C 247/26
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
29.6.2022
Producenci muszą umieć przewidzieć nie tylko to, co uważają za użytkowanie produktu zgodnie z przeznaczeniem, lecz postawić się w sytuacji przeciętnego użytkownika danego produktu i wyobrazić sobie, w jaki sposób prawdopodobnie uży­ waliby tego produktu (78).
W przypadku produktów do zastosowań zewnętrznych powinni oni również rozważyć, w jaki sposób prognozy dotyczące zmieniającego się klimatu w UE wpłyną na bezpieczeństwo i sposób działania produktu pod­ czas jego użytkowania.
Ponieważ klimat już się zmienia, należy zrewidować przestarzałe założenia oparte na historycznych obserwacjach i wynikach.
Jeśli typowy okres użytkowania produktu przekracza 5 lat, producenci mogą chcieć przygotować go również do użytkowania w bardziej ekstremalnych warunkach, oczekiwanych w perspektywie średnioterminowej (79).
Ważne jest również, aby organy nadzoru rynku brały pod uwagę, że nie wszystkich zagrożeń można uniknąć, odpowiednio projektując produkt.
Nadzorowanie docelowych użytkownikami i zapewnienie im pomocy należy uznać za część warun­ ków, które można racjonalnie przewidzieć.
Na przykład niektóre profesjonalne narzędzia mechaniczne mogą być używane pod nadzorem pracodawcy przez pracowników posiadających przeciętne umiejętności i przeszkolenie.
Producent nie ponosi odpowiedzialności, jeżeli takie narzędzia są wynajmowane przez dystrybutora lub zewnętrznego usługodawcę do użytku przez konsumentów nieposiadających odpowiednich umiejętności lub przeszkolenia.
W każdym razie producent nie musi zakładać, że użytkownicy będą korzystać z produktu niezgodnie z określonymi warunkami.
2.9.
Zastosowanie geograficzne (państwa EOG, EFTA, kraje i terytoria zamorskie, Turcja)
— Unijne prawodawstwo harmonizacyjne ma zastosowanie w przypadku państw członkowskich UE i niektórych europejskich terytoriów w zakresie niezbędnym do zrealizowania ustaleń określonych w traktacie akcesyjnym danych państw członkowskich. — Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym zostało zawarte pomiędzy Unią Europejską a Islandią, Liechtensteinem i Norwegią.
Porozumienie rozszerza rynek wewnętrzny o te trzy państwa EFTA – szerzej znane jako państwa EOG EFTA. — Porozumienie w sprawie unii celnej pomiędzy UE a Turcją ma na celu zapewnienie swobodnego przepływu produktów pomię­ dzy UE a Turcją dzięki zniesieniu kontroli przywozowych na granicy UE–Turcja. — W Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE rozszerza się rów­ nież stosowanie niektórych unijnych przepisów dotyczących produktów na Irlandię Północną.
2.9.1.
Państwa członkowskie oraz kraje i terytoria zamorskie
Celem unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego odnoszącego się do towarów, przyjętego zgodnie z art. 114 i 115 TFUE, jest ustanowienie i zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego towarów.
W konsekwencji unijne prawodawstwo harmonizacyjne nie może zostać oddzielone od przepisów Traktatu dotyczących swobodnego przepływu towarów, a tery­ torialny zakres zastosowania takiego prawodawstwa powinien być zbieżny z terytorialnym zakresem zastosowania art. 30 oraz 34 do 36 TFUE.
Zgodnie z art. 355 TFUE i w związku z art. 52 Traktatu o Unii Europejskiej, Traktat, a co za tym idzie unijne prawodaw­ stwo harmonizacyjne, ma zastosowanie do państw członkowskich Unii Europejskiej.
Zgodnie z art. 355 ust.
1 TFUE doty­ czy to także Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Reunion, Majotty, Saint-Martin, Azorów, Madery i Wysp Kanaryj­ skich.
Ponadto Traktat i prawodawstwo harmonizacyjne związane z produktami przyjętymi na podstawie art. 114 i 115 TFUE znajdują zastosowanie w przypadku określonych terytoriów europejskich w zakresie niezbędnym do zrealizowania ustaleń określonych w stosownym traktacie akcesyjnym.
(78) Ponadto narzędzie zaprojektowane i przeznaczone wyłącznie dla profesjonalistów może być ostatecznie używane przez inne osoby; dlatego też należy uwzględnić tę ewentualność w projekcie produktu i dołączonych do niego instrukcjach.
(79) W odniesieniu do produktów odpornych na zmianę klimatu producenci i autorzy norm mogą szukać wskazówek w normie ISO:EN 14091, przewodniku CEN nr 32 oraz w zawiadomieniu Komisji 2021/C 373/01 w sprawie wytycznych technicznych dotyczących weryfikacji infrastruktury pod względem wpływu na klimat w latach 2021–2027.
Chociaż dokumenty te dotyczą uodparniania infrastruktury i organizacji na zmianę klimatu, zasady dotyczące oceny podatności na zagrożenia i oceny ryzyka oraz niektóre metody zwiększania odporności można stosować również w odniesieniu do produktów.