6.9.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 342/7 Wtorek, 15 lutego 2022 r.
12. zauważa, że migracja ma bezpośredni wpływ na inkluzywność miast i wymaga dostosowanych działań politycznych; zwraca uwagę na potencjał unijnego planu działania na rzecz integracji i włączenia społecznego na lata 2021–2027 w budowaniu włączających i spójnych społeczeństw oraz w ukierunkowywaniu programów na najbiedniejsze dzielnice; zauważa również, że strategie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność są zasadniczym narzędziem tworzenia miejsc pracy, ograniczania ubóstwa i zwiększania dostępu do usług na obszarach miejskich;
13.
podkreśla, że na ubogich obszarach miejskich dzieci są często narażone na wiele czynników ryzyka, takich jak złe warunki mieszkaniowe, dyskryminacja, przemoc i nierówny dostęp do usług, w tym opieki nad dziećmi, opieki zdrowotnej i edukacji; wzywa państwa członkowskie, by wspierały lokalne systemy gwarancji dla dzieci, aby sprostać szczególnym wyzwaniom związanym z ubóstwem dzieci w miastach;
14.
podkreśla rolę, jaką miasta odgrywają w kwestii równości płci i przypomina, że zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wspólnych przepisów we wszystkich działaniach realizowanych na podstawie polityki spójności powinno się uwzględniać równość płci jako zasadę przewodnią na wszystkich etapach przygotowywania, realizacji, monitorowania, sprawozdawczości i oceny; podkreśla, że działania mające na celu zniwelowanie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn w ramach polityki spójności powinny opierać się na podejściu przekrojowym, zgodnie z którym podejmuje się odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację płciową i które to podejście opiera się na krajowych ramach strategicznych na rzecz równości płci; podkreśla ponadto, że beneficjenci programów w ramach polityki spójności nie powinni stosować żadnej polityki dyskryminacyjnej, zwłaszcza wobec mniejszości, takich jak społeczność LGBTI; zachęca do odrzucania wniosków potencjalnych beneficjentów, w tym władz regionalnych lub lokalnych, którzy przyjęli politykę dyskryminacyjną wobec członków społeczności LGBTI, taką jak oświadczenie o „strefach wolnych od osób LGBT”;
15.
podkreśla, że obok zagrożeń dla zdrowia kobiety są bardziej narażone na ryzyko ekonomiczne związane z pandemią COVID-19; uznaje, że w kontekście po pandemii wspieranie kobiet w sektorach formalnych i nieformalnych oraz lepsze włączanie kobiet w planowanie polityki na rzecz rozwoju regionalnego i miejskiego, koncentrujące się na projektowaniu miast i społeczności uwzględniających aspekt płci, ma zasadnicze znaczenie dla ożywienia gospodarczego w miastach;
16.
zwraca uwagę na powszechne występowanie luki w danych segregowanych według kryterium płci w dziedzinie polityki spójności i miejskiego planowania przestrzennego oraz wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia metod gromadzenia danych z wykorzystaniem danych segregowanych według kryterium płci;
17.
podkreśla fakt, że pandemia COVID-19 doprowadziła do nasilenia się przemocy domowej; wzywa państwa członkowskie, aby przyznały środki finansowe w ramach polityki spójności i zmobilizowały władze miejskie do zajęcia się problemem wzrostu przemocy ze względu na płeć na świecie; zachęca miasta w UE do opracowania, wdrożenia i oceny kompleksowego podejścia do zapobiegania molestowaniu seksualnemu i przemocy ze względu na płeć w przestrzeni publicznej oraz reagowania na nie poprzez zobowiązanie się do przestrzegania zasad globalnej inicjatywy przewodniej Jednostki Narodów Zjednoczonych ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet „Safe Cities and Safe Public Spaces for Women and Girls” (Bezpieczne miasta i bezpieczna przestrzeń publiczna dla kobiet i dziewcząt);
18.
wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby pilnie zakończyły ratyfikację konwencji stambulskiej o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej; zwraca się do Komisji, aby zaproponowała przepisy mające na celu zwalczanie wszelkich form przemocy ze względu na płeć oraz by podjęła niezbędne kroki w celu uznania przemocy ze względu na płeć za nową dziedzinę przestępczości, którą należy wymienić w art. 83 ust.
1 TFUE;
19. dostrzega ciężar spoczywający na kobietach jako głównych opiekunach, zarówno formalnie, jak i nieformalnie, oraz wartość społeczną tej opieki, szczególnie w dobie kryzysu związanego z COVID-19; wskazuje, że 80 % całkowitej opieki w UE świadczą (nieopłacani) opiekunowie nieformalni, a 75 % z nich stanowią kobiety; zwraca uwagę na istotną rolę europejskich funduszy spójności w gwarantowaniu inwestycji w usługi opiekuńcze; z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar zaproponowania europejskiej strategii dotyczącej opieki;
20.
zwraca uwagę na bezrobocie, w szczególności na bezrobocie młodzieży, które nasiliło się w wyniku pandemii COVID-19; wzywa państwa członkowskie do aktywnego zaangażowania władz miejskich w opracowanie programów odpowiadających potrzebom młodych ludzi w miastach oraz w kształtowanie polityki skoncentrowanej na zdrowiu psychicznym i samopoczuciu młodzieży, co ma szczególne znaczenie w kontekście po pandemii COVID-19;