EL
21.11.2022
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 441/11
και, ως εκ τούτου, έχει την έννοια [ότι] η εθνική ρύθμιση του άρθρου 5-bis της Decreto-legge no1 (πράξης νομοθετικού περιεχομένου 1), της 24ης Ιανουαρίου 2012 [όπως τροποποιήθηκε με τον Legge di conversione n.
27 (νόμο 27 περί μετατροπής), της 24ης Μαρτίου 2012] –με το οποίο προστέθηκαν στο άρθρο 10 του Legge n.
287/1990 (νόμου 287/1990) οι παράγραφοι 7-ter και 7-quater–, αντιβαίνει, κατά τα προαναφερθέντα, στο δίκαιο της Ένωσης; (1) (2)
EE 2003, L 1, σ. 1.
ΕΕ 2019, L 11, σ.
3.
Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Αυγούστου 2022 οι LSEGH (Λουξεμβούργο) Ltd και London Stock Exchange Group Holdings (Iταλία) Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 8 Ιουνίου 2022 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-363/19 και Τ-456/19, Ηνωμένο Βασίλειο και ITV κατά Επιτροπής (Υπόθεση C-564/22 P) (2022/C 441/15) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική Διάδικοι Αναιρεσείουσες: LSEGH (Λουξεμβούργο) Ltd, London Stock Exchange Group Holdings (Ιταλία) Ltd (εκπρόσωποι: A. von Bonin, Rechtsanwalt, O.W. Brouwer και A. Pliego Selie, advocaten)) Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, ITV plc Αιτήματα Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο: — να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου· — να αποφανθεί οριστικά και αμετάκλητα και να ακυρώσει την απόφαση (EΕ) 2019/1352 της Επιτροπής, της 2ας Απριλίου 2019, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44896 που έθεσε σε εφαρμογή το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων ΕΑΕ (1) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση)· — ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να την κρίνει σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, και — να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, τόσο της παρούσας διαδικασίας όσο και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν τυχόν παρεμβαίνοντες.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν πέντε λόγους αναιρέσεως: Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο παραμορφώνοντας το εθνικό δίκαιο και αγνοώντας αποδεικτικά στοιχεία, στον βαθμό που όρισε και έλαβε υπόψη ως σύστημα αναφοράς τους βρετανικούς κανόνες για τις ΕΑΕ (Ελεγχόμενες Αλλοδαπές Εταιρείες) όπως περιλαμβάνονται στο Μέρος 9A του Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 [Νόμου του 2010 περί φορολόγησης (διεθνείς και άλλες διατάξεις), στο εξής: TIOPA], αντί του βρετανικού συστήματος εταιρικής φορολόγησης, του οποίου οι κανόνες αυτοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος.
Δεύτερον, ακόμη και αν το σύστημα αναφοράς ήταν όντως οι βρετανικοί κανόνες για τις ΕΑΕ, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά τον προσδιορισμό του σκοπού του συστήματος αναφοράς και, κατά συνέπεια, έσφαλε κρίνοντας ότι οι διατάξεις του Κεφαλαίου 5 των βρετανικών κανόνων για τις ΕΑΕ προβλέπουν το «κανονικό» καθεστώς φορολόγησης των μη εμπορικών κερδών χρηματοδότησης, οπότε η «εξαίρεση για τη χρηματοδότηση ομίλων» δυνάμει του Κεφαλαίου 9 του Μέρους 9A του TIOPA συνιστά «πλεονέκτημα».
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αναφορικά με τη διαπίστωση της ύπαρξης επιλεκτικού πλεονεκτήματος.
Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καταλήγοντας στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι οι οικονομικοί φορείς οι οποίοι μπορούσαν να τύχουν της «εξαίρεσης για τη χρηματοδότηση ομίλων» δυνάμει του Κεφαλαίου 9 του Μέρους 9A του TIOPA βρίσκονταν, από νομικής και οικονομικής απόψεως, σε παρεμφερή κατάσταση με τις υπόλοιπες εταιρίες, όπερ δεν ίσχυε.