8.6.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 223/3
Wykaz skrótów Karta
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
KWUS
Konwencja wykonawcza do Układu z Schengen
RE
Rada Europy
Trybunał Sprawiedliwości
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
ENA
Europejski nakaz aresztowania
EKPC
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
ETPC
Europejski Trybunał Praw Człowieka
EOG
Europejski Obszar Gospodarczy
END
Europejski nakaz dochodzeniowy
EJN
Europejska Sieć Sądowa
Eurojust
Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych
Europol
Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania
Nakaz aresztowania UE-IS/NO
Nakaz aresztowania wydany na podstawie Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie procedury przekazywania osób pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią
Decyzja ramowa w sprawie ENA
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi
Interpol
Międzynarodowa Organizacja Policji Kryminalnej
MLA
Wzajemna pomoc prawna
Państwo
27 państw członkowskich UE, Islandia i Norwegia
TFUE
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
UK
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
USA
Stany Zjednoczone Ameryki
Zastrzeżenie prawne Niniejsze wytyczne nie są ani prawnie wiążące, ani wyczerpujące.
Nie mają one wpływu na obowiązujące przepisy prawa Unii oraz jego dalszy rozwój.
Nie mają one również wpływu na wiążącą wykładnię prawa Unii dokonywaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Euro­ pejskiej.
WPROWADZENIE Postępowania ekstradycyjne między państwami członkowskimi a państwami trzecimi są regulowane głównie przez wielo­ poziomowe połączenie różnych podstaw prawnych: umów wielostronnych (np. konwencji Rady Europy (RE) (1)), umów dwustronnych (zawieranych przez UE lub państwa członkowskie) oraz przepisów krajowych.
Ogólnie rzecz biorąc, umowy o ekstradycji przewidują możliwość zastosowania „wyjątku ze względu na obywatelstwo”, co oznacza, że umawiające się strony mogą odmówić ekstradycji własnych obywateli.
(1) Europejska konwencja o ekstradycji (Seria Traktatów Rady Europy nr 24) oraz Protokół dodatkowy (Seria Traktatów Rady Europy nr 86), Drugi protokół dodatkowy (Seria Traktatów Rady Europy nr 98), Trzeci protokół dodatkowy (Seria Traktatów Rady Europy nr 209) i Czwarty protokół dodatkowy do Europejskiej Konwencji o ekstradycji (Seria Traktatów Rady Europy nr 212).