EL
C 472/24
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
12.12.2022
έχει την έννοια ότι: δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία, σε περίπτωση χορηγήσεως δικαιώματος διαμονής σε παρανόμως διαμένοντα στο έδαφός του υπήκοο τρίτης χώρας εν αναμονή της ολοκληρώσεως της εξέτασης παραδεκτώς υποβληθείσας αιτήσεως χορηγήσεως άδειας διαμονής για έναν από τους λόγους που περιλαμβάνονται στην ως άνω διάταξη, η χορήγηση του εν λόγω δικαιώματος συνεπάγεται τη σιωπηρή ανάκληση της αποφάσεως επιστροφής που είχε προηγουμένως εκδοθεί εις βάρος του εν λόγω υπηκόου μετά την απόρριψη της αιτήσεώς του διεθνούς προστασίας (1)
ΕΕ C 158 της 11.4.2022.
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 28ης Οκτωβρίου 2022 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά HF (Υπόθεση C-435/22 PPU) (1) (Προδικαστική παραπομπή – Επείγουσα προδικαστική διαδικασία – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 50 – Σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν – Άρθρο 54 – Αρχή ne bis in idem – Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την έκδοση – Έκδοση υπηκόου τρίτου κράτους στις Ηνωμένες Πολιτείες βάσει διμερούς συνθήκης που έχει συναφθεί από κράτος μέλος – Υπήκοος που έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για τις ίδιες πράξεις και έχει εκτίσει ολόκληρη την ποινή του σε άλλο κράτος μέλος) (2022/C 472/29) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική Αιτούν δικαστήριο Oberlandesgericht München
Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά HF Παρισταμένης της: Generalstaatsanwaltschaft München
Διατακτικό Το άρθρο 54 της σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η οποία υπεγράφη στο Σένγκεν στις 19 Ιουνίου 1990 και τέθηκε σε εφαρμογή στις 26 Μαρτίου 1995, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι: αποκλείει την έκδοση, από τις αρχές κράτους μέλους, υπηκόου τρίτου κράτους προς έτερο τρίτο κράτος όταν, αφενός, ο εν λόγω υπήκοος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα σε άλλο κράτος μέλος για τις ίδιες πράξεις με τις διαλαμβανόμενες στην αίτηση έκδοσης και έχει εκτίσει την ποινή που του επιβλήθηκε και, αφετέρου, η αίτηση έκδοσης βασίζεται σε διμερή συνθήκη έκδοσης η οποία περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της αρχή ne bis in idem στις αποφάσεις που έχουν εκδοθεί στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα έκδοσης.
(1)
ΕΕ C 326 της 29.08.2022.