NL
C 380/16
Publicatieblad van de Europese Unie
3.10.2022
Tweede middel: het besluit schendt de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU, artikel 41, lid 1 en lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”) en het grondrecht op effectieve rechterlijke bescherming overeenkomstig artikel 47, lid 1, van het Handvest, omdat het blijk geeft van een gebrekkige motivering, in het bijzonder wanneer verweerder verschillende wettelijke discretionaire bevoegdheden uitoefent, en de gegevens van de andere instellingen niet openbaar maakt, en omdat rechterlijke toetsing van het besluit praktisch onmogelijk is.
Derde middel: het besluit is in strijd met de artikelen 69 en 70 van verordening (EU) nr.
806/2014 en met de artikelen 16, 17, 41 en 53 van het Handvest, omdat verweerder het jaarlijkse streefbedrag onjuist heeft vastgesteld; subsidiair zijn de artikelen 69 en 70 van verordening (EU) nr.
806/2014 in strijd met hogere rechtsregels.
Vierde middel: de artikelen 6, 7 en 9 van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 alsmede bijlage I bij deze verordening zijn in strijd met hogere rechtsregels, onder meer omdat zij niet stroken met het vereiste van een risicogeörienteerde berekening van de bijdrage, het evenredigheidsbeginsel en het vereiste om ten volle rekening te houden met de feiten van de zaak.
Vijfde middel: het besluit is in strijd met verzoeksters vrijheid van ondernemerschap overeenkomstig artikel 16 van het Handvest en het evenredigheidsbeginsel, omdat de in het besluit gehanteerde risicoaanpassingsmultiplicatoren niet in overeenstemming zijn met verzoeksters risicoprofiel, dat beter is dan het gemiddelde risicoprofiel.
Zesde middel: het besluit schendt de artikelen 16 en 20 van het Handvest, het evenredigheidsbeginsel en het recht op behoorlijk bestuur wegens de kennelijke fouten van verweerder bij de uitoefening van talrijke discretionaire bevoegdheden.
Zevende middel: artikel 20, lid 1, eerste en tweede volzin, van de gedelegeerde verordening is in strijd met artikel 103, lid 7, van richtlijn 2014/59/EU (3) en het vereiste van een risicogeörienteerde berekening van de bijdrage.
(1)
(2) (3)
Verordening (EU) nr.
806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr.
1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).
Verordening nr.
1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958, 17, blz. 385).
Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de verordeningen (EU) nr.
1093/2010 en (EU) nr.
648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 173, blz.
190).
Beroep ingesteld op 12 juli 2022 — PU / Europees Openbaar Ministerie (Zaak T-442/22) (2022/C 380/19) Procestaal: Grieks Partijen Verzoekende partij: PU (vertegenwoordiger: Yatagantzidis, advocaat) Verwerende partij: Europees Openbaar Ministerie
Conclusies — de bestreden besluiten nietig verklaren, te weten a) het besluit van het college van verweerder van 23 maart 2022, nr.
015/2022, houdende afwijzing van de op 3 december 2021 ingediende klacht tegen het besluit van het college van verweerder van 8 september 2021, nr.
090/2021, b) het besluit van het college van verweerder van 8 september 2021, nr.
090/2021, c) het besluit van het college van verweerder van 30 mei 2022, nr.
021/2022, en d) elke andere daarmee verband houdende handeling of nalatigheid van de organen van verweerder;