C 380/8
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
3.10.2022
ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2022 — Landesbank Baden Württemberg κατά ΕΣΕ (Υπόθεση T-396/22) (2022/C 380/10) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική Διάδικοι Προσφεύγουσα: Landesbank Baden Württemberg (Στουτγκάρδη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Berger και M. Weber, δικηγόροι) Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)
Αιτήματα Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: — να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης, της 11ης Απριλίου 2022, σχετικά με τον υπολογισμό των ex ante εισφορών της προσφεύγουσας προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το έτος 2022 (SRB/ES/2022/18), καθώς και τα παραρτήματά της, κατά το μέρος που η προσβαλλόμενη απόφαση και τα παραρτήματά της Ι, ΙΙ και ΙΙΙ αφορούν την προσφεύγουσα· — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Επικουρικώς, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη λόγω της χρήσης εσφαλμένης επίσημης γλώσσας από το καθού και ότι, ως εκ τούτου, η προσφυγή ακυρώσεως είναι, ελλείψει αντικειμένου, απαράδεκτη: — να κρίνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη· — να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως. 1.
Πρώτος λόγος ακυρώσεως: η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 81, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του κανονισμού 1 του Συμβουλίου της 15ης Απριλίου 1958 (2), διότι δεν έχει συνταχθεί στα γερμανικά, την επίσημη γλώσσα που είναι η επιλεγμένη προς χρήση έναντι της προσφεύγουσας. 2.
Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στην υποχρέωση αιτιολόγησης η οποία απορρέει από το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και από το άρθρο 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) και προσβάλλει επίσης το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη, στον βαθμό που, πρώτον, η αιτιολογία της εμφανίζει πολλά κενά, ιδίως όσον αφορά την κατά κόρον χρήση, από το καθού, μεγάλων περιθωρίων εκτιμήσεως τα οποία αφήνει ο νόμος, δεύτερον, δεν δημοσιεύονται τα στοιχεία των λοιπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και, τρίτον, καθίσταται πρακτικά αδύνατος ο δικαστικός έλεγχός της. 3.
Τρίτος λόγος ακυρώσεως: η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στα άρθρα 69 και 70 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 καθώς και στα άρθρα 16, 17, 41 και 53 του Χάρτη λόγω εσφαλμένου καθορισμού του ετήσιου επιπέδου-στόχου από το καθού· επικουρικώς, τα άρθρα 69 και 70 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 αντιβαίνουν σε κανόνα δικαίου υπέρτερης ισχύος.
4. Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: το άρθρο 7, παράγραφος 4, δεύτερη φράση, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 (3) αντιβαίνει σε κανόνα δικαίου υπέρτερης ισχύος διότι επιτρέπει, αφενός, μια αντικειμενικώς ακατάλληλη και δυσανάλογη διαφοροποίηση μεταξύ των μελών θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) και, αφετέρου, μια σχετική στάθμιση του δείκτη ΘΣΠ.