22.11.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 443/109
3.4.
EKES zwraca uwagę, że przedsiębiorstwa potrzebują wsparcia finansowego w celu wprowadzenia zautomatyzowa­ nych technologii sortowania wyrobów włókienniczych nienadających się do noszenia, a także rozwoju ulepszonych zakładów recyklingu, w tym możliwości projektowania lokalnych i regionalnych centrów recyklingu i sortowania.
Ponadto budowa infrastruktury służącej do naprawy odzieży, takiej jak sklepy i punkty sprzedaży, musi być priorytetem dla zainteresowanych stron w tym sektorze.
W związku z tym Komitet wyraża uznanie dla inicjatywy EURATEKSU przewidującej utworzenie pięciu ośrodków recyklingu materiałów włókienniczych w pobliżu europejskich okręgów tekstylnych i odzieżowych w celu zbierania, sortowania, przetwarzania i recyklingu odpadów przemysłowych, przedkonsumenckich i pokonsumpcyjnych Uważa, że potrzebne są normy techniczne, środowiskowe, społeczne i energetyczne w odniesieniu do produktów pochodzących z recyklingu i że normy te należy transponować i stosować na poziomie ISO oraz włączyć do międzynarodowych umów handlowych. 3.5.
EKES obawia się, że odpady włókiennicze mogą być eksportowane jako produkty używane i uważa, że konieczne jest podjęcie natychmiastowych działań w tej sprawie na szczeblu UE.
Skuteczne kontrole chemiczne muszą zostać wdrożone we wszystkich łańcuchach wartości.
Ponadto EKES wzywa do wprowadzenia najlepszych globalnych praktyk w zakresie zrównoważonego rozwoju, które wymagałyby od nabywców i właścicieli marek sprawdzania i żądania zgodności z normami technicznymi CEN, CENELEC i ETSI. 3.6.
Komitet uważa, że w Unii należy opracować sektorowe i zharmonizowane przepisy socjalne i środowiskowe dotyczące zamówień publicznych, co ułatwi udział transgraniczny i zapewni równe warunki działania, a ostatecznym celem będzie wprowadzenie obowiązkowych i zharmonizowanych systemów w całej UE.
Należy ustanowić europejski komitet trójstronny, z udziałem partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którego zadaniem byłoby monitorowanie i wspieranie kryteriów społecznych i środowiskowych w praktykach zakupowych w sektorze włókienniczym.
4.
Konsumenci a cyfryzacja 4.1.
EKES zwraca się do Komisji Europejskiej o przygotowanie oceny skutków dotyczącej ewentualnych ulepszeń w zakresie etykietowania wyrobów włókienniczych produkowanych i sprzedawanych na rynku wewnętrznym.
Należy zapewnić konsumentom sprawiedliwy dostęp do informacji dotyczących wyników naprawy, identyfikowalności oraz informacji na etykiecie cyfrowej.
Komitet uważa, że wprowadzenie obszernych wymogów w zakresie etykietowania w odniesieniu do stopnia recyklingu i śladu węglowego wyrobów włókienniczych mogłoby stanowić ważną zachętę dla konsumentów do wybierania bardziej zrównoważonych wyrobów włókienniczych. 4.2.
EKES uważa, że szeroko zakrojona kampania informacyjna na szczeblu europejskim może pomóc obywatelom w dokonywaniu świadomych i zrównoważonych wyborów.
Konsumenci powinni być zachęcani do preferowania jakości nad ilością, na przykład poprzez różne stawki VAT na zrównoważone/niezrównoważone produkty na rynku wewnętrznym. 4.3.
Dla monitorowania łańcuchów dostaw ważne są przejrzyste i wspólne dane dotyczące produktów, związków poddawanych recyklingowi i ponownie wykorzystywanych, niszczenia towarów, substancji chemicznych stosowanych w procesie produkcji, wpływu procesu produkcji na społeczeństwo i pracę oraz wpływu na środowisko w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa w łańcuchu dostaw.
Ponadto stworzenie otwartych ram danych i zapewnienie swobodnego dostępu konsumentom, społeczeństwu obywatelskiemu i partnerom społecznym ma kluczowe znaczenie dla poprawy sytuacji środowiskowej i społecznej w sektorze włókienniczym.
EKES uważa, że należy uwzględnić umiejętności cyfrowe konsumentów, a treść danych powinna być skierowana do wszystkich zainteresowanych stron w łańcuchu dostaw.
Należy znaleźć właściwą równowagę między potrzebą przejrzystości danych a ochroną praw własności przemysłowej. 4.4.
EKES wyraża zaniepokojenie, że mniej niż 1 % wyrobów włókienniczych na całym świecie jest poddawanych recyklingowi w celu wytworzenia nowych wyrobów włókienniczych (3), i uważa, że przyszły system rozszerzonej odpowiedzialności producenta powinien stwarzać odpowiednie zachęty do recyklingu włókien zamiast pozorowania obiegu zamkniętego, np. stosowania poliestru z poddanych recyklingowi butelek z tworzyw sztucznych.
5.
Edukacja i warunki pracy 5.1.
Komitet zwraca uwagę, że można było przedstawić bardziej szczegółowe informacje na temat aspektów społecznych w sektorze włókienniczym oraz więcej odnośnych inicjatyw.
Transformacja ekologiczna musi iść w parze ze sprawiedliwą transformacją i Komitet wyraża rozczarowanie, że nie zapowiedziano dalszych inicjatyw związanych z dialogiem społecznym i negocjacjami zbiorowymi.
(3)
Komisja Europejska – Strategia na rzecz wyrobów włókienniczych.