6.9.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 342/83 Woensdag, 16 februari 2022
17. is in dit verband van mening dat de politieke en economische gevolgen van de beslissing om de Unie te verlaten aanzienlijk zijn; is van oordeel dat het VK voorafgaand aan zijn terugtrekkingsbesluit deze gevolgen niet werkelijk en volledig heeft beoordeeld, hetgeen tot een gebrek aan voorbereiding op de procedure heeft geleid; is van oordeel dat de Britse burgers onvoldoende kennis over de Europese Unie hadden en onvoldoende werden geïnformeerd over de verstrekkende gevolgen van de beslissing om de EU te verlaten;
18. is van mening dat de bepalingen van artikel 50 VEU over de kennisgeving en de verlenging van de termijn uit hoofde van artikel 50, lid 3, VEU op een voldoende flexibele manier zijn behandeld als antwoord op de politieke aarzelingen en inconsistenties van de opeenvolgende regeringen van het VK, met behoud van de integriteit van de terugtrekkingsprocedure en handhaving van de rechtsorde van de Unie;
19. herinnert eraan dat het besluit tot terugtrekking het soevereine recht van een lidstaat is en dat de Unie verplicht is het voornemen van die staat te erkennen; onderstreept dat artikel 50 VEU de vorm van kennisgeving van het voornemen tot terugtrekking niet specificeert en daarom geen beperkingen oplegt; is in dit verband van mening dat, wanneer een lidstaat het EU-recht niet respecteert en/of verklaart voornemens te zijn de EU-Verdragen niet toe te passen, de bevoegdheid van het HvJ-EU niet te erkennen en zijn arresten niet te respecteren, dit een duidelijke afwijzing van de aan het EU-lidmaatschap gekoppelde verplichtingen betreft;
20.
wijst erop dat de terugtrekking uit de Europese Unie van nature een complex proces is en dat de politieke keuzen van de zich terugtrekkende lidstaat betreffende zijn toekomstige betrekkingen met de Unie deze complexiteit kunnen vergroten;
Het belang van een ordelijke terugtrekking
21. is van oordeel dat, hoewel een overeenkomst tussen de terugtrekkende lidstaat en de Unie geen voorwaarde is voor terugtrekking, de procedure voor de terugtrekking van het VK het belang aantoont van een akkoord over de terugtrekkingsvoorwaarden, vooral om de rechten en legitieme verwachtingen van de betrokken burgers te beschermen;
22. is van oordeel dat de EU-instellingen hun uiterste best deden en voldeden aan hun verplichting om de sluiting van een akkoord te waarborgen; prijst de inspanningen om een “no deal”-scenario te vermijden; merkt in dit verband op dat in artikel 50, lid 3, VEU, is bepaald dat, indien geen akkoord wordt bereikt, de terugtrekking twee jaar na de kennisgeving aan de Raad van kracht wordt; benadrukt dat het VEU geen bepalingen omvat om een “no deal”-scenario en een wanordelijke terugtrekking aan te pakken;
23. onderstreept dat, gezien het sterk geïntegreerde karakter van de interne markt van de EU, de terugtrekking van een lidstaat gevolgen heeft voor alle economische sectoren, en dat juridische en administratieve aanpassingen op EU-, lidstaaten lokaal niveau noodzakelijk zijn; wijst nogmaals op het belang van de inspanningen van de Commissie en de lidstaten, op alle niveaus van het openbaar bestuur, om burgers en de particuliere sector bewust te maken en voor te bereiden aan de hand van talrijke specifieke nota’s over paraatheid en de tijdige vaststelling van unilaterale en tijdelijke noodmaatregelen om de mogelijkheid van een no-deal-scenario en een wanordelijke terugtrekking aan te pakken;
24. merkt op dat het VEU geen inhoudelijke eisen stelt aan het kader voor de toekomstige betrekkingen tussen de zich terugtrekkende lidstaat en de Unie en het verband met de terugtrekkingsvoorwaarden; herinnert er echter aan dat overeenkomstig artikel 50, lid 2, VEU, in het terugtrekkingsakkoord rekening moet worden gehouden met het kader van de toekomstige betrekkingen tussen de zich terugtrekkende staat en de Unie;
25. merkt op dat, in het geval van de terugtrekking van het VK, de in artikel 50, lid 3, VEU, vastgestelde termijn van twee jaar tussen het tijdstip van de kennisgeving van terugtrekking en het moment waarop de Verdragen niet langer van toepassing zijn op de zich terugtrekkende lidstaat, te kort is gebleken voor een ordelijke terugtrekking, aangezien drie verlengingen van deze termijn en een daaropvolgende overgangsperiode noodzakelijk werden geacht; herinnert eraan dat deze termijn kan worden verlengd overeenkomstig artikel 50, lid 3, VEU; is van mening dat een dergelijke verlenging het mogelijk maakt de onderhandelingen voort te zetten en een “cliff edge”-scenario te vermijden; herinnert er echter aan dat burgers, marktdeelnemers, lidstaten en handelspartners uit derde landen gedurende deze periode van twee jaar en de daaropvolgende verlengingen te kampen hadden met een langdurige rechtsonzekerheid van ongekende mate;