5.8.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 301/57
10.
Zwraca uwagę, że zasadnicze znaczenie ma towarzyszenie gospodarstwom rolnym i leśnym w zielonej transformacji, zwłaszcza mniejszym przedsiębiorstwom zlokalizowanym na obszarach strategicznych, które to przedsiębiorstwa odgrywają przede wszystkim rolę ochronną na danym terytorium. 11.
Wzywa Komisję do wprowadzenia wymogu, by produkty importowane spełniały europejskie normy produkcji oraz zasady wzajemności lub klauzuli „lustrzanej”, tak jak się tego wymaga od producentów z UE. 12.
Zwraca się do Komisji o zwiększenie liczby kontroli na granicach oraz wprowadzenie wymogu stosowania procedur takich jak schładzanie przywożonego produktu. 13.
Przypomina, że wypowiedział się już na temat obu strategii: w opinii „Bioróżnorodne miasta i regiony w okresie po 2020 r. w kontekście 15.
Konferencji Stron Konwencji Narodów Zjednoczonych o różnorodności biologicznej (CBD COP15) oraz unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030” (4) oraz w opinii „Od producenta do konsumenta (od pola do stołu) – wymiar lokalny i regionalny” (5). 14.
Podkreśla kluczową rolę władz lokalnych w określaniu i prowadzeniu niektórych procedur dotyczących rekompensaty związanej z niektórymi rodzajami pomocy, w szczególności związanej z zarządzaniem ryzykiem w rolnictwie. 15.
Przypomina, że regiony, powiaty i gminy nie tylko uczestniczą w określaniu krajowych planów strategicznych przewidzianych w rozporządzeniu (UE) 2021/2115, ale są również beneficjentami interwencji na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i przyczyniają się do zdefiniowania podejścia oddolnego przewidzianego w inicjatywie LEADER. 16.
Odnotowuje, że w latach 2014–2019 pomoc państwa przyznana w sektorze rolnym na szczeblu europejskim zmniejszyła się z 7,6 mld do 6 mld EUR, ale wzrosła w okresie pandemii COVID-19. 17.
Podkreśla, że w tym okresie gospodarstwa rolne i sektor leśny oraz rolno-spożywczy nigdy nie zaprzestały produkcji, zapewniając bezpieczeństwo dostaw, tak jak przewidziano w art. 39 TFUE. 18.
Podkreśla, że wojna między Rosją a Ukrainą doprowadziła do niestabilności na rynkach surowców i zaopatrzenia w żywność. 19.
Podkreśla rolę, jaką w tym względzie powinna odgrywać WPR, jeśli chodzi o samowystarczalność i zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego. 20.
Przypomina, że tego rodzaju dostawy były również możliwe dzięki sposobności korzystania z pomocy określonej ad hoc przez Komisję w związku z kryzysem gospodarczym spowodowanym pandemią COVID-19. 21.
Zauważa ponadto, że większość pomocy państwa, z wyłączeniem szczególnej pomocy w związku z kryzysem COVID-19, została przyznana głównie w ramach planów rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w odniesieniu do środków wykraczających poza cele określone w załączniku I do Traktatu (produkty rolne). 22.
Przyjmuje do wiadomości, że procedura włączania pomocy państwa do programu rozwoju obszarów wiejskich okazała się skomplikowana. 23.
Zauważa, że chociaż rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 dotyczące wsparcia EFRROW na rzecz osiągnięcia celów dotyczących rozwoju obszarów wiejskich oraz wytyczne dotyczące przyznawania pomocy państwa w sektorach rolnym, leśnym i na obszarach wiejskich na lata 2014–2020 są bardzo podobne, interwencje na rzecz rozwoju obszarów wiejskich nie zawsze w pełni pokrywają się z zasadami pomocy państwa. 24.
Odnotowuje, że konsultacje rozpoczęte przez Komisję ujawniły pewne aspekty obecnych zasad pomocy państwa, które stały się już nieaktualne. 25.
Podkreśla, że głównym celem pozostaje zapewnienie równych warunków działania wszystkim przedsiębiorstwom w Unii Europejskiej.
(4) (5)
Dz.U. C 440 z 18.12.2020, s. 20.
Dz.U. C 37 z 2.2.2021, s. 22.