C 252/38
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
1.7.2022
„W czasie transportu do rzeźni, w miejscach odpoczynku i w zagrodach w rzeźniach zwierzęta muszą być trzymane oddzielnie od zwierząt niekwalifikujących się do certyfikacji”.
Z mia na Zmiana 14 (4 Dowód pochodzenia) U z as a dn ie n i e Wymogi określone w niniejszej sekcji zostały zmienione w celu usunięcia przepisów, które są nieaktualne lub zbędne w świetle obowiązujących przepisów lub które powinny stanowić część procedur kontroli, a nie specyfikacji.
W świetle wymogów w tym zakresie dotyczących kontroli urzędowych dokonuje się aktualizacji przepisów dotyczących rejes­ tracji podmiotów gospodarczych.
Wcześniejsze brzmienie: „Każdy punkt sprzedaży musi prowadzić ewidencję, aktualizowaną codziennie, zawierającą następujące dane: przy­ jazd i wyjazd certyfikowanego mięsa; znaki certyfikujące posiadane i wydawane konsumentom”.
„Następujące rejestry i dokumenty muszą być przechowywane w pomieszczeniach jednostki certyfikującej: rejestr gospodarstw; dowód, że producent jest objęty nazwą pochodzenia; rejestr rzeźni; rejestr zakładów rozbioru i pakowa­ nia; rejestr punktów sprzedaży; wykaz wydanych znaków certyfikujących (ze wskazaniem daty wystawienia, numeru znaku certyfikującego oraz jednostki, która go otrzymała); ewidencja dostaw z uprzednio ponumerowanych wyda­ nych ksiąg rejestracji wysyłek (które muszą umożliwiać odtworzenie tuszy), które muszą zawierać zapisy zgodności między wysyłanymi partiami a wydanymi znakami certyfikującymi; zapisy te towarzyszą tuszom, półtuszom lub ćwierćtuszom i umożliwiają ich identyfikację od rzeźni do zakładu rozbioru, pakowania lub rzeźnika.
Rejestry prze­ chowywane w tych księgach będą centralizowane co miesiąc; wykazy uboju, przesyłane co miesiąc przez upoważnio­ nego przez jednostkę certyfikującą przedstawiciela (ze wskazaniem numerów identyfikacyjnych zwierząt i odpowied­ nich numerów porządkowych w rzeźni); zapisy zgodności między znakami certyfikującymi używanymi przez poszczególne organy w sektorze produkcji; dla każdej rzeźni – kody, nazwiska hodowców, adresy i numery gospodar­ stw pochodzenia zwierząt poddanych ubojowi”.
„Wszelkie punkty sprzedaży publicznej (masarnie, sklepy mięsne, supermarkety lub restauracje) muszą być kontrolo­ wane przez jednostkę certyfikującą i posiadać zezwolenie przyznane przez grupę uprawnioną do używania nazwy pochodzenia.
Zezwolenia można udzielać jedynie tym punktom sprzedaży, których warunki higieniczno-sanitarne są zgodne z obowiązującymi przepisami.
W przypadku gdy mięso jest sprzedawane w sprzedaży detalicznej, a nie pako­ wane, musi być prezentowane oddzielnie lub sprzedawane na zasadzie wyłączności w określonych dniach.
We wszystkich przypadkach jednostka certyfikująca musi zagwarantować identyfikację i pochodzenie części lub kawał­ ków oraz starać się unikać wszelkiej dezorientacji wśród konsumentów.
Ulotki informacyjne zawierające te same informacje, które znajdują się na etykiecie »nazwy pochodzenia« umieszczonej na opakowaniu, muszą być dostępne dla konsumentów w punkcie sprzedaży.
We wszystkich punktach sprzedaży »tablica identyfikacyjna« zezwalająca na sprzedaż musi być umieszczona w miejscu wyraźnie widocznym dla konsumentów.
Tablicę należy usunąć, jeżeli cof­ nięto zezwolenie zakładu na sprzedaż”.
Nowe brzmienie: (skreśla się) Metoda produkcji Z mia na Zmiana 15 U z as a dn ie n i e Wprowadza się niewielką zmianę do tekstu opisującego zarządzanie paszami w celu poprawy jego dostosowania do postępowania z młodymi zwierzętami.
Tradycyjny system opiera się na codziennym wypasaniu dorosłych zwierząt na pastwiskach, z wyjątkiem niesprzyjającej pogody.
Dorosłe zwierzęta gospodarskie oznaczają zwierzęta w wieku powyżej 12 miesięcy, tj. zwierzęta zaklasyfikowane do kategorii byków i krów, które pasą się na nieuprawianych grun­ tach na obszarach górskich.
Młode zwierzęta pozostają jednak w gospodarstwie, czekając na powrót matki z wypasu, aby zostały nakarmione jej mlekiem.
Powodem takiego odrębnego postępowania jest to, że młodym zwierzętom trudno jest radzić sobie z warun­ kami zimy na zewnątrz i towarzyszyć stadom dorosłych zwierząt podczas ich długiego codziennego przemieszczania się na bagnach i błoniach, do których często trudno jest dotrzeć i które znajdują się na terenie pagórkowatym o niere­ gularnym ukształtowaniu.
Należy podkreślić, że zwierzęta mogą przemierzać kilka kilometrów dziennie z gospodar­ stwa na pastwisko i błonia i z powrotem.
Gdyby młode zwierzęta towarzyszyły rodzicom podczas tych wędrówek, jakość ich mięsa uległaby znacznemu pogorszeniu, zwłaszcza jeśli chodzi o jego charakterystyczną i cenioną kru­ chość.