NL
C 311/16
Publicatieblad van de Europese Unie
16.8.2022
Middelen en voornaamste argumenten Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan. 1.
Het bij brief van 1 april 2022 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie moet nietig worden verklaard.
Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 15 december 2021 een verzoek gestuurd.
In reactie op die brief heeft de Commissie dit verzoek niet-ontvankelijk verklaard.
Verzoekster betoogt dat dit besluit van de Commissie fundamentele gebreken vertoont, neerkomt op een inbreuk op het Unierechtelijke en internationale milieurecht en schending van de Verdragen vormt.
De Commissie heeft zich niet gehouden aan haar positieve verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus).
Verder voert verzoekster aan dat het bestreden besluit van de Commissie in strijd is met afgeleid Unierecht, waaronder de artikelen 9 en 10 van verordening (EG) nr.
1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2).
Het besluit van de Commissie maakt inbreuk op verzoeksters recht op toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en verordening nr.
1367/2006 (zoals gewijzigd). 2.
De Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen, in de zin van artikel 265 VWEU, over de door haar beoordeelde, vastgestelde en gepubliceerde NECPs, waaronder in het bijzonder het omstreden Zweedse NECP.
Door geen besluit te nemen, heeft de Commissie zich niet gehouden aan haar verplichtingen uit hoofde van de Verdragen en het internationale recht, waaronder de artikelen 3, 6 en 7 van het Verdrag van Aarhus.
Daarnaast vormt het nalaten van de Commissie een inbreuk op afgeleid Unierecht, waaronder onder meer de artikelen 9 en 10 van verordening nr.
1367/2006 (zoals gewijzigd). 3.
Het verzuim van de Commissie om te waarborgen dat het Zweedse NECP volledig voldoet aan het Verdrag van Aarhus brengt met zich mee dat dit NECP is beoordeeld, vastgesteld, en gepubliceerd op een wijze die kennelijk in strijd is met het Unie- en internationaalrecht en derhalve onrechtmatig is, hetgeen gedurende alle relevante periodes het geval is geweest. 4.
Verordening (EU) 2018/1999 geeft geen uitvoering aan de bepalingen van het Verdrag van Aarhus, waaronder artikel 7 daarvan, en voldoet dus niet aan het Unierechtelijke en internationale milieurecht.
Voorts, of subsidiair, betoogt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 in strijd is met de Verdragen.
Om die reden stelt verzoekster dat verordening (EU) 2018/1999 onrechtmatig moet worden verklaard.
(1)
(2)
Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van richtlijn 94/22/EG, richtlijn 98/70/EG, richtlijn 2009/31/EG, verordening (EG) nr.
663/2009, verordening (EG) nr.
715/2009, richtlijn 2009/73/EG, richtlijn 2009/119/EG van de Raad, richtlijn 2010/31/EU, richtlijn 2012/27/EU, richtlijn 2013/30/EU en richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van verordening (EU) nr.
525/2013 (PB 2018, L 328, blz. 1).
Verordening (EG) nr.
1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz.
13).
Beroep ingesteld op 17 juni 2022 — Ryanair/Commissie (Zaak T-366/22) (2022/C 311/19) Procestaal: Engels Partijen Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, S. Rating en I.-G. Metaxas-Maranghidis, advocaten) Verwerende partij: Europese Commissie