6.9.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 342/55 Woensdag, 16 februari 2022
worden opgenomen, alsmede de resultaten van systematisch onderzoek, samen met de werkzaamheden betreffende de soortspecifieke richtlijnen, waarbij terdege rekening wordt gehouden met de aard van de veehouderij, de verschillende levensfasen van de dieren, de praktijken op landbouwbedrijven die geen verband houden met veehouderij, de tradities en regionale omstandigheden, en de diversiteit van de bodem en de weersomstandigheden;
37. wijst erop dat de huidige EU-wetgeving inzake dierenwelzijn niet alomvattend is en verzoekt de Commissie de noodzaak en het effect van specifieke wetgeving inzake dierenwelzijn te beoordelen in het licht van de meest recente wetenschappelijke kennis voor voedselproducerende soorten die momenteel niet onder soortspecifieke wetgeving vallen; neemt kennis van het ontbreken van diergebonden welzijnsindicatoren voor de algemene richtlijn en Richt­ lijnen 2008/120/EG betreffende varkens, 2007/43/EG betreffende slachtkuikens en 1999/74/EG van de Raad betreffende leghennen; constateert bovendien dat er geen kwantificeerbare voorschriften zijn voor de toepassing van en het toezicht op milieuvoorwaarden zoals luchtkwaliteit (stikstof, CO2, stof), verlichting (duur, lichtsterkte) en minimalisering van lawaai, hetgeen niet alleen gevolgen heeft voor het welzijn van de dieren, maar ook de concurrentie verstoort vanwege de ruimte voor interpretatie; verzoekt de Commissie afdwingbare en kwantificeerbare indicatoren op te stellen, die soortspecifiek en vanuit wetenschappelijk oogpunt actueel moeten zijn;
38. dringt er bij de Commissie op aan haar kader voor toezicht op de lidstaten te verduidelijken en ervoor te zorgen dat schadelijke praktijken worden aangepakt, en inbreukprocedures wegens niet-naleving in te leiden; benadrukt het belang van technologieën voor precisieveehouderij, met inbegrip van het potentieel van instrumenten voor het controleren van de gezondheid en het welzijn van landbouwhuisdieren, die ertoe bijdragen het uitbreken van ziekten op veehouderijen te voorkomen en beter te beheersen; benadrukt dat er veel factoren zijn die ten grondslag liggen aan de niet-naleving van de wetgeving inzake dierenwelzijn, waaronder niet-afdwingbare en niet-kwantificeerbare diergerelateerde indicatoren; merkt op dat de frequentie van inspecties in de lidstaten varieert van minimaal 1 % tot maximaal 30 %; is bezorgd dat deze grote variatie in de frequentie van inspecties ofwel betekent dat de controleverordening (19) niet wordt nageleefd ofwel dat de veehouders onder grote druk staan; verzoekt de Commissie en de lidstaten derhalve de uitvoering van de controleverordening te harmoniseren met als doel de variatie in de frequentie van inspecties tussen de lidstaten en de veehouderijsectoren te verminderen; verzoekt de Commissie jaarlijks aan het Parlement verslag uit te brengen van de acties van de lidstaten ter verbetering van het welzijn van dieren die op veehouderijen in de EU worden gehouden;
39. verzoekt de Commissie elk besluit vergezeld te doen gaan van een wetenschappelijke en effectbeoordeling (met inbegrip van de ecologische, economische en sociale gevolgen), waarin rekening wordt gehouden met de diversiteit van de houderijmethoden in elke sector in de EU en waarin de situatie wordt geanalyseerd vanuit het oogpunt van zowel het dier (per soort en in de verschillende productiefasen) als de veehouder, teneinde rekening te houden met de verwachtingen van de burgers en een doeltreffend foksysteem op te zetten om ervoor te zorgen dat de dieren in gunstige omstandigheden leven, het dierenwelzijn is gewaarborgd en de veehouderijen economisch winstgevend zijn;
40.
wijst erop dat de lidstaten moeten voorzien in passende handhavingsregelingen, die tussen de lidstaten kunnen worden geharmoniseerd, en dat de lidstaten de strikte handhaving van de EU-wetgeving te allen tijde moeten waarborgen; verzoekt de Commissie regelmatig verslag uit te brengen aan het Parlement over de tenuitvoerlegging en handhaving van de dierenwelzijnswetgeving van de Unie, waarbij lacunes moeten worden opgespoord en een uitsplitsing van inbreuken per lidstaat, per soort en per type inbreuk moet worden opgenomen;
41. verzoekt de Commissie de samenwerking tussen alle betrokken actoren beter te ontwikkelen en de dialoog tussen de verschillende actoren van de lidstaten te bevorderen zodat zij zich gezamenlijk kunnen beraden over de ontwikkelingen op het gebied van veehouderijsystemen; dringt aan op het delen van zogenoemde “goede” praktijken tussen vee­ houderijsectoren en tussen landen; pleit voor de ontwikkeling van instrumenten om pionierende veehouders aan te moedigen deel te nemen aan ontwikkelingsprojecten; dringt erop aan dat veehouders en dierenwelzijnswetenschappers bij alle stadia van de in de verschillende Europese regio’s uitgevoerde studies worden betrokken; zou graag zien dat de documenten met betrekking tot de studie en de verspreiding van goede praktijken in alle talen van de Europese Unie worden vertaald; wijst op het potentieel van het programma Horizon Europa voor onderzoek en innovatie en verwacht dat bij de uitvoering van de projecten een passend evenwicht tussen de lidstaten in acht wordt genomen; verzoekt de Commissie een resultaatgerichte aanpak te bevorderen, als een passend kader om vertegenwoordigers van de lidstaten, wetenschappelijke instanties, belanghebbenden, veehouders en ngo’s bijeen te brengen en van gedachten te wisselen over standpunten en beste praktijken, met het oog op een meer uniforme uitvoering van de toekomstige wetgeving inzake dierenwelzijn in alle lidstaten, aansluitend bij de doelstellingen van de Green Deal;
(19)
Verordening (EU) 2017/625 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 betreffende officiële controles en andere officiële activiteiten die worden uitgevoerd om de toepassing van de levensmiddelen- en diervoederwetgeving en van de voorschriften inzake diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en gewasbeschermingsmiddelen te waarborgen (PB L 95 van 7.4.2017, blz.
1).