4.7.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 257/27
Προδικαστικό ερώτημα Έχουν τα άρθρα 1 έως 3 της οδηγίας 2010/64/ΕΕ (1) και το άρθρο 3 της οδηγίας 2012/13/ΕΕ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, θεωρούμενα μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε διάταξη εθνικού δικαίου η οποία, όσον αφορά την παράλειψη ορισμού διερμηνέα και την παράλειψη μετάφρασης ουσιωδών διαδικαστικών πράξεων σχετικά με κατηγορούμενο ο οποίος δεν κατανοεί τη γλώσσα της διαδικασίας, προβλέπει σχετική ακυρότητα, η οποία πρέπει να προταθεί, και καθιστά δυνατή την κάλυψη της ακυρότητας αυτής μετά την πάροδο ορισμένου χρόνου; (1) (2)
Οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (ΕΕ 2010, L 280, σ. 1).
Οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών (ΕΕ 2012, L 142, σ.
1).
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 22 Απριλίου 2022 — Global NRG Kereskedelmi és Tanácsadó Zrt.
κατά Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal (Υπόθεση C-277/22) (2022/C 257/35) Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική Αιτούν δικαστήριο Fővárosi Törvényszék
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Προσφεύγουσα: Global NRG Kereskedelmi és Tanácsadó Zrt.
Καθής: Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: FGSZ Földgázszállító Zrt.
Προδικαστικά ερωτήματα 1) Έχει το άρθρο 41, παράγραφος 17, της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (στο εξής: οδηγία), υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία σύμφωνα με την οποία, στις διαδικασίες της εθνικής ρυθμιστικής αρχής για τον καθορισμό των τελών χρήσης του συστήματος, των τελών για τις υπηρεσίες που μπορούν να παρέχονται από τους διαχειριστές συστήματος με ειδικό τιμολόγιο και των τελών σύνδεσης, ως άμεσα θιγόμενο μέρος αναγνωρίζεται μόνον ο διαχειριστής συστήματος, ο οποίος, υπό την ιδιότητα αυτή, έχει κατ’ αποκλειστικότητα δικαίωμα προσφυγής κατά απόφασης που λαμβάνεται στο πλαίσιο της διαδικασίας; 2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης του Δικαστηρίου στο πρώτο ερώτημα: έχει το άρθρο 41, παράγραφος 17, της οδηγίας, υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι, κατ’ εφαρμογήν της εν λόγω διάταξης σε υπόθεση όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης, οι φορείς της αγοράς φυσικού αερίου που τελούν σε κατάσταση όπως αυτή της προσφεύγουσας, στην οποία ο διαχειριστής συστήματος χρεώνει, δυνάμει απόφασης της εθνικής ρυθμιστικής αρχής για τον καθορισμό των τελών χρήσης του συστήματος, των τελών για υπηρεσίες που μπορούν να παρέχονται από τους διαχειριστές συστήματος με ειδικό τιμολόγιο και των τελών σύνδεσης, τέλη για υπηρεσία που μπορεί να παρέχεται με ειδικό τιμολόγιο, πρέπει να θεωρηθούν ως μέρη θιγόμενα από την απόφαση της ρυθμιστικής αρχής και, ως τέτοια, έχουν δικαίωμα προσφυγής κατ’ αυτής;
(1)
Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 211, σ. 94).