1.7.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 252/23
Oktoberfest rozpoczyna się, gdy urzędujący burmistrz miasta Monachium odszpuntowuje pierwszą beczkę „Oktober­ festbier”.
Tradycję tę zapoczątkował w 1950 r. ówczesny burmistrz Thomas Wimmer.
Zanim nastąpi odszpuntowanie pierwszej beczki piwa restauratorzy udają się w paradzie do swoich namiotów na terenach Oktoberfest w ozdobionych kwiatami powozach, w towarzystwie burmistrzów i radnych, konnych zaprzęgów wiozących obsługę i okazałych wozów monachijskich browarów.
Wjazd powozów restauratorów i browarów oraz odszpuntowanie pierwszej beczki są transmitowane na cały świat w telewizji i internecie, podobnie jak największa na świecie parada strojów ludowych i strzelców, która odbywa się następnego dnia – wiele osób uważa ją za najważniejszy punkt uroczystości otwarcia Oktoberfest.
Światowa renoma, jaką cieszy się obecnie „Oktoberfestbier”, wynika częściowo z faktu, że w Monachium wcześnie wprowadzono innowacje w zakresie warzenia piwa, co miało decydujący wpływ na jego jakość.
Jedną z takich inno­ wacji była w szczególności pierwsza chłodziarka, którą w 1873 r. skonstruował Carl von Linde.
Po raz pierwszy użyto jej w browarze w Monachium.
Sukces tego urządzenia sprawił, że zaczęło być używane przez inne monachij­ skie browary, a następnie na całym świecie w postaci lodówek.
Znaczący był przy tym fakt, że piwo tej samej jakości można było produkować i przechowywać w sposób ciągły i w dowolnej ilości, niezależnie od klimatu i zewnętrznej temperatury.
Umożliwiło to produkcję z wyprzedzeniem dużych ilości piwa na duże wydarzenia oraz przechowywa­ nie i serwowanie piwa na miejscu bez utraty jego jakości.
Jednym z głównych czynników decydujących o wyjątkowej renomie piwa „Oktoberfestbier” jest fakt, że warzono je specjalnie na Oktoberfest.
Obecnie ten produkt najwyższej jakości jest dostępny nie tylko podczas Oktoberfest, ale jest również sprzedawany na całym świecie z etykietą „Oktoberfestbier”.
Mimo iż miasto Monachium przestało promować Oktoberfestbier w 1985 r., w oficjalnym badaniu światowym 91 % respondentów stwierdziło, że zna Oktoberfest.
W odniesieniu do tego w artykule na łamach „Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung” z 20 października 1997 r. napisano: „To święto jest niezwykle międzynarodowe!
Chociaż jest nazy­ wane monachijskim Oktoberfest, wielu gości przybyło z zagranicy – mówią po angielsku, włosku, francusku, japoń­ sku i w innych mniej rozpoznawalnych językach i prawie nie słyszy się prawdziwego bawarskiego dialektu”.
Specyfika produktu W tym kontekście w oficjalnej publikacji miasta Monachium z okazji 200. rocznicy Oktoberfest stwierdzono, że „cha­ rakterystyczne »Oktoberfestbier« rozwinęło się stopniowo dopiero od 1872 r.”
Autorzy książki „175 Jahre Oktoberfest 1810 bis 1895” [„175 lat Oktoberfest: 1810–1895”], Richard Bauer i Fritz Fenzl, podają, że w 1872 r. serwowano szczególnie mocne piwo o wysokiej pierwotnej zawartość brzeczki.
W swojej książce „München, Bier, Oktoberfest” [„Monachium, piwo i Oktoberfest”] Hans Glöckle pisze, że w tamtych czasach mieszkańcy Monachium musieli płacić za „Oktoberfestbier” wysoką cenę 12 kreutzerów.
Zamiast jednak narzekać na cenę, pili piwo „z czcią i zadowoleniem, doceniając jego szczególną jakość”.
Autor dodaje: „Od 1872 roku »Märzen« (»piwo marcowe«) o pierwotnej zawartość brzeczki 13 % i zawartości alkoholu 4,1 %, stało się piwem Oktoberfest par excellence i zachowało ten szczególny sta­ tus aż do II wojny światowej”.
Od 1950 r. zaczęły pojawiać się jaśniejsze warianty, które bardziej przypadły do gustu uczestnikom ówczesnego Oktoberfest, choć obecnie piwo o bursztynowej barwie przeżywa swój renesans.
„Oktoberfestbier” to piwo warzone przez browary znajdujące się na przedmiotowym obszarze geograficznym specjal­ nie na Oktoberfest, podczas którego serwuje się je w dużych ilościach; aspekt ten wiąże się ze szczególnym oczekiwa­ niem konsumentów.
„Oktoberfestbier” różni się od innych piw warzonych na specjalne okazje wodą używaną do jego produkcji, wyższą pierwotną zawartością brzeczki wynoszącą 13,6 %, niższą maksymalną zawartością brzeczki wynoszącą 14,0 %, wyższą zawartością alkoholu wynoszącą 5,3–6,6 % oraz wyższą podstawową wartością goryczy wynoszącą 16 jednostek EBC wraz z niższą maksymalną wartością goryczy wynoszącą 28 jednostek EBC.
Dzięki maksymalnej wartości 28 jednostek goryczy piwa nie są bardzo gorzkie i zazwyczaj charakteryzują się pełnym, bar­ dzo łagodnym smakiem – od dziesięcioleci ulubionym w południowej Bawarii.
Metody produkcji oparte na ustawie o czystości piwa z 1487 r. oraz związane z nimi wyjątkowe doświadczenie i wie­ dza fachowa browarów funkcjonujących na tym obszarze geograficznym sprawiają, że konsumenci kojarzą „Oktober­ festbier” z oczekiwaniem wyjątkowej jakości.
Specjalny status i renoma „Oktoberfestbier” są uznawane w Niemczech i na całym świecie.
W licznym artykułach w europejskich gazetach wspomina się o Oktoberfest, wskazując na mniej lub bardziej ścisły związek z piwem.
W latach 1995–2012 w 74 artykułach w brytyjskiej prasie piwo i Oktoberfest określano często jako „najbardziej znane”, „znane na całym świecie”, „słynne” itp.
W niektórych artykułach opisano nawet to piwo.
Już w 1955 r.
Dr Kuballe w artykule na łamach „Industrie-Kurier-Düsseldorf” poświęconym Oktoberfest napisał: „Coroczne obchody, które w ubiegłym stuleciu były świętem monachijskim, stały się największym tego typu wydarzeniem w Europie”.
Autor dodaje: „W folderach turystycznych w Europie i USA coraz częściej staje ono się wydarzeniem przyciągającym