C 347/92
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
9.9.2022
Środa, 9 marca 2022 r.
podmiotami przeprowadzały szczegółowe oceny podatności na zagrożenia; podkreśla, że kadra akademicka powinna być przeszkolona w zakresie informowania o ukrytym finansowaniu lub wpływie za pośrednictwem specjalnej linii interwencyjnej oraz że osoby zgłaszające powinny zawsze otrzymywać ochronę przysługującą sygnalistom; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie, by środki na badania o znaczeniu geopolitycznym prowadzone na uniwersytetach europejskich pochodziły ze źródeł europejskich; apeluje do Komisji, aby zaproponowała przepisy mające na celu zwiększenie przejrzystości zagranicznego finansowania uniwersytetów oraz organizacji pozarządowych i ośrodków analitycznych, np. przez obowiązkowe deklaracje darowizn, analizy due diligence w odniesieniu do ich strumieni finansowania oraz ujawnianie finansowania, wkładów niepieniężnych i dotacji od podmiotów zagranicznych; wzywa organy państw członkowskich, by przyjęły skuteczne przepisy dotyczące zagranicznego finansowania instytucji szkolnictwa wyższego, w tym rygorystyczne pułapy i wymogi sprawozdawcze; 129. podkreśla, że podobne zagrożenia dla bezpieczeństwa i związane z kradzieżą własności intelektualnej istnieją w sektorze prywatnym, gdzie pracownicy mogą mieć dostęp do kluczowych technologii i do tajemnic przedsiębiorstwa; wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zachęcały zarówno instytucje akademickie, jak i sektor prywatny do tworzenia kompleksowych programów bezpieczeństwa i zgodności z przepisami, w tym do przeprowadzania specjalnych przeglądów bezpieczeństwa w przypadku nowych umów; zauważa, że w przypadku niektórych profesorów lub pracowników prowadzących badania i prace nad produktami o kluczowym znaczeniu uzasadnione mogą być zwiększone ograniczenia w dostępie do systemów i sieci, a także poświadczenia bezpieczeństwa; 130. zauważa, że zmieniona dyrektywa w sprawie niebieskiej karty (25), która ułatwia wykwalifikowanym migrantom spoza UE przyjazd do Unii, umożliwia na przykład chińskim i rosyjskim przedsiębiorstwom mającym siedzibę w Europie sprowadzanie wykwalifikowanych migrantów z ich krajów; zwraca uwagę, że może to utrudnić państwom członkowskim sprawowanie kontroli nad napływem tych obywateli, co może prowadzić do ryzyka obcych ingerencji; 131. odnotowuje coraz większą liczbą Instytutów Konfucjusza zakładanych na całym świecie, w szczególności w Europie; zauważa, że Centrum Edukacji Językowej i Współpracy, znane wcześniej jako siedziba Instytutu Konfucjusza lub Hanban (Biuro Międzynarodowej Rady Języka Chińskiego), odpowiedzialne za program Instytutów Konfucjusza na całym świecie, jest częścią chińskiego partyjno-państwowego systemu propagandy; apeluje do państw członkowskich i Komisji o wsparcie niezależnych kursów języka chińskiego bez zaangażowania państwa chińskiego lub powiązanych organizacji; uważa, że niedawno ustanowione Krajowe Centrum Chińskie w Szwecji może służyć jako ważny przykład zwiększenia niezależnych kompetencji na temat Chin w Europie; 132.
uważa ponadto, że Instytuty Konfucjusza stanowią platformę lobbingową dla chińskich interesów gospodarczych oraz pole działania dla chińskich służb wywiadowczych i rekrutacji agentów i szpiegów; przypomina, że wiele uniwersytetów postanowiło zaprzestać współpracy z Instytutami Konfucjusza ze względu na ryzyko szpiegostwa i ingerencji, jak np. uniwersytety w Düsseldorfie w 2016 r., Brukseli (VUB i ULB) w 2019 r. oraz w Hamburgu w 2020 r., a także wszystkie uniwersytety w Szwecji; apeluje, by więcej uniwersytetów zastanowiło się nad swoją obecną współpracą, aby upewnić się, że nie narusza ona wolności akademickiej; wzywa państwa członkowskie, by ściśle monitorowały nauczanie, badania i inne działania prowadzone w Instytutach Konfucjusza, a w przypadku gdy domniemane szpiegostwo lub ingerencja są poparte jasnymi dowodami, aby podjęły działania egzekwujące, by chronić europejską suwerenność gospodarczą i polityczną, w tym poprzez odmowę finansowania lub cofnięcie licencji stowarzyszonym instytutom; 133. zauważa, że obcą ingerencję mogą również stanowić wpływy w instytucjach religijnych i ich instrumentalizacja, czego przykładem są rosyjskie wpływy w kościołach prawosławnych, szczególnie w Serbii, Czarnogórze, Bośni i Hercegowinie, zwłaszcza w jej części składowej Republice Serbskiej, Gruzji i do pewnego stopnia w Ukrainie, w tym przez wywoływanie podziałów wśród miejscowej ludności, rozwijanie tendencyjnego pisarstwa historycznego oraz promowanie agendy antyunijnej, a także wpływy tureckiego rządu wywierane za pośrednictwem meczetów we Francji i w Niemczech oraz wpływy saudyjskie wywierane za pośrednictwem meczetów salafickich w całej Europie, które promują radykalny islam; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie lepszej koordynacji w zakresie ochrony instytucji religijnych przed obcymi ingerencjami oraz do ustalenia limitu finansowania i zwiększenia jego przejrzystości; apeluje do państw członkowskich, by ściśle monitorowały działania prowadzone w instytucjach religijnych, a w stosownych przypadkach, popartych dowodami, podjęły działania, w tym poprzez odmowę finansowania lub cofnięcie licencji stowarzyszonym instytucjom; 134.
wzywa ESDZ do opracowania badania na temat rozprzestrzenienia i wpływu podmiotów państwowych działających w złej wierze w europejskich ośrodkach analitycznych, na uniwersytetach, w organizacjach religijnych i instytucjach medialnych; wzywa wszystkie instytucje UE i państwa członkowskie, aby współpracowały z zainteresowanymi
(25)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1883 z dnia 20 października 2021 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu zatrudnienia w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji oraz uchylenia dyrektywy Rady 2009/50/WE, Dz.U.
L 382 z 28.10.2021, s. 1.