16.11.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 435/9
(16)
Steun vervat in leningen, waaronder ook de-minimisrisicofinancieringssteun in de vorm van leningen, moet als transparante de-minimissteun worden beschouwd indien voor het berekenen van het bruto-subsidie-equivalent de marktrentepercentages zijn gebruikt die van toepassing zijn op het tijdstip van de steunverlening.
Om de behandeling van kleine, kortlopende leningen te vereenvoudigen, dient deze verordening te voorzien in een duidelijke regel, die gemakkelijk is toe te passen en die rekening houdt met zowel het bedrag als de looptijd van de lening.
Leningen die zijn afgedekt door zekerheden ten belope van ten minste 50 % van het leningbedrag en die ten hoogste ofwel 1 375 000 EUR en een looptijd van vijf jaar ofwel 687 500 EUR en een looptijd van tien jaar betreffen, kunnen worden beschouwd als leningen met een bruto-subsidie-equivalent dat het de-minimisplafond niet overschrijdt.
Dit is gebaseerd op de ervaring van de Commissie, de inflatie sinds de inwerkingtreding van Verordening (EU) nr.
1407/2013 van de Commissie en de verwachte ontwikkelingen tijdens de geldigheidsduur van deze verordening.
Gezien de moeilijkheden die zijn verbonden aan het bepalen van het bruto-subsidieequivalent van steun die wordt verleend aan ondernemingen die wellicht niet in staat zijn de lening terug te betalen, dient deze regel niet op die ondernemingen van toepassing te zijn.
(17)
Steun vervat in kapitaalinjecties wordt alleen als transparante de-minimissteun beschouwd indien het totale door de overheid ingebrachte bedrag onder het de-minimisplafond blijft.
Steun vervat in risicofinancieringsmaatregelen in de vorm van investeringen in aandelenkapitaal of hybride kapitaal, als bedoeld in de richtsnoeren inzake risicofinanciering (15), wordt alleen als transparante de-minimissteun beschouwd indien het met de betrokken maatregel verstrekte kapitaal onder het de-minimisplafond blijft.
(18)
Steun vervat in garanties, daaronder begrepen de-minimisrisicofinancieringssteun in de vorm van garanties, moet als transparant worden beschouwd indien het bruto-subsidie-equivalent is berekend op basis van de safe-harbourpremies die voor het betrokken soort onderneming in een mededeling van de Commissie zijn vastgesteld (16).
Om de behandeling van kortlopende garanties ten behoeve van maximaal 80 % van een betrekkelijk kleine lening te vereenvoudigen, dient deze verordening te voorzien in een duidelijke regel, die gemakkelijk is toe te passen en die rekening houdt met zowel het bedrag als de looptijd van de garantie.
Deze regel dient niet te gelden voor garanties voor onderliggende transacties die geen lening zijn, zoals garanties voor eigen-vermogenstransacties.
Wanneer: i) de garantie niet meer dan 80 % van de onderliggende lening bedraagt; ii) het garantiebedrag ten hoogste 2 062 500 EUR bedraagt; en iii) de garantie een looptijd van ten hoogste vijf jaar heeft, moet de garantie worden beschouwd als garantie met een bruto-subsidie-equivalent dat het de-minimisplafond niet overschrijdt.
Hetzelfde geldt indien: i) de garantie niet meer dan 80 % van de onderliggende lening bedraagt; ii) het garantiebedrag ten hoogste 1 031 250 EUR bedraagt en iii) de looptijd van de garantie ten hoogste tien jaar bedraagt.
Daarnaast kunnen de lidstaten voor het berekenen van het bruto-subsidie-equivalent van garanties een methode gebruiken die bij de Commissie is aangemeld op grond van een andere op dat tijdstip toepasselijke verordening van de Commissie op het gebied van staatssteun, en door de Commissie is goedgekeurd als in overeenstemming met de garantiemededeling (17) of een mededeling ter vervanging daarvan, mits de goedgekeurde methode uitdrukkelijk is toegespitst op het soort garanties en het soort onderliggende transacties die in het kader van de toepassing van deze verordening in het geding zijn.
Gezien de moeilijkheden die zijn verbonden aan het bepalen van het brutosubsidie-equivalent van steun die wordt verleend aan ondernemingen die wellicht niet in staat zijn de lening terug te betalen, dient deze regel niet op die ondernemingen van toepassing te zijn.
(19)
Wanneer een de-minimissteunregeling via financiële intermediairs ten uitvoer wordt gelegd, moet erop worden toegezien dat de financiële intermediairs geen staatssteun ontvangen.
Dit kan bijvoorbeeld door te eisen dat financiële intermediairs die een staatsgarantie genieten, een marktconforme premie betalen of elk voordeel volledig aan de eindbegunstigden doorberekenen, of door het de-minimisplafond en andere voorwaarden van deze verordening op het niveau van de intermediairs in acht te nemen.
(20)
Bij aanmelding door een lidstaat moet de Commissie nagaan of een maatregel die geen subsidie, lening, garantie, kapitaalinjectie of risicofinancieringsmaatregel in de vorm van een investering in aandelenkapitaal of hybride kapitaal is, een bruto-subsidie-equivalent oplevert dat het de-minimisplafond niet overschrijdt en dus onder het toepassingsgebied van deze verordening kan vallen.
(15) Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren inzake staatssteun ter bevordering van risicofinancieringsinvesteringen (PB C 508 van 16.12.2021, blz. 1).
(16) Bijvoorbeeld de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van garanties (PB C 155 van 20.6.2008, blz. 10).
(17) Ibid.