C 275/6
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
18.7.2022
3.
W kierunku „Next Generation” – polityki UE w dziedzinie turystyki i transportu 3.1.
Potrzebne jest nowe podejście „Next Generation”, które będzie bardziej zharmonizowane i oparte na europejskich i krajowych możliwościach politycznych w zakresie krótko-, średnio- i długoterminowej odporności i pełnej odbudowy turystyki i transportu.
Najważniejsze wspólne zasady powinny znaleźć się w centrum nowej unijnej agendy politycznej, społecznej i gospodarczej, aby: — przywrócić zaufanie do branż turystyki i transportu w UE (które składają się głównie z mikroprzedsiębiorstw oraz MŚP i osób pracujących na własny rachunek) wśród pracowników, obywateli, turystów i podróżnych oraz unijnych i globalnych inwestorów prywatnych i publicznych; — pomóc w przekonstruowaniu istniejących ekosystemów branży turystycznej i transportowej UE w celu promowania odporności i odbudowy w kierunku potrójnej transformacji (zdrowotnej, cyfrowej, ekologicznej); — powrócić do poziomów popytu sprzed pandemii COVID-19 oraz promować nowe inwestycje, które są możliwe do zrealizowania przez MŚP, w zrównoważony i długoterminowy wzrost w sektorach po latach 2021–2027. 3.2.
Niedawno opracowany przez Komisję Europejską pakiet „Gotowi na 55” umożliwia UE osiągnięcie celów w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych zapisanych w Europejskim prawie o klimacie.
Założenia tego pakietu dotyczą również europejskich sektorów transportu i turystyki.
Jednak jeśli środki te nie zostaną opracowane pod kątem odpowiedniej polityki, to w sektorze turystyki i transportu owe wnioski nie przełożą się na unijną politykę „Next Generation”.
Wręcz przeciwnie, rozwiązania proponowane we wnioskach ustawodawczych mogłyby doprowadzić do znaczących obciążeń regulacyjnych dla przedsiębiorstw w UE, zarówno tych dużych, jak i małych, i negatywnie wpłynąć na ich konkurencyjność wobec firm spoza EU z branży transportu i turystyki, zlokalizowanych w pobliżu granic UE, co z kolei stanowiłoby zagrożenie dla unijnych miejsc pracy w tych sektorach.
W konsekwencji uderzyłoby to szczególnie silnie w te regiony UE, które w znacznym stopniu zależą od turystyki.
W nowym podejściu „Next Generation” należy zatem zwrócić uwagę na wpływ tego pakietu legislacyjnego na koszty dla europejskich branż transportu i turystyki oraz zagwarantować, że ich (międzynarodowa) konkurencyjność nie zostanie naruszona.
Tylko w ten sposób można zagwarantować zatrudnienie i konkurencyjność w Europie, uniknąć ucieczki emisji i zapewnić powodzenie nowego podejścia „Next Generation”. 4.
Dobry początek: nowa świadomość UE 4.1.
Do końca 2022 r. należy zapewnić pełne wykorzystanie elastycznych możliwości tymczasowych ram pomocy państwa i uruchomić w tym samym okresie istotny program związany z bezrobociem SURE.
Podmioty społeczne i organizacje MŚP powinny jednak w większym stopniu zaangażować się w działania, aby pakiet ten spełniał oczekiwania pod względem efektów i skuteczności. 4.2.
W związku z tym programy wsparcia płynności finansowej, finansowania i dokapitalizowania dostępne dla małych przedsiębiorstw oraz małych firm branży HoRECA nadal wymagają natychmiastowych działań politycznych, które przedłużą ich obowiązywanie do końca roku budżetowego 2022–2023. 4.3.
Przedłożone krajowe plany odbudowy i zwiększania odporności wraz z nowymi wieloletnimi ramami finansowymi (WRF 2021–2027) wymagają wzmocnionego i zharmonizowanego systemu wspólnych metod i wymiany praktyk politycznych (z uwzględnieniem europejskiego semestru), aby można było zagwarantować niezbędne symetryczne ożywienie gospodarcze w UE, uczciwą konkurencję między podmiotami publicznymi i prywatnymi, w szczególności restauracji oraz MŚP branży HoReCa, na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, konwergencję społeczną i włączenie społeczne. 4.4.
Krajowe plany odbudowy i zwiększania odporności określą, w jaki sposób fundusze będą przydzielane i wydawane w obowiązujących terminach.
W zależności od państwa członkowskiego turystyka podlega albo środkom przeznaczonym wyłącznie dla turystyki, które służą modernizacji tego sektora, albo środkom horyzontalnym, które obejmują wszystkie sektory.
Z tego względu EKES opracował krótko-, średnio- i długoterminowe ramy obejmujące cztery główne filary polityki, na których zostaną oparte końcowe wnioski i zalecenia: 4.5.
FILAR I: Płynność finansowa, poprawa sytuacji w sferze zatrudnienia i przywrócenie zaufania przedsiębiorców 4.5.1.
Z uwagi na brak jasnych i aktualnych informacji na temat oczekiwanego wpływu na mikroprzedsiębiorstwa oraz MŚP wsparcia finansowego przyznanego w ramach programu odbudowy gospodarczej, który realizuje Komisja Europejska za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (EFI), Komitet wyraża zaniepokojenie i proponuje, aby: — utworzyć grupę zadaniową nadzorującą wdrażanie środków naprawczych, w szczególności tych adresowanych do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw w sektorach turystyki i transportu; — monitorować krajowe plany odbudowy i zwiększania odporności państw członkowskich, aby ocenić, czy uwzględniono w nich reformy związane z turystyką;