NL
4.7.2022
Publicatieblad van de Europese Unie
C 257/7
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partijen: RR, JG in tegenwoordigheid van: Spetsializirana prokuratura Dictum 1) Artikel 8, lid 1, van richtlijn 2014/42/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de bevriezing en confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven in de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan bij de inbeslagneming van voorwerpen als vermoedelijk hulpmiddel of vermoedelijke opbrengst van een strafbaar feit de eigenaar van deze voorwerpen, die een derde te goeder trouw is, tijdens de gerechtelijke fase van de strafrechtelijke procedure niet het recht heeft om bij de bevoegde rechter een verzoek tot teruggave van die voorwerpen in te dienen.
2) Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2014/42 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die in de weg staat aan de confiscatie van een voorwerp dat toebehoort aan een derde te goeder trouw en dat als hulpmiddel bij een strafbaar feit is gebruikt, ook wanneer dit voorwerp door die derde permanent ter beschikking van de verdachte is gesteld.
(1)
PB C 9 van 11.1.2021.
Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 mei 2022 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Schneider Electric SE e.a./Premier ministre, Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance (Zaak C-556/20) (1) (Prejudiciële verwijzing – Harmonisatie van de wetgevingen – Richtlijn 90/435/EEG – Gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten – Artikel 4 en artikel 7, lid 2 – Voorkoming van dubbele economische belasting van dividenden) (2022/C 257/09) Procestaal: Frans Verwijzende rechter Conseil d’État Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partijen: Schneider Electric SE, Axa SA, BNP Paribas SA, Engie SA, Orange SA, L’Air Liquide, société anonyme pour l’étude et l’exploitation des procédés Georges Claude Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de l’Économie, des Finances et de la Relance Dictum Artikel 4, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan een moedermaatschappij die overgaat tot de dooruitdeling aan haar aandeelhouders van winst die door haar dochterondernemingen is uitgekeerd, waarbij ten gevolge van deze uitkering een belastingtegoed is ontstaan, voorheffing verschuldigd is wanneer over die winst geen belasting is geheven tegen het normale tarief van de vennootschapsbelasting, indien de in verband met die voorheffing verschuldigde bedragen het bij artikel 4, lid 2, van die richtlijn vastgestelde maximum van 5 % overschrijden.
Een dergelijke regeling valt niet onder artikel 7, lid 2, van richtlijn 90/435.
(1)
PB C 9 van 11.1.2021.