3.10.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 380/15
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 11 kwietnia 2022 r. w sprawie obliczenia składek ex ante na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za 2022 r.
(SRB/ES/2022/18) wraz z jej załącznikami w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja wraz z załącznikiem I, załącznikiem II i załącznikiem III dotyczy składki skarżącej; — obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Tytułem żądania ewentualnego, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; — obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi podniesiono dziewięć zarzutów, które są zasadniczo identyczne lub podobne do zarzutów podniesionych w sprawie T-396/22 Landesbank Baden-Württemberg/SRB.
Skarga wniesiona w dniu 29 czerwca 2022 r. – Deutsche Kreditbank/SRB (Sprawa T-404/22) (2022/C 380/18) Język postępowania: niemiecki Strony Strona skarżąca: Deutsche Kreditbank AG (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: H. Berger i M. Weber, Rechtsanwälte) Strona przeciwna: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 11 kwietnia 2022 r. w sprawie obliczenia składek ex ante na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za 2022 r.
(SRB/ES/2022/18) wraz z jej załącznikami w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja wraz z załącznikiem I, załącznikiem II i załącznikiem III dotyczy składki skarżącej; — obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Tytułem żądania ewentualnego, w przypadku gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym ze względu na użycie przez pozwaną niewłaściwego języka urzędowego i że w związku z tym skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna ze względu na brak przedmiotu sporu, skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie istnieje w obrocie prawnym; — obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów. 1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez decyzję art. 81 ust.
1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 (1) w związku z art. 3 rozporządzenia Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r.
(2), ponieważ nie została ona sporządzona w języku niemieckim, który jest językiem urzędowym stosowanym wobec skarżącej.