C 342/82
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
6.9.2022
Środa, 16 lutego 2022 r.
7.
uważa, że szybkie i zdecydowane określenie priorytetów w kontekście wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, a w szczególności ochrona praw milionów obywateli UE w Zjednoczonym Królestwie i obywateli Zjednoczonego Królestwa w UE, których dotyczy wystąpienie, szczególne okoliczności, w jakich znalazła się wyspa Irlandia, oraz jednolite porozumienie finansowe były kluczowe dla ustrukturyzowania procesu i ustabilizowania jego skutków w Unii; uważa jednak, że w trakcie negocjacji należało zapewnić większą jasność w odniesieniu do rozstrzygania wszelkich sporów mogących wyniknąć ze stosowania umowy o wystąpieniu, zwłaszcza pod względem roli TSUE;
8. jest zdania, że jasny podział zadań między instytucjami oraz bezprecedensowe integracyjne i przejrzyste podejście Komisji i jej głównego negocjatora, m.in. względem Parlamentu, miały pierwszorzędne znaczenie dla utrzymania spójności i jedności w UE i między państwami członkowskimi, dla promowania priorytetów i interesów UE w negocjacjach oraz dla zabezpieczania integralności porządku prawnego Unii;
9. wyraża uznanie dla głównych podmiotów instytucjonalnych za utrzymanie jedności 27 państw członkowskich oraz instytucji Unii i między nimi, ponieważ uszanowały one charakter wystąpienia jako procesu unijnego;
10.
uważa, że interesy Unii zostały ochronione dzięki strategicznej organizacji i powiązania poszczególnych etapów procedury; przypomina w szczególności o kolejności negocjacji, które rozpoczęły się umową w sprawie ustaleń dotyczących wystąpienia, a następnie dotyczyły ustaleń w sprawie okresu przejściowego i zakończyły się porozumieniem w sprawie ogólnego kształtu nowego i bliskiego partnerstwa między UE a Zjednoczonym Królestwem dzięki znacznym postępom w negocjacjach w sprawie praw obywateli, kwestii Irlandii i Irlandii Północnej, dzięki porozumieniu finansowemu oraz uzasadnionemu i owocnemu przedłużaniu okresu, o którym mowa w art. 50 ust.
3 TUE;
11.
docenia fakt, że priorytetem w negocjacjach ze Zjednoczonym Królestwem były prawa obywateli, które są i pozostaną ważną kwestią, oraz to, że ten rozdział będący częścią ustaleń dotyczących wystąpienia został uzgodniony dość wcześnie w toku negocjacji, ponieważ początkowa wersja projektu umowy o wystąpieniu z 19 marca 2018 r. zawierała w całości uzgodnioną część drugą o prawach obywateli, w tym o bezpośrednim oddziaływaniu jej postanowień, oraz o jurysdykcji TSUE w zakresie uregulowań dotyczących praw obywateli;
12. zaznacza, że Unia stwierdziła jasno na początku całego procesu, że szczególna sytuacja wyspy Irlandia oraz potrzeba przestrzegania porozumienia wielkopiątkowego i złagodzenia skutków wystąpienia Zjednoczonego Królestwa dla Republiki Irlandii dotyczą całej Unii Europejskiej;
13.
uważa, że ograniczony okres przejściowy, w trakcie którego po wystąpieniu nadal obwiązywały unijne instrumenty i struktury regulacyjne, budżetowe, nadzorcze, sądowe i egzekucyjne, leżał w interesie obu stron oraz ułatwił wynegocjowanie i nawiązywanie przyszłych stosunków;
14. przypomina, że ramy przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem określono w deklaracji politycznej, która towarzyszy umowie o wystąpieniu i zawiera jasne postanowienia obu stron w sprawie współpracy w dziedzinie polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obrony;
15. wyraża ubolewanie, że prawnie niewiążący charakter deklaracji politycznej dał Zjednoczonemu Królestwu podstawy prawne do odstąpienia od kluczowych elementów jej treści, zwłaszcza elementów dotyczących polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, które w związku z tym nie były przedmiotem negocjacji;
Występujące państwo członkowskie
16.
uważa jednak, że ze strony Zjednoczonego Królestwa proces wystąpienia charakteryzowała przedłużająca się niepewność od samego początku aż do zakończenia negocjacji, co znalazło odzwierciedlenie m.in. w przerwie między referendum a powiadomieniem o zamiarze wystąpienia na mocy art. 50 TUE; uważa, że ta niepewność miała wpływ na obywateli i podmioty gospodarcze, w szczególności na wyspie Irlandia; uważa, że przywoływanie widma wystąpienia bez porozumienia poważnie zagrażało perspektywie uporządkowanego wystąpienia;