (EΕ) 2021/2139, της 4ης Ιουνίου 2021, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μια οικονομική δραστηριότητα θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον αυτή η οικονομική δραστηριότητα δεν επιβαρύνει σημαντικά οποιονδήποτε από τους άλλους περιβαλλοντικούς στόχους (ΕΕ 2021, L 442, σ. 1).
Σύμβαση για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος της 25ης Ιουνίου 1998 (ΕΕ 2005, L 124, σ. 4).
Κανονισμός (EΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
Κανονισμός (EΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2020, σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2019/2088 (ΕΕ 2020, L 198, σ.
13).
Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2022 — SE και SF κατά Συμβουλίου (Υπόθεση T-644/22) (2022/C 472/51) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική Διάδικοι Προσφεύγοντες: SE, SF (εκπρόσωποι: S. Bonifassi, E. Fedorova, T. Bontinck, A. Guillerme και L. Burguin, δικηγόροι) Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο: — να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/1273 (1) στο μέτρο που τροποποιεί το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕE) 269/2014 (2) και επιβάλλει στους προσφεύγοντες υποχρέωση αναφοράς· — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους. 1.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπερέβη την αρμοδιότητά του στον τομέα των περιοριστικών μέτρων.
Σύμφωνα με τους προσφεύγοντες, η υποχρέωση αναφοράς δεν αποτελεί αναγκαίο μέτρο για την εκτέλεση της απόφασης 2014/145/ΚΕΠΠΑ (3) και, ως εκ τούτου, η εν λόγω διάταξη θίγει την αρμοδιότητα των κρατών μελών για την εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων.
Επιπλέον, το Συμβούλιο δεν ήταν αρμόδιο να προβλέψει και να προσδιορίσει από μόνο του παράβαση στην υποχρέωση αναφοράς η οποία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής κάποιου περιοριστικού μέτρου ούτε να εναρμονίσει τις κυρώσεις που επιβάλλονται για την εν λόγω παράβαση. 2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας, καθόσον η επιβληθείσα υποχρέωση αναφοράς εντός αυστηρής προθεσμίας, σε συνδυασμό με την υποχρέωση των κρατών μελών να επιβάλλουν κυρώσεις σε περιπτώσεις μη τήρησης της εν λόγω υποχρέωσης μέσω ενός καθεστώτος κυρώσεων που συνίσταται ιδίως σε κατασχέσεις, υιοθετήθηκε με αποκλειστικό ή, τουλάχιστον, καθοριστικό σκοπό την επίτευξη σκοπού διαφορετικού από τον προβαλλόμενο.
3. Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, με την αιτιολογία ότι η υποχρέωση αναφοράς δεν ήταν αναγκαία και οι συνέπειες μη τήρησής της είναι δυσανάλογες σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από τον κανονισμό σκοπό.