C 472/26
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
12.12.2022
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona (Ισπανία) στις 19 Μαΐου 2022 — HM, VD κατά Generalitat de Catalunya (Υπόθεση C-332/22) (2022/C 472/31) Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική Αιτούν δικαστήριο Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 17 de Barcelona
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Προσφεύγουσες: HM, VD Καθής: Generalitat de Catalunya
Προδικαστικά ερωτήματα ΠΡΩΤΟ.- Αποτελούν μέτρα συνάδοντα προς τις απαιτήσεις επιβολής κυρώσεων της ρήτρας 5 της προσαρτώμενης στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) συμφωνίας-πλαισίου τα μέτρα που εγκρίθηκαν με τις αποφάσεις του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία) 1425/2018 και 1426/2018, της 26ης Σεπτεμβρίου 2018, νομολογία η οποία διατηρείται έως σήμερα (30 Νοεμβρίου 2021,) —σύμφωνα με τα οποία ο εργαζόμενος του δημοσίου τομέα θύμα κατάχρησης παραμένει στο ίδιο καθεστώς καταχρηστικής εργασιακής επισφάλειας έως ότου η εργοδότρια Διοίκηση κρίνει ότι υφίσταται διαρθρωτική ανάγκη και προκηρύξει τις αντίστοιχες διαδικασίες επιλογής για την πλήρωση της θέσης από εργαζόμενους αορίστου χρόνου του δημοσίου τομέα ή μονίμους δημοσίους υπαλλήλους—; Ή, αντιθέτως, πρόκειται για μέτρα που δεν μπορούν να εκληφθούν ως αποτρεπτικές κυρώσεις κατά την έννοια της ρήτρας 5 της συμφωνίας-πλαισίου ούτε ως μέτρα που διασφαλίζουν την τήρηση των σκοπών της, καθόσον διαιωνίζουν την επισφάλεια και την έλλειψη προστασίας έως ότου η εργοδότρια Διοίκηση αποφασίσει κατά το δοκούν να προκηρύξει διαδικασία επιλογής για την πλήρωση της οικείας θέσης από εργαζόμενο αορίστου χρόνου του δημοσίου τομέα, διαδικασία της οποίας η έκβαση είναι αβέβαιη δεδομένου ότι οι διαδικασίες αυτές είναι ανοικτές και σε υποψηφίους που δεν έχουν αποτελέσει θύματα τέτοιας κατάχρησης; ΔΕΥΤΕΡΟ.- Όταν δικαστήριο, σε εκπλήρωση της υποχρέωσής του να επιβάλλει, σε κάθε περίπτωση, κυρώσεις κατά της διαπιστούμενης κατάχρησης (η κύρωση είναι «επιβεβλημένη» και «άμεση»), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αρχή της σύμφωνης ερμηνείας δεν είναι ικανή να διασφαλίσει το πρακτικό αποτέλεσμα της οδηγίας χωρίς μια «contra legem» ερμηνεία του εσωτερικού δικαίου, ακριβώς διότι στην εσωτερική έννομη τάξη του κράτους μέλους δεν έχει θεσπιστεί κάποιο μέτρο για την επιβολή κυρώσεων προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή η ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαισίου στον δημόσιο τομέα, οφείλει να εφαρμόσει τις εκτιμήσεις της απόφασης Egenberger (2), της 17ης Απριλίου 2018, ή της απόφασης (του τμήματος μείζονος συνθέσεως), της 15ης Απριλίου 2008, C-268/2006 (3), κατά τρόπο ώστε, δυνάμει των άρθρων 21 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να παραμεριστούν οι διατάξεις του εσωτερικού δικαίου που παρεμποδίζουν τη διασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, ακόμη και αν οι διατάξεις αυτές έχουν συνταγματική ισχύ; Κατά συνέπεια, πρέπει η καταχρηστική σχέση ορισμένου χρόνου να μετατραπεί σε σχέση αορίστου χρόνου, όμοια ή αντίστοιχη με αυτήν των συγκρίσιμων μονίμων δημοσίων υπαλλήλων, διασφαλίζοντας τη μονιμοποίηση του θύματος της κατάχρησης, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο ατιμωρησίας της κατάχρησης και υπονόμευσης των σκοπών και του πρακτικού αποτελέσματος της εν λόγω ρήτρας 5 της συμφωνίας-πλαισίου, ακόμη και αν η μετατροπή αυτή απαγορεύεται από την εσωτερική νομοθεσία και τη νομολογία του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου) ή θα μπορούσε να αντιβαίνει προς το ισπανικό Σύνταγμα; ΤΡΙΤΟ.- Λαμβανομένου υπόψη ότι, με τις αποφάσεις της 25ης Οκτωβρίου 2018, C-331/17 (4), και της 13ης Ιανουαρίου 2022, C-[2]82/19 (5), το Δικαστήριο έκρινε ότι η ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαισίου αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία που εξαιρεί συγκεκριμένους εργαζομένους του δημοσίου τομέα από την εφαρμογή των κανόνων που αποσκοπούν στην πάταξη της καταχρηστικής χρησιμοποίησης διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, όταν στην εσωτερική έννομη τάξη δεν υφίσταται κανένα άλλο αποτελεσματικό μέτρο για την πάταξη του καταχρηστικού αυτού μέτρου, και δεδομένου ότι στην ισπανική νομοθεσία δεν προβλέπεται κανένα μέτρο για την πάταξη της κατάχρησης στον δημόσιο τομέα που να μπορεί να τύχει εφαρμογής στο μη μόνιμο προσωπικό το οποίο άσκησε την υπό κρίση προσφυγή,