C 270/22
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
13.7.2022
45.
Het ruimtelijkeordeningsbeleid en het vervoersbeleid zouden er in de eerste plaats op gericht moeten zijn dat burgers zo veel mogelijk in hun behoeften kunnen voorzien terwijl zij zich daarbij zo min mogelijk hoeven te verplaatsen. 46.
In het multimodale mobiliteitsaanbod zou ook rekening moeten worden gehouden met de bijdrage die MaaS-modellen (Mobility as a Service) kunnen leveren aan de overschakeling op een uit energie- en klimaatoogpunt duurzamere fysieke connectiviteit.
Zo kunnen deelvervoer en vervoerdiensten op aanvraag die plattelandsgemeenschappen laten aansluiten op vervoersknooppunten, met name bus- en treinstations, het gebruik van duurzaam vervoer stimuleren. 47.
De Commissie stelt terecht dat digitalisering een sleutelrol speelt bij de ontwikkeling van plattelandsgebieden; met behulp van innovatieve oplossingen kunnen zij hun veerkracht verbeteren en hun potentieel benutten.
Er zou dan ook speciale aandacht moeten uitgaan naar het bevorderen van kaders waarbinnen overheidsoptreden aangevuld kan worden met private initiatieven teneinde die digitale infrastructuurvoorzieningen te financieren die voor private investeerders niet rendabel genoeg zijn, maar uit sociaal en territoriaal oogpunt van groot nut zijn.
Breedband is voor plattelandsgebieden van cruciaal belang om toegang te krijgen tot de verschillende diensten en om de problemen op te lossen die voortvloeien uit de digitale kloof die verschillende gemeenschappen parten speelt. 48.
Alleen investeren in digitale infrastructuur is niet voldoende; er moet ook worden gezorgd voor een toereikend opleidings- en bijscholingsaanbod op het gebied van digitale vaardigheden.
Vooral in plattelandsgebieden moet hier dringend werk van worden gemaakt.
Dit ook heel belangrijk is in het licht van de toenemende wereldwijde cybercriminaliteit en daarbij in het bijzonder het belang van lokale bedrijven die onderdeel uitmaken van de voedselketen om voldoende “cyberveilig” te zijn. 49.
Plattelandsgebieden zijn in het licht van de COVID-19-pandemie bijzonder kwetsbaar: hun economie is veel minder gediversifieerd, een groot deel van de werkenden heeft een cruciaal beroep en de internetinfrastructuur is gebrekkig.
De toename van telewerken als gevolg van de pandemie biedt echter mogelijkheden om op langere termijn de leegloop van het platteland tegen te gaan en innovatieve sociale en economische activiteiten op het platteland op te starten.
Het CvdR stelt daarom voor te denken aan bijvoorbeeld het inrichten van hoogwaardige flexwerkruimten in plattelandsgemeenschappen of het creëren van fiscale stimulansen om bedrijven ertoe te brengen hun medewerkers zelf te laten bepalen waar zij willen werken. 50.
In de geest van de uitspraak van voorzitter Von der Leyen dat “niemand zal worden achtergelaten” moeten er instrumenten komen om in elk gebied “innovatie-ecosystemen” op te zetten die alle ondernemers en alle kleine, middelgrote en microbedrijven op het platteland kansen bieden en deze kleine plattelandsbedrijven zo een impuls geven.
Voorts is er behoefte aan een adequaat opleidings- en bijscholingsaanbod op het gebied van digitale vaardigheden en zgn. zachte vaardigheden in verband met open innovatie, interregionale en internationale samenwerking en interculturele communicatie. 51.
Het CvdR is ingenomen met de grotere steun voor initiatieven die vanuit de basis worden geleid, zoals Leader/CLLD — waarbij de rol van lokale actiegroepen wordt gedefinieerd — en de “slimme dorpen”.
De lessen die uit deze programma’s en benaderingen zijn getrokken, moeten toegepast blijven worden.
Het wijst in dit verband op de voordelen van een op innovatie gebaseerde regionale ontwikkeling die uitgaat van lokale competenties en lokaal engagement.
Verantwoordelijke instanties op regionaal en nationaal niveau zouden open moeten staan voor innovatieve ideeën van lokale actoren en deze waar mogelijk moeten steunen. 52.
In dit verband zouden ook het cultureel erfgoed en de bijdrage van hen die cultureel, artistiek of creatief actief zijn, moeten worden meegenomen, om een duurzame en welvarende toekomst op te bouwen.
Bovendien zouden plattelandsgebieden aantrekkelijker voor toerisme moeten worden gemaakt, wat ook hun economisch welzijn ten goede zal komen. 53.
De erkenning in de mededeling dat een duurzaam landbouw- en bosbeheer van groot belang is voor een veerkrachtige aanpak van de klimaatcrisis en de daaraan verbonden risico’s alsook voor de bescherming van de biodiversiteit, is zeer waardevol. 54.
Het CvdR herinnert eraan dat de groene en de digitale transitie ook veerkrachtigere en eerlijkere samenlevingen moeten opleveren waarin rekening wordt gehouden met de behoeften van alle geledingen van de plattelandsgemeenschap, met inbegrip van kansarme groepen en groepen die in achtergebleven gebieden en in diepe armoede leven.
Daarom moet worden benadrukt dat de groene transitie en de digitale transitie eerlijk en inclusief moeten zijn. 55.
Het CvdR vindt dat de landbouw een centrale rol moet kunnen blijven spelen in plattelandsgebieden.
Het verzoekt de Commissie erop toe te zien dat de lidstaten de strategische plannen die zij in het kader van het nieuwe GLB moeten uitwerken, dusdanig invullen dat de Europese primaire sector zich begeeft in de door de Green Deal, de “van boer tot bord”-strategie en de biodiversiteitsstrategie aangegeven richting, en dat het mogelijk wordt gemaakt om lokale strategieën op basis van de kenmerken van elke regio op te stellen waarbij typische streekproducten worden gepromoot.