C 418/8
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
31.10.2022
2) Artikel 123, lid 1, VWEU en artikel 21.1 van Protocol (nr. 4) betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan een tot het Europees Stelsel van centrale banken behorende nationale centrale bank binnen vooraf bepaalde grenzen met haar eigen middelen aansprakelijk is voor de schade die is geleden door voormalige houders van financiële instrumenten die zij heeft geannuleerd ter uitvoering van door haar gelaste saneringsmaatregelen in de zin van richtlijn 2001/24, waarbij deze aansprakelijkheid enkel bestaat mits die voormalige houders: — ten eerste, natuurlijke personen zijn met een jaarinkomen dat lager is dan een bij die wettelijke regeling vastgestelde drempel, en — ten tweede, ervan afzien om via een andere rechtsgang vergoeding van die schade te verkrijgen.
3) Artikel 130 VWEU en artikel 7 van Protocol (nr. 4) betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan een tot het Europees Stelsel van centrale banken behorende nationale centrale bank voor de schade die is veroorzaakt door de annulering van financiële instrumenten ter uitvoering van door haar gelaste saneringsmaatregelen in de zin van richtlijn 2001/24, aansprakelijk is ten belope van een bedrag dat afbreuk kan doen aan haar vermogen om haar taken doeltreffend te vervullen en dat in volgorde van prioriteit wordt gefinancierd door: — de toevoeging aan bijzondere reserves van alle winst die de betrokken centrale bank vanaf een bepaalde datum heeft behaald; — een onttrekking aan de algemene reserves van die centrale bank die niet meer mag bedragen dan 50 % van deze reserves, en — het aangaan van een rentedragende lening bij de lidstaat in kwestie.
4) Artikel 33 van richtlijn 2001/24, de artikelen 44 tot en met 52 van richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen en de artikelen 53 tot en met 62 van richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG moeten aldus worden uitgelegd dat: de in deze artikelen vervatte regels niet van toepassing zijn op informatie die is verkregen of tot stand is gebracht bij de tenuitvoerlegging van saneringsmaatregelen in de zin van richtlijn 2001/24 en die niet het voorwerp is geweest van informatie- of overlegprocedures als bedoeld in de artikelen 4, 5, 8, 9, 11 en 19 van richtlijn 2001/24.
(1)
PB C 128 van 12.4.2021.
Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 september 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wien — Oostenrijk) — FK (Zaak C-58/21) (1) [Prejudiciële verwijzing – Coördinatie van de socialezekerheidsstelsels – Verordening (EG) nr.
883/2004 – Artikel 13 – Vaststelling van de toepasselijke wetgeving – Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen – Bijlage II – Artikel 1, lid 2 – Persoon die het beroep van advocaat uitoefent en van wie het centrum van belangen van zijn particuliere en beroepswerkzaamheden in Zwitserland is gelegen, en die dit beroep tevens in twee andere lidstaten uitoefent – Aanvraag tot toekenning van een vervroegd ouderdomspensioen – Nationale regelgeving die de betrokkene ertoe verplicht af te zien van de uitoefening van dat beroep op het grondgebied van de betrokken lidstaat en in het buitenland] (2022/C 418/10) Procestaal: Duits Verwijzende rechter Verwaltungsgericht Wien