6.9.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 342/75 Środa, 16 lutego 2022 r.
46. uważa, że zasadnicze znaczenie ma budowa szerokiego konsensusu publicznego wokół projektów z zakresu energii z morskich źródeł odnawialnych dzięki angażowaniu podmiotów lokalnych w celu zwiększania społecznej akceptacji morskiej energii wiatrowej i związanej z nią dużej infrastruktury; apeluje o przejrzyste i znaczące zaangażowanie w projekty społeczności nadbrzeżnych, w tym zamieszkujących regiony najbardziej oddalone i wyspy, a także innych zainteresowanych podmiotów; podkreśla, że ważne jest, aby obywatele mieli zaufanie, że energia ze źródeł odnawialnych służy zapewnieniu niezależności energetycznej i bezpieczeństwa dostaw energii; zachęca Komisję i państwa członkowskie do ustanowienia punktów kompleksowej obsługi zapewniających sprawną wymianę informacji o możliwościach finansowania projektów demonstracyjnych na rzecz przełomowych technologii do pozyskiwania energii z morskich źródeł odnawialnych; Zestrojenie planów zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich i krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu 47. zauważa, że zgodnie z oczekiwaniami łączna przestrzeń wymagana do zapewnienia mocy morskich elektrowni wiatrowych umożliwiającej realizację celów na 2050 r. na morzach północnych powinna wynosić 2,8 %; zdecydowanie uważa, że włączenie deweloperów energii z morskich źródeł odnawialnych na wczesnym etapie procedury ułatwi przydział obszarów morskich; zaznacza, że wybór lokalizacji powinien odbywać się w ramach wspólnego planowania przestrzennego obszarów morskich i zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, wykraczającego poza granice państw; apeluje o przejrzysty proces oraz o dostęp do regionalnych planów zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich, aby umożliwić przyjęcie na wczesnym etapie inkluzywnego podejścia obejmującego wszystkie zainteresowane strony; 48.
zwraca uwagę na zalecenia zawarte w projekcie finansowanym z programu „Horyzont 2020” dotyczącym wielofunkcyjności europejskich obszarów morskich, w którym zbadano te możliwości w pięciu akwenach morskich UE; przypomina o swoich wytycznych, zgodnie z którymi zrównoważony rozwój oceanów to nie tylko zarządzanie pojedynczym sektorem, lecz bardziej całościowe, zintegrowane podejście, a wielofunkcyjność nie ogranicza się do dzielenia się tą samą przestrzenią morską, lecz obejmuje wspólne korzystanie z infrastruktury i innych aktywów oraz wspólną działalność; 49. podkreśla pilną potrzebę zagwarantowania wystarczającego obszaru dla rozwoju energii z morskich źródeł odnawialnych i uważa, że publiczne organy regulacyjne powinny proaktywnie zabiegać o ich wielofunkcyjność i zachęcać do niej, w tym przez odpowiednie programy wsparcia, wykraczające daleko poza tradycyjne rozwiązania w zakresie planowania przestrzennego; odnotowuje, że w związku z opracowaniem planów zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich zwrócono się do państw członkowskich, aby dążyły nie tylko do zapewnienia najlepszych dostępnych danych i szerokiego zaangażowania społecznego, lecz także możliwości współistnienia z innymi działaniami prowadzonymi na obszarach morskich; 50. stwierdza, że zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999 państwa członkowskie miały obowiązek przedstawić krajowe plany w dziedzinie energii i klimatu do 31 grudnia 2019 r. i są zobowiązane składać sprawozdanie z postępów co dwa lata; stwierdza, że zgodnie z dyrektywą 2014/89/UE państwa członkowskie miały obowiązek sporządzić plany zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich do 31 marca 2021 r.; ubolewa, że nie wszystkie państwa członkowskie złożyły jeszcze plany zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich, i wzywa Komisję do reakcji; zauważa ryzyko braku kompatybilności krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu oraz planów zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich pod względem przydziału przestrzeni; podkreśla pilną konieczność dostosowania dyrektywy dotyczącej planowania przestrzennego obszarów morskich oraz rozporządzenia dotyczącego krajowych planów w dziedzinie energii i klimatu, jak również innych istotnych przepisów UE; apeluje do państw członkowskich o natychmiastową koordynację i opracowanie planów na potrzeby rozwoju infrastruktury morskiej do 2030 r. i na okres po 2030 r.; 51. z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym cel strategii, jakim jest zapewnienie długoterminowych ram, które wspierają prawidłowe współistnienie infrastruktury morskiej i innych sposobów wykorzystania przestrzeni morskiej oraz przyczyniają się do ochrony środowiska; 52. apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby w związku z planowaniem i osiągnięciem celu wytwarzania 300 do 450 GW mocy z morskich źródeł odnawialnych do 2050 r. przyjęła całościowe podejście oparte na pełnym cyklu eksploatacji; 53. wzywa Komisję do analizy skutków demontażu instalacji morskich, oraz do przyjęcia, w razie konieczności, strategii unijnej na rzecz zrównoważonego wycofywania infrastruktury morskiej z eksploatacji w celu minimalizacji wpływu na środowisko, bezpieczeństwo i gospodarkę; podkreśla, że taka strategia powinna uwzględniać demontaż istniejącej infrastruktury oraz przyszłe likwidacje instalacji; podkreśla, że nowe ogólnounijne ramy prawne będą konieczne tylko w przypadku, gdy analiza wykaże istotne braki w obowiązujących przepisach i instrumentach prawnych państw członkowskich UE; apeluje do Komisji o ustanowienie prostych ram monitorowania, ułatwiających przejrzystą i efektywną sprawozdawczość dotyczącą postępów w wykorzystywaniu energii z morskich źródeł odnawialnych, która wykaże, czy państwa członkowskie znajdują się na drodze prowadzącej do osiągnięcia wyrażonych w GW celów na 2030 i 2050 r.; uważa, że zgodnie z wymogami sprawozdawczości określonymi w dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii Komisja powinna przedstawić Parlamentowi sprawozdanie, czy wdrażanie energii z morskich źródeł odnawialnych przebiega zgodnie z planem;