1.7.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 252/23
Το Oktoberfest ξεκινά με τον εν ενεργεία δήμαρχο της πόλης του Μονάχου να τρυπά το πρώτο βαρέλι «Oktoberfestbier», μια παράδοση που ξεκίνησε το 1950 με τον τότε δήμαρχο Thomas Wimmer.
Πριν από το τρύπημα του πρώτου βαρελιού μπίρας, οι εστιάτορες παρελαύνουν προς τα περίπτερά τους στον χώρο του Oktoberfest με άμαξες διακοσμημένες με άνθη, συνοδευόμενοι από δημάρχους και συμβούλους, ιππήλατα άρματα που μεταφέρουν σερβιτόρους και τα μεγαλοπρεπή καροτσάκια των ζυθοποιίων του Μονάχου.
Η είσοδος των εστιατόρων και των ζυθοποιίων, μαζί με το τρύπημα του πρώτου βαρελιού, μεταδίδονται ευρέως σε όλο τον κόσμο από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, όπως και η μεγαλύτερη στον κόσμο παρέλαση ανθρώπων με στολές και τουφέκια, η οποία πραγματοποιείται την επόμενη ημέρα και θεωρείται από πολλούς το αποκορύφωμα των εναρκτήριων εορταστικών εκδηλώσεων του Oktoberfest.
Η παγκόσμια φήμη της οποίας χαίρει στις μέρες μας η «Oktoberfestbier» βασίζεται εν μέρει στο γεγονός ότι εισήχθησαν καινοτομίες στον τομέα της ζυθοποιίας σε πρώιμο στάδιο στο Μόναχο, με καθοριστικό αντίκτυπο στην ποιότητα της μπύρας.
Στις καινοτομίες αυτές περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, το πρώτο μηχάνημα ψύξης που ανέπτυξε ο Carl von Linde το 1873.
Η επιτυχία του μηχανήματος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε ζυθοποιία στο Μόναχο, είχε ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθεί από άλλες ζυθοποιίες του Μονάχου και αργότερα σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη μορφή ψυγείων.
Το μηχάνημα αυτό ήταν σημαντικό διότι για πρώτη φορά υπήρχε δυνατότητα συνεχούς παραγωγής και αποθήκευσης μπίρας της ίδιας υψηλής ποιότητας και σε οποιαδήποτε επιθυμητή ποσότητα, ανεξάρτητα από το κλίμα και την εξωτερική θερμοκρασία.
Με τον τρόπο αυτό κατέστη δυνατή η εκ των προτέρων παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων μπίρας για μεγάλες εκδηλώσεις, καθώς και η αποθήκευση και το σερβίρισμα μπίρας επί τόπου, χωρίς απώλεια ποιότητας.
Ένας από τους βασικούς παράγοντες της εξαιρετικής φήμης της «Oktoberfestbier» είναι ότι παρασκευαζόταν ειδικά για το Oktoberfest.
Αυτό το προϊόν υψηλής ποιότητας δεν διατίθεται πλέον μόνο στο Oktoberfest, αλλά πωλείται επίσης σε ολόκληρο τον κόσμο, με την ετικέτα «Oktoberfestbier».
Παρότι ο δήμος του Μονάχου σταμάτησε να προωθεί το Oktoberfest από το 1985, στο πλαίσιο επίσημης παγκόσμιας έρευνας το 91 % όσων απάντησαν δήλωσαν ότι γνώριζαν το Oktoberfest.
Συναφώς, σε άρθρο της Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung της 20ής Οκτωβρίου 1997 αναφέρονταν τα εξής: «Το φεστιβάλ έχει τόσο διεθνή χαρακτήρα!
Παρόλο που ονομάζεται Oktoberfest του Μονάχου, είναι ξεκάθαρο ότι πολλοί από τους επισκέπτες προέρχονται από το εξωτερικό, καθώς μιλούν αγγλικά, ιταλικά, γαλλικά, ιαπωνικά και άλλες λιγότερο αναγνωρίσιμες γλώσσες, ενώ η πραγματική διάλεκτος της Βαυαρίας δεν ακούγεται σχεδόν ποτέ».
Ιδιοτυπία του προϊόντος Συναφώς, στην επίσημη δημοσίευση του δήμου του Μονάχου για τον εορτασμό της 200ής επετείου του Oktoberfest αναφέρεται ότι «μια ξεχωριστή “Oktoberfestbier” αναπτύχθηκε σταδιακά μόλις από το 1872».
Στο βιβλίο 175 Jahre Oktoberfest 1810 bis 1895 [175 έτη από το Oktoberfest 1810-1895] των Richard Bauer και Fritz Fenzl αναφέρεται ότι το 1872 σερβιριζόταν μια ιδιαίτερα δυνατή μπύρα με υψηλή αρχική περιεκτικότητα σε γλεύκος.
Στο βιβλίο του με τίτλο München, Bier, Oktoberfest [Μόναχο, Μπίρα και Oktoberfest], ο Hans Glöckle αναφέρει ότι την περίοδο εκείνη οι κάτοικοι του Μονάχου έπρεπε να καταβάλουν το υψηλό ποσό των 12 kreutzers για «Oktoberfestbier»· ωστόσο, αντί να διαμαρτυρηθούν για την τιμή, έπιναν την μπίρα «με ευλάβεια και ικανοποίηση εκτιμώντας την ιδιαίτερη ποιότητά της».
Και συνεχίζει: «Από το 1872 και μετά η “Märzen” (“μπίρα του Μαρτίου”), με αρχική περιεκτικότητα σε γλεύκος 13 % και περιεκτικότητα σε αλκοόλη 4,1 %, έγινε η κατ’ εξοχήν μπίρα του Oktoberfest και διατήρησε αυτή την ιδιαίτερη θέση μέχρι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».
Από το 1950 έκανε την εμφάνισή της μια ελαφρύτερη παραλλαγή, η οποία άρεσε περισσότερο στους επισκέπτες του Oktoberfest εκείνης της εποχής, παρότι επί του παρόντος παρατηρείται αναγέννηση της κεχριμπαρένιας μπίρας.
Η «Oktoberfestbier» είναι μπίρα η οποία παρασκευάζεται από ζυθοποιίες που βρίσκονται εντός της γεωγραφικής περιοχής ειδικά για το Oktoberfest, όπου σερβίρεται σε μεγάλες ποσότητες· η πτυχή αυτή αποτελεί ιδιαίτερη προσδοκία των καταναλωτών.
Η «Oktoberfestbier» διαφέρει από άλλες μπίρες φεστιβάλ λόγω του νερού που χρησιμοποιείται, της υψηλότερης ελάχιστης αρχικής περιεκτικότητας σε γλεύκος (13,6 %), της χαμηλότερης μέγιστης αρχικής περιεκτικότητας σε γλεύκος (14,0 %), της υψηλότερης περιεκτικότητας σε αλκοόλη (5,3-6,6 %) και της υψηλότερης βασικής τιμής πικρότητας (16 μονάδες EBC), σε συνδυασμό με μια χαμηλότερη μέγιστη τιμή πικρότητας (28 μονάδες EBC).
Λόγω της μέγιστης τιμής των 28 μονάδων πικρότητας, οι μπίρες δεν είναι πολύ πικρές και χαρακτηρίζονται συνήθως από γεμάτη, πολύ ήπια γεύση, σύμφωνα με τις προτιμήσεις που επικρατούν στη Νότια Βαυαρία εδώ και δεκαετίες.
Οι μέθοδοι παραγωγής που βασίζονται στον νόμο περί καθαρότητας του 1487 και η επακόλουθη μοναδική πείρα και εμπειρογνωσία των ζυθοποιίων που βρίσκονται στη γεωγραφική περιοχή έχουν ως αποτέλεσμα οι καταναλωτές να συνδέουν την «Oktoberfestbier» με την προσδοκία εξαιρετικής ποιότητας.
Η ιδιαίτερη θέση και η φήμη της «Oktoberfestbier» αναγνωρίζονται εντός της Γερμανίας και διεθνώς.
Πολλά άρθρα ευρωπαϊκών εφημερίδων αναφέρονται στο Oktoberfest σε σχετικά στενή σχέση με την μπίρα.
Σε 74 άρθρα βρετανικών εφημερίδων που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1995 και 2012, η μπίρα και το Oktoberfest αναφέρονται ευρέως ως «πασίγνωστα», «παγκοσμίως γνωστά», «φημισμένα» κ.λπ.
Σε ορισμένα μάλιστα άρθρα περιγράφεται η μπίρα.
Ήδη το 1955, ο δρ Kuballe έγραψε σε άρθρο στην Industrie-Kurier-Düsseldorf σχετικά με το Oktoberfest τα εξής: «Το φεστιβάλ, που ήταν κυρίως ένας ετήσιος εορτασμός στο Μόναχο τον περασμένο αιώνα, έχει γίνει το μεγαλύτερο στην Ευρώπη».
Και πρόσθεσε: «Σε