C 342/102
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
6.9.2022
Woensdag, 16 februari 2022
— gezien de mededeling van de Commissie van 13 november 2020 getiteld “Nieuwe consumentenagenda — De weerbaarheid van de consument versterken met het oog op duurzaam herstel” (COM(2020)0696), — gezien de mededeling van de Commissie van 24 maart 2021 getiteld “EU-strategie voor de rechten van het kind” (COM(2021)0142), — gezien de conclusies van de Raad van 15 maart 2021 getiteld “Sustainable Chemicals Strategy of the Union: Time to Deliver”, — gezien artikel 54 van zijn Reglement, alsmede artikel 1, lid 1, punt e), van en bijlage 3 bij het besluit van de Conferentie van voorzitters van 12 december 2002 betreffende de procedure inzake het verlenen van toestemming voor het opstellen van initiatiefverslagen, — gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming (A9-0349/2021), A. overwegende dat de richtlijn speelgoedveiligheid in 2009 is vastgesteld om een hoog niveau van gezondheid en veiligheid voor kinderen te waarborgen en de werking van de interne markt voor speelgoed te verbeteren door belemmeringen voor de handel in speelgoed tussen de lidstaten weg te nemen; B. overwegende dat het strenge EU-kader voor speelgoedveiligheid is bedoeld om ervoor te zorgen dat kinderen zo veilig mogelijk kunnen spelen en algemeen wordt beschouwd als een wereldwijde benchmark; C. overwegende dat spelen in het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind, dat alle EU-lidstaten hebben ondertekend, als recht van elk kind wordt erkend; overwegende dat spelen bijdraagt tot de ontwikkeling, de gezondheid en het welzijn van kinderen en een essentieel onderdeel van opgroeien is; overwegende dat uit studies blijkt dat speelgoed het spel kan verrijken en kinderen langer kan doen spelen; D. overwegende dat de richtlijn speelgoedveiligheid is gebaseerd op maximale harmonisatie, wat betekent dat de lidstaten geen andere eisen mogen stellen dan de eisen die in de richtlijn zijn vervat; overwegende dat de regels en eisen voor speelgoed in veel gevallen strenger zijn dan die voor andere producten, wegens de kwetsbaarheid van de consumenten voor wie speelgoed is ontworpen; E. overwegende dat de doeltreffendheid van de richtlijn speelgoedveiligheid van de EU te vaak wordt ondergraven door de praktijken van malafide handelaren en door onlineverkoop van niet-conforme producten; F. overwegende dat de richtlijn speelgoedveiligheid, ondanks het ontbreken van uitgebreide gegevens over het volledige effect ervan, het vrije verkeer van speelgoed op de interne markt veelal nog steeds op doeltreffende wijze garandeert, en overwegende dat het aantal bedrijven dat actief is op de markt, in de periode dat de richtlijn volledig wordt toegepast, met 10 % is toegenomen (2013-2017) en dat de omzet van de speelgoedindustrie in de EU sinds de inwerkingtreding van de richtlijn constant is gestegen; overwegende dat 99 % van de bedrijven in de sector kmo’s zijn en dat de meerderheid van deze bedrijven micro-ondernemingen zijn; G. overwegende dat de richtlijn speelgoedveiligheid vereist dat speelgoed dat op de EU-markt wordt aangeboden, veilig is en een hoog niveau van bescherming van kinderen tegen de gevaren van chemische stoffen in speelgoed waarborgt; overwegende dat een snelle aanpassing van specifieke eisen en normen nodig kan zijn als uit de wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen blijkt dat er zich voorheen onbekende risico’s en uitdagingen met betrekking tot speelgoed voordoen; H. overwegende dat de Commissie in de strategie voor duurzame chemische stoffen heeft benadrukt dat er bepalingen moeten worden ingevoerd of aangescherpt om rekening te houden met de gecombineerde effecten van chemische stoffen, ook voor speelgoed, en dat de generieke aanpak van risicobeheer moet worden verruimd om ervoor te zorgen dat consumentenproducten, met inbegrip van speelgoed, geen chemische stoffen bevatten die kanker of genmutaties veroorzaken, het voortplantings- of endocrien systeem aantasten of persistent en bioaccumulerend zijn; overwegende dat de Commissie zich er in de strategie voor duurzame chemische stoffen voorts toe verbindt na te gaan hoe en wanneer diezelfde generieke aanpak met betrekking tot consumentenartikelen kan worden verruimd tot andere schadelijke chemische stoffen, met inbegrip van stoffen die het immuun-, zenuw- of ademhalingsstelsel aantasten en chemische stoffen die toxisch zijn voor een specifiek orgaan;