C 334/160
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
1.9.2022
z największych.
Potrzebne są dodatkowe inwestycje w celu zwiększenia wykorzystania energii ze źródeł odnawial­ nych, a także zwiększenia przepustowości sieci niezbędnej do przesyłania energii odnawialnej z miejsc produkcji do miejsc konsumpcji.
Zwiększenie przepustowości sieci jest szczególnie ważne z uwagi na fakt, że w 2021 r. ograniczenia przepustowości sieci elektroenergetycznej nadal rosły, co prowadziło do opóźnień w realizacji projektów w zakresie energii odnawialnej.
Procedury administracyjne dotyczące uruchamiania zdolności wytwa­ rzania energii ze źródeł odnawialnych można jeszcze bardziej uprościć i usprawnić.
Zaleca się, aby nowa infra­ struktura i inwestycje sieciowe związane z gazem były w miarę możliwości dostosowane do przyszłych wyzwań, tak aby w przyszłości łatwo było zapewnić im długoterminowy zrównoważony charakter poprzez dostosowanie ich do wykorzystania paliw zrównoważonych.
Ponadto zwiększenie efektywności energetycznej stanowi racjonalną pod względem kosztów możliwość dalszego ograniczania emisji dwutlenku węgla i uzależnienia się od paliw kopalnych, w tym od importu z Rosji.
W szczególności istnieje pole do poprawy w zakresie renowacji budynków oraz wprowadzania pomp ciepła i systemów ciepłowniczych w sektorze budowlanym, a także w zakresie elektry­ fikacji i dostarczania czystej energii dla energochłonnych gałęzi przemysłu.
Realizacja przez Niderlandy celów pakietu „Gotowi na 55” będzie wymagać dalszego zwiększenia ambicji w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz zwiększenia wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej.
(26)
Dalsze inwestycje w infrastrukturę transportową mogłyby pomóc w usunięciu wąskich gardeł i wspieraniu mobil­ ności zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Obciążenie infrastruktury kolejowej i drogowej jest duże.
Niderlandzka sieć kolejowa jest najintensywniej wykorzystywana w Europie.
Niderlandy wdrażają europejski system zarządzania ruchem kolejowym, który ma pomóc zwiększyć przepustowość sieci kolejowej.
Szacuje się, że w 2019 r. zagęszczenie ruchu drogowego, choć nieco niższe od średniej unijnej, generowało koszty równe 4 % rocznego PKB Niderlandów.
Inwestycje w infrastrukturę zrównoważonej mobilności mogą mieć pozytywne skutki uboczne dla jednolitego rynku, biorąc pod uwagę znaczenie niderlandzkich węzłów transportowych (port w Rot­ terdamie, port lotniczy Schiphol), i jeszcze bardziej ograniczyć dużą zależność kraju od ropy naftowej (39 % koszyka energetycznego w 2020 r.).
(27)
Nadmierna depozycja azotu szkodzi środowisku oraz hamuje działalność budowlaną i rolniczą.
Nadwyżka azotu jest czterokrotnie wyższa od średniej unijnej, a emisje amoniaku na hektar są najwyższe w Europie.
Zbyt wysoka depozycja azotu uniemożliwia osiągnięcie celów w zakresie różnorodności biologicznej, wpływa na jakość wody i skutkuje przekroczeniem w Niderlandach progów określonych w dyrektywie Rady 91/676/EWG (20) („dyrektywie azotanowej”).
W myśl orzeczenia Rady Stanu z 2019 r. rząd Niderlandów jest zobowiązany podjąć działania w celu ograniczenia depozycji azotu na obszarach Natura 2000.
Aby jeszcze bardziej ograniczyć depozyty azotu, konieczne jest przejście na zrównoważone rolnictwo, co wymaga znacznych inwestycji.
Rolnictwo odpowiada za 45 % depozytów azotu, co wynika w szczególności z intensywnego chowu zwierząt gospodarskich.
Niderlandy są państwem członkowskim o największej obsadzie inwentarza żywego w Unii.
(28)
Chociaż przyspieszenie transformacji w kierunku neutralności klimatycznej oraz odchodzenia od paliw kopalnych spowoduje znaczne koszty restrukturyzacji w kilku sektorach, Niderlandy mogą skorzystać z mechanizmu spra­ wiedliwej transformacji w kontekście polityki spójności, aby złagodzić społeczno-gospodarcze skutki transformacji w najbardziej dotkniętych nimi regionach.
Ponadto Niderlandy mogą wykorzystać Europejski Fundusz Społeczny Plus, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 (21), do poprawy możli­ wości zatrudnienia i wzmocnienia spójności społecznej.
(29)
W świetle dokonanej przez Komisję oceny Rada przeanalizowała program stabilności na 2022 r., a jej opinia (22) znajduje odzwierciedlenie w zaleceniu 1.
(30)
W kontekście bliskich powiązań między gospodarkami państw członkowskich należących do strefy euro i ich wspólnego wkładu w funkcjonowanie unii gospodarczej i walutowej Rada zaleciła państwom członkowskim nale­ żącym do strefy euro podjęcie działań w celu wdrożenia zaleceń określonych w zaleceniu dla strefy euro na 2022 r.
W przypadku Niderlandów kwestia ta znalazła odzwierciedlenie w szczególności w zaleceniach 1 i 3.
(31)
W świetle dokonanej przez Komisję szczegółowej oceny sytuacji i powyższej oceny Rada przeanalizowała program stabilności na 2022 r.
Zalecenia Rady na mocy art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 znajdują odzwiercied­ lenie w zaleceniach 1 i 4.
Zalecenie 1 przyczynia się również do wdrożenia zalecenia dla strefy euro na 2022 r., w szczególności pierwszego zalecenia dla strefy euro.
Polityki fiskalne i inne polityki, o których mowa w zalece­ niach 1 i 4, pomagają m.in. przeciwdziałać zakłóceniom równowagi związanym z dużą nadwyżką obrotów bieżą­ cych.
Polityki, o których mowa w zaleceniu 1, pomagają także przeciwdziałać zakłóceniom równowagi związanym z wysokim zadłużeniem sektora prywatnego,
(20) Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz.U.
L 375 z 31.12.1991, s. 1).
(21) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1296/2013 (Dz.U.
L 231 z 30.6.2021, s. 21).
(22) Na podstawie art. 5 ust.
2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97.