6.9.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 342/75 Woensdag, 16 februari 2022
46. acht het van het grootste belang ervoor te zorgen dat projecten op het gebied van hernieuwbare offshore-energie op brede steun van het publiek kunnen rekenen door lokale actoren erbij te betrekken, zodat windmolens in zee en de grote infrastructuur die daarvoor nodig is, beter door het publiek worden aanvaard; dringt erop aan dat kustgemeenschappen, ook in de meest perifere gebieden en op eilanden, en andere belanghebbenden op transparante en zinvolle wijze bij projecten worden betrokken; benadrukt dat het belangrijk is ervoor te zorgen dat het grote publiek meer vertrouwen krijgt in het vermogen van hernieuwbare energie om voor energieonafhankelijkheid en voorzieningszekerheid te zorgen; moedigt de Commissie en de lidstaten aan om centrale loketten te creëren met gestroomlijnde informatie over financieringsmoge­ lijkheden voor demonstratieprojecten voor baanbrekende technologieën op het gebied van hernieuwbare offshore-energie;
Maritieme ruimtelijke plannen en nationale energie- en klimaatplannen op elkaar afstemmen 47. merkt op dat de totale ruimte die nodig is om ervoor te zorgen dat de offshorewindcapaciteit voor de noordelijke zeeën voldoet aan de doelstellingen voor 2050, naar verwachting 2,8 % zal bedragen; is stellig van mening dat het vroegtijdig betrekken van ontwikkelaars van hernieuwbare energie bij het proces zal bijdragen aan een succesvolle toewijzing van maritieme ruimte; benadrukt dat de toewijzing van ruimte het resultaat moet zijn van gezamenlijke maritieme ruimtelijke planning en geïntegreerd kustbeheer die de nationale grenzen overschrijden; dringt aan op een transparant proces en inzagerecht in regionale maritieme ruimtelijke plannen om een vroegtijdige en inclusieve benadering voor alle belanghebbenden te vergemakkelijken; 48. vestigt de aandacht op de aanbevelingen van het door Horizon 2020 gefinancierde project “The Multi-Use in European Seas”, waarbij de mogelijkheden voor meervoudig gebruik in Europese zeeën in vijf zeegebieden in de EU worden onderzocht; herinnert aan zijn advies dat duurzame ontwikkeling van de oceaan niet langer kan berusten op beheer door één enkele sector, maar een meer holistische, geïntegreerde aanpak vergt, en dat meervoudig gebruik niet beperkt blijft tot het delen van “dezelfde” maritieme ruimte, maar ook het gezamenlijke gebruik van infrastructuur en andere activa en gezamenlijke activiteiten moet omvatten; 49. onderstreept dat er dringend moet worden gezorgd voor voldoende ruimte voor de ontwikkeling van hernieuwbare offshore-energie, en is van mening dat meervoudig gebruik proactief moeten worden gefaciliteerd en gestimuleerd door openbare regelgevingsinstanties en respectieve ondersteuningsprogramma’s, hetgeen veel verder gaat dan louter oplossingen voor ruimtelijke planning; merkt op dat de lidstaten is verzocht om bij de ontwikkeling van hun maritieme ruimtelijke plannen niet alleen gebruik te maken van de beste beschikbare gegevens en te streven naar brede inspraak van het publiek, maar ook de mogelijkheden voor colocatie van maritieme activiteiten te onderzoeken; 50. merkt op dat de lidstaten krachtens Verordening (EU) 2018/1999 hun nationale energie- en klimaatplannen (NECP’s) uiterlijk op 31 december 2019 moesten indienen en om de twee jaar een voortgangsverslag moeten indienen; merkt op dat de lidstaten krachtens Richtlijn 2014/89/EU uiterlijk op 31 maart 2021 maritieme ruimtelijke plannen moesten opstellen; betreurt dat nog niet alle lidstaten hun maritieme ruimtelijke plannen hebben ingediend en dringt er bij de Commissie op aan actie te ondernemen; merkt op dat het risico bestaat dat de nationale energie- en klimaatplannen en de maritieme ruimtelijke plannen niet verenigbaar zijn wat de toewijzing van ruimte betreft; benadrukt dat de richtlijn inzake maritieme ruimtelijke planning, de verordening inzake nationale energie- en klimaatplannen en andere relevante EU-wetgeving dringend op elkaar moeten worden afgestemd; dringt er bij de lidstaten op aan de offshoreontwikkeling voor 2030 en daarna onverwijld te coördineren en plannen op te stellen; 51. is in dit verband ingenomen met de doelstelling van de strategie om een langetermijnkader te bieden dat een harmonieuze co-existentie tussen offshore-infrastructuur en andere vormen van gebruik van de mariene ruimte bevordert en bijdraagt tot de bescherming van het milieu; 52. verzoekt de Commissie en de lidstaten bij de planning en uitrol van de 300 à 450 GW aan hernieuwbare offshore-energie tegen 2050 een volledige en holistische levenscyclusbenadering te volgen; 53. verzoekt de Commissie een analyse te maken van de impact van de ontmanteling van offshore-installaties en zo nodig een EU-strategie voor de duurzame ontmanteling van offshore-infrastructuur vast te stellen teneinde de impact op het milieu, de veiligheid en de economie tot een minimum te beperken; benadrukt dat een dergelijke strategie zowel de ontmanteling van bestaande infrastructuur als toekomstige ontmantelingswerkzaamheden moet omvatten; beklemtoont dat een toekomstig EU-breed rechtskader alleen nodig zal zijn indien uit de analyse blijkt dat het huidige rechtskader en de huidige instrumenten in de EU-lidstaten aanzienlijke tekortkomingen vertonen; dringt er bij de Commissie op aan een eenvoudig monitoringskader op te zetten dat kan zorgen voor transparante en efficiënte rapportage over de voortgang van de uitrol van hernieuwbare offshore-energie, om te zien of de lidstaten op schema liggen om de GW-doelstellingen voor 2030 en 2050 te halen; is van mening dat de Commissie, overeenkomstig de rapportagevoorschriften van de richtlijn hernieuwbare energie, aan het Parlement verslag moet uitbrengen over de vraag of de uitrol van hernieuwbare offshore-energie op schema ligt;