EL
C 418/40
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
31.10.2022
2.
Με τον δεύτερο, επικουρικώς προβαλλόμενο, λόγο ακυρώσεως υποστηρίζεται ότι η μη μείωση της κατ’ αποκοπήν διόρθωσης παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας που καθιερώνει το άρθρο 12, όγδοο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 907/2014 (4). — Συναφώς υποστηρίζεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένως δεν έλαβε υπόψη το ότι οι τρεις προβολές κινδύνου που εξέθεσαν οι ισπανικές αρχές, όπως και το ότι ο σύνολο των αδυναμιών αντιστοιχούσαν πρακτικά σε ορισμένες ομάδες πληθυσμού, αποδείκνυαν τον δυσανάλογο χαρακτήρα της κατ’ αποκοπήν διόρθωσης.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εσφαλμένως δεν εφάρμοσε τη μείωση που προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 907/2014.
(1) (2) (3) (4)
ΕΕ 2022, L 157, σ.
ΕΕ 2013, L 347, σ.
ΕE 2014, L 227, σ.
ΕΕ 2014, L 255, σ.
15. 549. 69.
18.
Προσφυγή της 28ης Αυγούστου 2022 — Medel κατά Συμβουλίου (Υπόθεση T-530/22) (2022/C 418/53) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική Διάδικοι Προσφεύγουσα: Magistrats européens pour la démocratie et les libertés (Medel) (Στρασβούργο, Γαλλία) (εκπρόσωποι: C. Zatschler, SC, E. Egan McGrath, Barrister-at-law, A. Bateman και M. Delargy, Solicitors) Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: — να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2022, για την έγκριση της αξιολόγησης του σχεδίου ανάκαμψης και ανθεκτικότητας της Πολωνίας και — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους. 1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι, αφενός, το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου που απορρέει από την απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 2019, A. K. κ.λπ.
(Ανεξαρτησία του πειθαρχικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου) (C-585/18, C-624/18 και C-625/18, EU:C:2019:982), την απόφαση της 15ης Ιουλίου 2021, Επιτροπή κατά Πολωνίας (Πειθαρχικό καθεστώς δικαστών) (C 791/19, EU:C:2021:596), τη διάταξη της 8ης Απριλίου 2020, Επιτροπή κατά Πολωνίας (C-791/19 R, EU:C:2020:277) και τη διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 2021, Επιτροπή κατά Πολωνίας (C-204/21 R, EU:C:2021:593), και, αφετέρου, ότι παρέβη τα άρθρα 2 και 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ.
Περαιτέρω, η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο του λόγου αυτού, υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο υπερέβη τα όρια της αρμοδιότητάς του στο μέτρο που επιδίωξε να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο η Πολωνία πρέπει να συμμορφωθεί με τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το πειθαρχικό τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου της Πολωνίας (στο εξής: πειθαρχικό τμήμα). 2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο παρέβη τα άρθρα 2 και 19, παράγραφος 1, ΣΕΕ και το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), όπως αυτά έχουν ερμηνευθεί αυθεντικά από το Δικαστήριο.
Προς στήριξη του λόγου αυτού η προσφεύγουσα προβάλλει ότι τα ορόσημα, στα οποία στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση, ενέχουν παράβαση των άρθρων 2 και 19, παράγραφος 1, ΣΕΕ και του άρθρου 47 του Χάρτη, καθόσον: — αναγνωρίζουν έννομες συνέπειες στις αποφάσεις του πειθαρχικού τμήματος αντί να τις θεωρήσουν άκυρες,