6.9.2022
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 342/171 Donderdag, 17 februari 2022
F. overwegende dat de toenemende complexiteit van de dreigingen verband houdt met de technologische ontwikkeling, de digitalisering van de samenleving en de internationale economische integratie; overwegende dat er zich bijgevolg steeds vaker hybride dreigingen voordoen met een combinatie van militaire en/of niet-militaire middelen zoals desinformatie, het inzetten van migranten voor chantage, cyberaanvallen of economische druk, die haaks staan op de Europese belangen en waarden en een steeds grotere bedreiging vormen voor de veiligheid van de EU, haar ondernemingen, overheidsdiensten en burgers; G. overwegende dat teneinde het hoofd te kunnen bieden aan de steeds frequentere crisissituaties aan de grenzen van de Unie of in de gebieden waar de Unie belangen heeft, de lidstaten, overeenkomstig de hoofddoelen van de EU, hebben toegezegd snellereactievermogens, met name gevechtsgroepen, te verstrekken; overwegende dat deze behept zijn met talloze beperkingen van zowel politieke, organisatorische als financiële aard; overwegende dat zij bijgevolg nooit zijn ingezet; H. overwegende dat een ongekende opbouw van Russische troepen in en rond Oekraïne in combinatie met de eisen van het Kremlin — indien daar niet tegen wordt opgetreden — zou kunnen leiden tot de terugkeer van invloedssferen in Europa en de ambities van de oostelijke partners van de EU, zoals Oekraïne en Georgië, om toe te treden tot de NAVO zou kunnen fnuiken; I. overwegende dat de internationale gemeenschap en met name de EU zich inzet in de Sahel en in het bijzonder in Mali; overwegende dat de Malinese junta Russische militaire instructeurs en huurlingen die banden hebben met de zogenaamde Wagner Group heeft verwelkomd en reeds gebruikt om deel te nemen aan militaire activiteiten in Mali; overwegende dat dit bedrijf zich overal waar het actief is geworden schuldig heeft gemaakt aan gewelddaden; J. overwegende dat door de terugtrekking uit Afghanistan en de machtsovername door de Taliban het risico op terrorisme in de regio maar ook daarbuiten is toegenomen; overwegende dat de EU een GVDB-missie, de politiemissie van de Europese Unie in Afghanistan (EUPOL Afghanistan) heeft ingezet in de periode 2007-2016 en 17 miljard EUR heeft uitgetrokken voor Afghanistan; overwegende dat de lidstaten tijdens de terugtrekking afhankelijk waren van de Verenigde Staten die met de inzet van 6 000 soldaten in een mum van tijd de luchthaven van Kabul hadden beveiligd, waardoor het mogelijk was Europese burgers en bedreigde Afghaanse onderdanen te evacueren; overwegende dat de EU in deze situatie niet bij machte was een luchtbrug te organiseren of haar evacuatie-operaties te coördineren; overwegende dat als de Unie een soortgelijke operatie als de evacuatie uit Kabul had moeten organiseren, zij bij de huidige stand van zaken niet bij machte zou zijn snel beslissingen te nemen, troepen in te zetten en op doeltreffende, reactieve wijze evacuatie-operaties en luchtbruggen te verzorgen; overwegende dat het derhalve hoogst noodzakelijk is dat de Unie en haar lidstaten uit de Afghaanse crisis alle noodzakelijke lering trekken en aan de hand daarvan het vermogen van de Unie versterkt om in een soortgelijke situatie autonoom te handelen; overwegende dat het strategisch kompas de mogelijkheid moet bieden het ambitieniveau van de Unie vast te stellen, vooral met betrekking tot de uit de Afghaanse mislukking getrokken lering; Een veiligheids- en defensiedoctrine voor de EU dankzij het strategisch kompas als instrument van strategische autonomie 1.
benadrukt dat de EU geconfronteerd wordt met:
— nieuwe en zich ontwikkelende dreigingen die uitgaan van zowel statelijke als niet-statelijke actoren in een multipolaire wereld, zoals terrorisme, de opkomst van autoritarisme, hybride bedreigingen door middel van hybride oorlogsvoering zoals cyberaanvallen, en de instrumentalisering van migratie, desinformatie en buitenlandse inmenging, die de scheidslijnen tussen oorlog en vrede hebben vervaagd, de bedreigingen voor natuurlijke hulpbronnen, energiezekerheid, en klimaatverandering hebben doen toenemen; — toenemende militarisering in de wereld, met steeds terugkerende mondiale machtsconcurrentie met een toenemende militaire dimensie en meer geopolitieke spanningen, een tijdperk van “non-vrede” dat gekenmerkt wordt door vijandige concurrentie, minder ontwapeningsinspanningen en internationale wapenbeheersingsregelingen, de proliferatie van massavernietigingswapens, met inbegrip van kernwapens, en het gebruik van chemische wapens; — een nog steeds instabiel nabuurschap, zowel in het oosten als in het zuiden; is van mening dat instabiliteit en onvoorspelbaarheid aan de grenzen van de Unie en in haar directe omgeving (Noord-Afrika, het Midden-Oosten, de Kaukasus, de Balkan, het oostelijke Middellandse Zeegebied, enz.), alsmede in haar uitgebreide nabuurschap (de Sahel, de Hoorn van Afrika, enz.), samen met Russische agressie tegen Oekraïne en Georgië, zowel een directe als een indirecte bedreiging vormen voor de veiligheid van het continent; wijst op het onlosmakelijke verband tussen interne en externe veiligheid; erkent dat een actieve betrokkenheid in het nabuurschap in het belang is van de Europese Unie; benadrukt het belang van stabiliteit in de Westelijke Balkan; neemt met bezorgdheid kennis van de toenemende militarisering van de Krim en de pogingen van de Russische Federatie om het Zwarte Zeegebied te destabiliseren;