4.7.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 257/39
Dane dotyczące postępowania przed EUIPO Właściciel spornego znaku towarowego: Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą Sporny znak towarowy: Graficzny unijny znak towarowy zawierający element słowny EMBANK European Merchant Bank – unijny znak towarowy nr 18 048 966 Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 22 lutego 2022 r. w sprawie R 1845/2020-5 Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — zmiana zaskarżonej decyzji i uwzględnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku w całości; — obciążenie EUIPO i interwenienta kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą, w tym kosztami poniesionymi w związku z postępowaniem przed EUIPO.
Podniesione zarzuty — Naruszenie art. 8 ust.
1 lit. b) i art. 60 ust.
1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001; — Naruszenie art. 95 ust.
2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w związku z art. 27 ust.
4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/625.
Skarga wniesiona w dniu 13 maja 2022 r. – CCCME i in./Komisja (Sprawa T-263/22) (2022/C 257/51) Język postępowania: angielski Strony Strona skarżąca: China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products (CCCME) (Pekin, Chiny) oraz 8 innych podmiotów (przedstawiciele: R. Antonini, E. Monard i B. Maniatis, adwokaci) Strona pozwana: Komisja Europejska Żądania strony skarżącej Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/191 z dnia 16 lutego 2022 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1), w zakresie w jakim dotyczy CCCME, poszczególnych przedsiębiorstw i zainteresowanych członków; oraz — obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów. 1.
Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja naruszyła art. 2 ust.
6a lit. a) rozporządzenia podstawowego oraz zasadę dobrej administracji przy ustalaniu wartości normalnej. 2.
Zarzut drugi, zgodnie z którym Komisja nie dokonała obiektywnego porównania przy ustalaniu dumping z naruszeniem art. 2 ust.
10 rozporządzenia podstawowego.