6.9.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 342/289 Czwartek, 17 lutego 2022 r.
14.
wzywa władze Iranu do natychmiastowego uchylenia ustawy o populacji młodzieży i ochronie rodziny oraz do zapewnienia dostępu do publicznych usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, w tym bezpiecznych, legalnych i bezpłatnych usług aborcyjnych wysokiej jakości bez względu na okoliczności; przypomina, że odmawianie kobietom aborcji stanowi formę przemocy ze względu na płeć i może stanowić tortury lub okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie; zdecydowanie potępia groźby władz Iranu dotyczące wprowadzenia kary śmierci za aborcję i w szczególności wzywa władze Iranu do niezwłocznego uchylenia tego przepisu; wzywa UE i państwa członkowskie do współpracy z ONZ przy ścisłym monitorowaniu nowej ustawy o populacji młodzieży i ochronie rodziny, jej wpływu na śmierć matek oraz wszelkich zmian dotyczących stosowania kary śmierci za aborcję; 15. podkreśla, że za pośrednictwem inicjatyw obywatelskich obywatele Iranu konsekwentnie wzywają do zniesienia kary śmierci oraz zaprzestania jej stosowania wobec obrońców praw człowieka i jej nieproporcjonalnego stosowania wobec mniejszości; wspiera irańskie społeczeństwo obywatelskie i jego pokojowe wysiłki na rzecz przestrzegania praw człowieka; 16. wzywa Iran do zezwolenia na odwiedzanie uwięzionych i do pełnej współpracy we wszystkich procedurach specjalnych Rady Praw Człowieka ONZ, w tym ze specjalnym sprawozdawcą ONZ ds. przestrzegania praw człowieka w Islamskiej Republice Iranu; 17. wzywa UE do poruszania kwestii łamania praw człowieka w stosunkach dwustronnych z Iranem; apeluje do wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o zadbanie o to, aby Europejska Służba Działań Zewnętrznych w dalszym ciągu poruszała kwestie związane z prawami człowieka w kontekście dialogu prowadzonego na wysokim szczeblu między UE a Iranem; potwierdza, że poszanowanie praw człowieka jest zasadniczym elementem rozwoju stosunków między UE a Iranem; 18. wyraża zadowolenie z przyjęcia przez Radę globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka (unijna ustawa Magnickiego) jako ważnego instrumentu, dzięki któremu UE może karać osoby naruszające prawa człowieka; wzywa do podjęcia ukierunkowanych środków w oparciu o obecny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka wobec Iranu lub globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka (unijna ustawa Magnickiego) wobec irańskich urzędników, którzy dopuścili się poważnych naruszeń praw człowieka, m.in. egzekucji i arbitralnych zatrzymań obywateli posiadających podwójne obywatelstwo i obywateli zagranicznych w Iranie, w tym sędziów, którzy skazali na śmierć dziennikarzy, obrońców praw człowieka oraz dysydentów i działaczy politycznych; 19. uważa, że konieczne będą dalsze ukierunkowane sankcje, jeżeli władze Iranu nie uwolnią dr.
Ahmadrezy Dżalalego, czego domagają się UE i jej państwa członkowskie; 20. podkreśla destabilizującą rolę irańskiego reżimu w całym regionie i potępia reżim irański za to, że jest odpowiedzialny za śmierć wielu cywilów w Syrii, Jemenie i Iraku; 21. zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, sekretarzowi generalnemu ONZ, najwyższemu przywódcy i prezydentowi Islamskiej Republiki Iranu oraz członkom irańskiego Madżlesu.