C 323/98
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
26.8.2022
3.8.
Het EESC is dan ook van mening dat het voorstel tot wijziging van de LULUCF-verordening van vitaal belang zal zijn voor het klimaatevenwicht op lange termijn.
De rol van koolstoflandbouw moet niet alleen als een zakelijke kans worden gezien, maar als een fundamenteel onderdeel van de toekomst van de Europese landbouw. 3.9.
Naast de instandhouding van de voedselzekerheid in de wereld zien we ons bij de valorisatie van koolstof voor drie uitdagingen gesteld: — koolstof uit de atmosfeer vastleggen in de bodem; — de uitstoot van broeikasgassen beperken; — de landbouwsector aanpassen aan de klimaatverandering.
3.10.
Verscheidene landbouwpraktijken zorgen voor een betere koolstofvastlegging:
— bebossing en herbebossing; — agrobosbouw en andere vormen van gemengde landbouw waarbij een houtachtige vegetatie wordt gecombineerd met plantaardige of dierlijke productiesystemen; — gebruik van vanggewassen, dekgewassen en conserverende gewassen; — omschakeling van akkerland naar braakland of naar blijvend grasland; — herstel van veengebieden en wetlands. 3.11.
Er is een belangrijk potentieel: volgens het 4/1000-initiatief van het Franse instituut voor landbouw-, voedsel- en milieuonderzoek (INRAE) kan er in de landbouw in Frankrijk jaarlijks maximaal 8,43 Mt koolstof extra worden opgeslagen in de bovenste 30 cm van de bodem. 3.12.
In samenhang met de in de EU-bodemstrategie geformuleerde doelstelling om tegen 2050 een toestand zonder netto ruimtebeslag te bereiken (8), en om ervoor te zorgen dat bouwland als koolstofput kan fungeren en biomassa kan produceren, dient het land adequaat beschermd te worden.
Het EESC stelt met tevredenheid vast dat sommige lidstaten al activiteiten in die richting ontplooien (zo werkt Estland aan wetgeving inzake grondgebruik). 3.13.
In de mededeling worden enkele problemen in kaart gebracht voor gecertificeerde projecten voor koolstofvast­ legging, maar wordt geen antwoord gegeven op de volgende vraagstukken: — non-permanentie: de koolstof die in de bodem en biomassa is vastgelegd en opgeslagen, kan weer vrijkomen in de atmosfeer, waardoor de klimaatmitigatievoordelen teniet worden gedaan; — het toezicht op, de verslaglegging over en de verificatie van afgevangen koolstof blijft een uitdaging: er moet een nauwkeurige kwantificering komen van de werkelijke extra kosten; — er moet rekening worden gehouden met de kosten van de maatregelen die moeten worden genomen om koolstof vast te leggen en de broeikasgasemissies van de landbouw te beperken. 3.14.
Tot slot mogen we de verlaging van de uitstoot van de landbouwsector door aangepaste praktijken of nieuwe technologieën niet uit het oog verliezen.
Energiesoberheid en de terugdringing van koolstofemissies zijn in dit verband prioritair.
Oplossingen op basis van het afvangen, gebruiken en opslaan van koolstof door de industrie 3.15.
In de mededeling wordt als doelstelling voorgesteld dat tegen 2028 elke ton CO2 die door de industrie afgevangen, vervoerd, gebruikt en opgeslagen wordt, gerapporteerd en verantwoord wordt volgens zijn fossiele, biogene of atmosferische oorsprong.
Tegen 2030 moet ten minste 20 % van de koolstof in chemische en kunststof producten afkomstig zijn van duurzame niet-fossiele bronnen, en tegen 2030 moet via koploperprojecten jaarlijks 5 Mt CO2 uit de atmosfeer worden verwijderd en permanent worden opgeslagen. 3.16.
Fossiele koolstof moet worden vervangen door duurzamere stromen van gerecyclede koolstof uit afval, duurzame biomassa of rechtstreeks uit de atmosfeer.
(8)
Advies van het EESC over de “Nieuwe EU-bodemstrategie”, (PB C 290 van 29.7.2022, blz.
131).