31.10.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 418/39
— De Commissie heeft bij de evaluatie van BE 3 een dubbele fout gemaakt: i) zij is er ten onrechte, en zonder dat de tijdens de audit uitgevoerde controles ter plaatse daarvoor enige feitelijke basis verschaften, van uitgegaan dat in de percelen van de bedrijven die in het controlemonster waren opgenomen, wilde plantensoorten voorkwamen waarvoor instandhoudingsplannen moesten worden vastgesteld; ii) zij heeft ten onrechte van landbouwers en fokkers verlangd dat zij bijlage II bij de richtlijn rechtstreeks naleefden, zonder dat er plannen bestonden waarin de instandhoudingsmaatregelen die nodig waren vooraf waren vastgesteld, en iii) zij was ten onrechte van mening dat het mogelijk was om landbouwers sancties op te leggen voor een vermeende rechtstreekse schending van de richtlijn, en dat het ontbreken van sancties de Unie financiële schade zou hebben berokkend. — III.3.
Beoordelingsfout en gebrek aan evenredigheid, door te concluderen dat de identificatiecontroles voor de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen 7 en 8 (BE 7 en BE 8) systeemgebreken bevatten. — De Commissie heeft zich vergist met betrekking tot de identificatie (BE 7 en BE 8): i) zij heeft geen rekening gehouden met het beginsel dat sancties evenredig moeten zijn, door te oordelen dat de autoriteiten van Castilië en León de landbouwers hadden moeten straffen, wanneer de dieren slechts één oormerk droegen (in plaats van de twee voorgeschreven merken), ongeacht het aantal ontbrekend oormerken; ii) zij was van mening dat de toepassing van een zo fundamenteel beginsel van Unierecht als het evenredigheidsbeginsel, afhangt van de implementatie door de nationale autoriteiten, en iii) zij heeft geen rekening gehouden met het feit dat de Spaanse autoriteiten tijdens de inspecties controles hebben verricht waarvan het resultaat minstens gelijkwaardig was aan het resultaat dat zou zijn verkregen door toepassing van een tolerantiemarge van 20 % op de oormerken, die de Commissie voor andere lidstaten aanvaardt. — De Commissie heeft zich vergist met betrekking tot de registratie (BE 7 en BE 8): i) zij heeft onevenredig veel belang gehecht aan het gebrek, terwijl zij de controles heeft kunnen reproduceren en het aantal op de bedrijven aanwezige dieren heeft kunnen vaststellen door de BGDN te raadplegen; ii) zij heeft geen rekening gehouden met het feit dat, ondanks de vermeende tekortkomingen van de controle, de audit geen gevallen aan het licht heeft gebracht waarin de landbouwer inbreuken zou hebben gepleegd die konden worden bestraft, zodat de financiële belangen van de Unie niet konden zijn geschaad. — III.4.
Beoordelingsfout en toekenning van een onevenredig belang aan enig element van het algemene vereiste van artikel 72, onder b), ii), van verordening (EU) nr.
809/2014.
(3) — De Commissie heeft zich vergist: i) de handtekening van de begunstigde is geen vereiste als bedoeld in artikel 72, lid 1, onder a), van uitvoeringsbesluit 809/2014 van de Commissie; ii) de lijst van percelen was al opgenomen in de stukken betreffende de beoordeling van de subsidiabiliteit, die tegelijkertijd werden beoordeeld, zodat er geen financieel risico voor de EU-begroting was.
Bovendien is dit vereiste niet uitdrukkelijk opgenomen in de hierboven genoemde uitvoeringsverordening van de Commissie en, iii) de ontbrekende informatie over de landschapselementen was al vóór de controles naar de tablet-PC gedownload en de Commissie heeft niet aangetoond dat het weglaten van de ongewijzigde elementen zou leiden tot een verhoogd risico op het plegen van inbreuken, of dat er onopgemerkte inbreuken zouden zijn. — III.5.
Ongerechtvaardigde afwijzing van de risicobeoordeling op basis van een extrapolatie van de resultaten van de in 2018 uitgevoerde controles. — De Commissie heeft de risicoberekening die was gebaseerd op een extrapolatie van de resultaten van de in 2018 uitgevoerde controles ten onrechte “ab initio” afgewezen: i) zij heeft de betrouwbaarheid van de risicoberekenings­ methode ontkend; ii) zij heeft aangevoerd dat de risicoberekening niet was gebaseerd op een representatieve steekproef van de risicopopulatie, en iii) dat het niet mogelijk was om controles te herhalen. — III.6.
Conclusies over het gebrek aan evenredigheid van de beoordeling van het risico voor de Unie door middel van een forfaitaire raming, in plaats van extrapolaties uit te voeren die meer waren aangepast aan de realiteit van de ontdekte risico’s. — De Commissie heeft zich vergist: i) zij heeft geen rekening gehouden met het uitzonderlijke karakter van de forfaitaire correcties; ii) zij heeft aangevoerd dat de forfaitaire correctie een (nauwkeurige en uitputtende) berekening is van het risico voor de fondsen die niet vergelijkbaar is met de in casu voorgestelde extrapolatie; iii) zij heeft de zwakke punten in de controlesystemen overdreven, en iv) de resultaten van geïsoleerde controles veralgemeniseerd en voorgesteld als zwakke punten die zogenaamd de gehele groep van begunstigden zouden treffen, en aldus een forfaitaire financiële correctie toegepast.